dinsdag 16 mei 2017

077 Terug naar Alaska


 


  

 
 een reset van de interactieve kaart nodig?
 druk op de noordpijl rechtsonder in de kaart
(kaart is nog in ontwikkeling (Rob))

foto's toegevoegd 4 meit/m 17 mei (Rob)

23 mei 2017
ANTON LARSON BAY, KODIAK ISLAND, KODIAK ISLAND GROUP(57 52.253 n 152 39.933 w)
Vanochtend was het nog droog en een beetje zonnig zodat we met de dinghy naar de haven van Port Lions motorden. Vanaf daar maakten we een wandeling naar de settlement Port Lions. In 1964 was er een aardbeving/tsunami die het dorpje Afognak op Afgonak eiland vernietigde. Daarna verhuisden de bewoners naar deze plek waar ze bij de opbouw geholpen werden door de Kodiak Lions club en vandaar de naam Port Lions. Het is een kleine gemeenschap met ca honderd tachtig bewoners die voornamelijk uit natives bestaat.

Er is een mooie lange brug van ca anderhalve kilometer over de baai waar we overheen wandelden. Er is geen weg naar Port Lions dus alles komt hier per boot of vliegtuig. Rond één uur waren we terug bij de boot en toen begon het net een beetje te waaien. Alleen op fok zeilden we halve wind terug door Marmot Bay naar Anton Larson Bay. Onderweg zagen we veel groepjes zeeotters en Tufted Puffins.

Halverwege begon het iets harder te waaien en te regenen. Aan het eind motorden we tussen de rotsachtige eilandjes door Larson Bay in. Larson Bay is eigenlijk een fjord in een dal aan de noordkant van Kodiak eiland. Eenmaal in het fjord zagen we een groen glooiend landschap met op de hoger gelegen gedeelten sneeuw, in het fjord zijn kleine rotsachtige eilandjes en aan de oevers staan verschillende huizen. Rond kwart voor vier ding ons anker er in een baaitje bij Larson Bay in. Inmiddels was het weer droog geworden en maakten we nog een dinghy tocht door het baaitje. Helaas geen Kodiak beer te zien! 

22 mei 2017
SETTLER COVE, KODIAK ISLAND, KODIAK ISLAND GROUP(57 52.420 n 152 51.754 w)
Omdat ze onze Japanse gasfles niet hadden willen vullen hadden we de gasfles van Gabriel mogen lenen en zo toch onze gasfles kunnen vullen. Vanochtend motorden we met de dinghy eerst naar de North Pacific Fuel dock om Gabriel zijn extra gasfles te laten vullen en daarna brachten we de gasfles terug. Helaas waren Gabriel en Tabitha er niet.

Het was bewolkt toen rond kwart over tien ons anker op ging en we rustig Saint Herman Bay uit motorden. Daarna hesen we de zeilen en konden we met ca. tien knopen wind, halve wind tussen Kodiak en Near eiland door zeilen en verder kaap Spruce om. Vandaar zeilden we met ca. twaalf knopen wind westwaarts door Narrow Strait en Ouzinkie Narrows tussen Spruce en Kodiak eiland door. Daarna kwamen we aan in Marmot Bay waar we eerst halve wind en later aan de wind naar Settler Cove aan de noordkust van Kodiak eiland zeilden. Hier kwamen we rond half vijf en na zevenentwintig mijl aan.

 Helaas was het laatste uur hard gaan regenen. Terwijl we vandaag zeilden zagen we een rotsachtige kust met een glooiend landschap met sneeuw op de hoger gelegen gebieden. In het water zagen we veel zeeotters op hun rug zwemmen, enkele zeehonden met hun flappers omhoog, een walvis en vele papagaai duikers en andere vogels. 

21 mei 2017
SAINT HERMAN BAY (KODIAK CITY), NEAR ISLAND, KODIAK ISLAND GROUP(57 46.638 n 152 25.194 w)
Het was een mooie zonnige dag zodat ik eerst de was deed en te drogen hing. Paul was buiten bezig met wat andere klusjes en rond kwart over tien gingen we naar de kant. Toen we weer langs de break wal met de zeehonden erop motorden zagen we ook een groepje zeehonden aan de andere kant zwemmen. Het was een klein groepje zeehonden met wat jonge zeehonden erbij. Op een gegeven moment zagen we het grote mannetje achter ons aan komen, om ons weg te jagen. Waarschijnlijk vond hij dat we te dichtbij waren. Ik moest gelijk denken aan de achtervolging van de leopard seal in Antarctica, alleen was dit minder eng.

Aangekomen in de Marina kwam Nancy net aanrijden en met haar gingen we mee naar de kerk. Na de kerkdienst was er een gezamenlijke lunch want er werd gevierd dat drie kerkgangers waren geslaagd voor hun schooldiploma. Rond twee uur zette Nancy ons af bij de bibliotheek en namen we afscheid van haar. In de bibliotheek keken we nog even de e-mails na en downloaden we de googlekaarten. Eigenlijk wilden we een wandeling maken want het was nog steeds een mooie zonnige dag maar de wandelingen in de buurt van Kodiak hebben we vorige keer al gewandeld (zie Kodiak city van 7 t/m 11 augustus 2015).

Een paar dagen geleden hadden we een Nederlandse catamaran zien zeilen. Die lag nu in de Marina zodat we even langs gingen. Het zijn Huib en Maaike met hun catamaran Madeleine. We werden uitgenodigd aan boord en zo zaten we even later gezellig te praten. Later gingen we met zijn allen ook nog even naar de Giebateau en rond acht uur namen we afscheid. Wie weet komen we ze nog ergens tegen!

20 mei 2017
SAINT HERMAN BAY (KODIAK CITY), NEAR ISLAND, KODIAK ISLAND GROUP(57 46.638 n 152 25.194 w)
Net als gisteren en eergisteren was het bewolkt met regenbuien. Rond tien uur aan land gingen we naar de watersportzaak en True Value (hardware store). Rond een uur waren we bij het restaurant Monk's Rock waar we hadden afgesproken met Gabriel en Tabitha. Bij onze aankomst was de keuken nog open en was het leuk te zien hoe druk ze bezig waren. Even na enen ging de keuken dicht en konden de mensen alleen nog wat komen drinken. Gabriel en Tabitha kwamen bij ons aan een tafel zitten en zo zaten we de rest van de middag gezellig te praten. Ze gaan in september trouwen en dat gaat een groot feest worden.  

19 mei 2017
SAINT HERMAN BAY (KODIAK CITY), NEAR ISLAND, KODIAK ISLAND GROUP(57 46.638 n 152 25.194 w)
Rond negen uur motorden we weer langs de zeehonden op de breakwal naar de Marina bij Kodiak eiland. Vanuit dat punt liepen we naar de bibliotheek waar we internetten en skypten met mijn ouders. Daarna haalden we Nancy bij haar huis op en gingen lunchen bij de Mc Donald. Nadat we daar lange tijd gezellig hadden zitten kletsen reden we naar twee thrift stores (tweedehandszaken) net buiten Kodiak. Daar vond ik voor mijzelf bijna nieuwe en heerlijk warme UGG. Op de terugweg kwamen we langs het tankstation waar we onze jerrycans voor diesel vulden. Onze Japanse gasfles wilden ze niet vullen omdat het een iets ander systeem is met een zelfde aansluiting. Rond vijf uur bracht Nancy ons naar de Marina en hadden we een gezellige middag met haar gehad.

18 mei 2017
SAINT HERMAN BAY (KODIAK CITY), NEAR ISLAND, KODIAK ISLAND GROUP(57 46.638 n 152 25.194 w)
Toen we op vijftien mei met halftij de baai van Long eiland binnen voeren was de ingang een beetje lastig geweest. Ik stond toen voorop en moest de diepte inschatten. Soms leek het net of het te ondiep werd maar dan riep Paul dat hij nog net iets meer dan twee meter diepte had. Vanochtend motorden we met hoogwater de baai uit en hadden daardoor genoeg water!

Het was bewolkt en het regende toen we alleen op fok met ca. twaalf knopen wind tussen Woody- en Long eiland door zeilden en verder de zuidpunt van Woody eiland om gingen naar Saint Herman Bay bij Near eiland. We zijn aangekomen bij Kodiak city waar we van 7 t/m 11 augustus 2015 ook zijn geweest. Alleen nu ankeren we op een betere plek dichtbij een oude break water met allemaal zeehonden die ook nog eens hard brullen.

Toen we goed en wel lagen motorden we met de dinghy naar de Marina op Kodiak eiland. Daar gingen we naar de havenmeester om te vertellen dat ons dinghy in de haven lag, geen probleem. Daarna ging Paul naar de kapper en liepen we naar het toeristenbureau voor informatie over de Kodiak eilandengroep, de Kenai Peninsula en de Prince William Sound maar helaas hadden ze weinig informatie.

Vervolgens liepen we naar het restaurant "Monk's Rock" waar we vorige keer Gabriel en Tabitha hebben ontmoet. Het was een leuk weerzien en nadat we een tijdje hadden zitten praten spraken we af om elkaar zaterdagmiddag als zij vrij zijn elkaar nog een keer te ontmoeten. Het was inmiddels lunch tijd geworden en het was druk in de zaak. We belden Nancy dat we aangekomen waren in Kodiak en dat we in Monck's Rock zaten. Ze kwam meteen en met een kop koffie zaten we gezellig bij te praten. Daarna stapten we in de auto en reden naar Safeway en Walmarkt net buiten de stad waar we boodschappen deden. Tenslotte dronken we nog een kop thee bij Nancy thuis en daarna bracht ze ons met onze boodschappen naar de Marina. Rond vijf uur waren we terug aan boord en bleken we televisiesignaal te hebben zodat we het nieuws konden zien.

17 mei 2017
LONG ISLAND BIJ KODIAK ISLAND GROUP(57 46.755 n 152 15.136 w)
In de ochtend regende het nog maar rond elf uur begon de regen af te nemen en motorden we met de dinghy naar de motorboot even verderop in de baai. We maakten kennis met Paul die vroeger een solozeiler was maar nu de zeilboot ingeruild heeft voor een motorboot.

Hij komt al jaren in dit gebied en samen gingen we naar de kant voor een wandeling. Een prachtige wandeling door een bos met veel verschillende soorten mos dat niet alleen op de bodem groeit maar ook aan de bomen hangt. Halverwege kwamen we lang een meertje en terug liepen we deels langs de kust.

wandelen Long Island...
Rond twee uur waren we terug en gingen naar Paul zijn boot "Teacup" waar hij ons meer informatie gaf over mooie ankerplekken bij Kodiak, de Kenai peninsula en de Prince William sound.
Rond vijf uur waren we weer terug aan boord, tijd voor het avondeten. 

16 mei 2017
LONG ISLAND BIJ KODIAK ISLAND GROUP(57 46.755 n 152 15.136 w)
Het was een winderige dag met regen zodat we aan boord bleven. Nadat we hadden uitgeslapen gingen we met de huik aan de gang. We maakten er een nieuwe rits in, vernieuwde sommige sluitingen en verder liepen we de plekken na die we moesten repareren. Ook liep ik ook de voorraad eten na. Rond vijf uur waren we klaar en was het tijd voor het avondeten.

15 mei 2017
LONG ISLAND BIJ KODIAK ISLAND GROUP(57 46.755 n 152 15.136 w)
Om vijf uur ging ons anker op en zeilden we vol tuig Tonki Bay uit en de hoek en zuidwestwaarts door de Marmot Strait. Nu zeilden we met de stroom mee tussen Marmot eiland en Afognok eiland door en zagen veel stormvogels en Tufted Puffins die, zodra we in de buurt kwamen snel onderdoken.

Het was inmiddels weer een prachtige zonnige dag geworden met een vlakke zee. Helaas hield rond acht uur de wind het voor gezien en kwam rond elf uur terug uit het zuidoosten. Met ca. acht knopen wind konden we vol tuig aan de wind richting naar Long eiland zeilen waar rond twee uur ons anker er na vieren veertig mijl in ging.

Nadat we goed en wel lagen maakten we ons klaar om een wandeling over het eiland te maken. Het is een mooi ruig eiland met veel kliffen en rotsen maar waar in de dalen ook weer bomen groeien. We zagen veel afdrukken van hoefdieren maar weten niet precies welk dier. Onder het wandelen kwamen we langs een verdedigingswerk uit de tweede wereldoorlog en zagen restanten van barakken en kanonnen. Rond vier uur waren we terug aan boord en was het tijd met een wijntje/cola en een hapje in de kuip.

14 mei 2017
TONKI BAY, AFOGNAK ISLAND BIJ KODIAK ISLAND GROUP(58 21.504 n 152 05.071 w)
Het was al zonnig toen we rond half zeven ons anker ophaalden en Palisade Lagoon uit motorden Nuka Bay in. Hier hesen we de zeilen en motor/zeilden Nuka Bay door de Golf van Alaska in. Hier kregen we ca tien knopen westenwind en konden we vol tuig aan de wind verder zeilen. We zeilden nog steeds in de luwte van de Kenai Peninsula zodat we nog weinig golven hadden. Eenmaal achter de Peninsula vandaan kregen we ca. twintig knopen uit het noordwesten en zetten we twee reven in het grootzeil. Met voorzeil en gereefd grootzeil zeilden we halve wind de straat over tussen de Peninsula en de Kodiak eilanden groep.

We kregen te maken met een hobbelige zee met korte golven tot we rond half zeven weer in de luwte van Afognak eiland terecht kwamen. Hier nam de wind af tot vijftien knopen en we haalden de reven er weer uit. Ook de golven waren weer een stuk minder zodat we het laatste stuk rustig naar Tonki Bay bij Afognak eiland (Kodiak eilanden groep) zeilden. De hele dag was het prachtig zonnig weer geweest en zagen we om ons heen verschillende soorten meeuwen en stormvogels maar ook papagaai duikers (Tufted Puffins). Rond kwart over tien net voor zonsondergang ging ons anker er na negentig mijl in. Een mooie zeiltocht.

13 mei 2017
PALISADE LAGOON IN NUKA BAY, KENAI PENINSULA IN ALASKA (59 31.545 n 150 28.778 w)
Het was bewolkt toen om negen uur ons anker op ging en we Midnight Cove en Moonlight Bay uit motorden. In Mc Carty Fjord kregen we een lichte bries en konden we ruime wind het fjord uit zeilen en Nuka Bay in. De gletsjer aan het einde van de fjord was lang niet zo spectaculair als we gisteren in de zon zagen. De kust tussen Nuka Bay en Mc Carty is grillige en rotsachtige met verschillende grotten waar de golven in sloegen met daarachter hoge steile rotswanden. Iets verderop in Nuka Bay ligt Surprise Bay en aan het einde van Surprise Bay is een nauwe doorgang en toen we die door waren kwamen we uit in Palisade lagoon. Een prachtige lagoon met een mooie vallei die tot ver doorloopt en omringd is door hoge bergen met sneeuw. Aan het eind van de lagoon staan kale/dode bomen maar daarachter staat een mooi groen bos.

de dode bomen in de vallei...
We ankerden in ca twintig meter diep water want daarna liep de diepte snel af. Toen we eenmaal goed en wel lagen roeiden we met de dinghy naar de kant en maakten een wandeling tussen de kale bomen en verder door een droge rivierbedding. Nu konden we aan het eind van de vallei een deel van een gletsjer waarnemen. Waarschijnlijk kwam die gletsjer heel vroeger hier in de lagoon uit.
Na de wandeling maakten we nog een dinghytoer door de lagoon en zagen we een zeeotter, een Black Guillemot en een common loon zwemmen. Gisteren hadden we in Morning Cove de Shoveler duck, Great Scaup duck en surf scooters zien zwemmen. Op de terugweg hebben we bij een kleine waterval water gehaald. Terug aan boord begon het net te regenen; lekker onderuit met een film.

12 mei 2017
MORNING COVE BIJ RAGGED ISLAND, KENAI PENINSULA IN ALASKA (59 26.824 n 150 19.233 w)
We zeilden vol tuig aan de wind over een vlakke Golf van Alaska toen rond tien uur de zon met een rode gloed achter de contouren van de bergen van de Kenai Peninsula verdween. Even later nam de wind toe tot ca twintig knopen en zetten we twee reven in het grootzeil. De golven kwamen snel opzetten en even later hadden we ca. vijfentwintig knopen wind en haalden we het voorzeil weg. Paul had net afgelopen middag de kotterstag weg gehaald en had geen zin meer deze terug te zetten en vervolgens de werkfok aan te slaan. De rest van de nacht zeilden we alleen op grootzeil tegen de wind in met ca. vijf knopen snelheid. Soms klapten we aardig van een hogere golf af.

Toen de zon weer op kwam werd de wind iets minder tot ca. vijftien knopen en kon de fok er weer bij. Nu zagen we het prachtig spitse witte gebergte van de Kenai Peninsula met daarvoor het rotsige Ragged island wat een stuk lager is. De aanloop tussen Ragged eiland en het vaste land was makkelijk en rond tien uur lagen we geankerd in Morning Cove bij Ragged eiland. Bij de aanloop hadden we wat vogels in het water gezien maar ook veel drijvend hout.

aanloop Kenai Peninsula...
aanloop Ragged Island...
Na de koffie in de kuip maakte ik de boot schoon, waste de kleren terwijl Paul in de pilot naar andere ankerplekken keek. Toen ik klaar was gingen we douchen en daarna aten we een lunch in de zon in de kuip. We hoorden het anker over de rotsige bodem schrapen en bedachten dat we hier niet wilden blijven liggen. 

MIDNIGHT COVE IN MC CARTY FJORD, KENAI PENINSULA IN ALASKA (59 30.606 n 150 19.862 w)
Na de lunch haalden we ons anker op en motorden door Mc Arthur Pass tussen het vaste land en Ragged eiland ondertussen kijkend of we ook dieren konden spotten. Daarna rolden we de fok uit en zeilden ruime wind verder Mc Carty Fjord in. Aan het eind van de fjord (20 mijl weg) zagen we de grote Mc Carty gletsjer tot aan het water waar de zon nu op scheen. We draaide Moonlight Bay in en verder Midnight Cove in waar ons anker er na negen mijl in ging.

Een mooie baai met om ons heen bergen met op sneeuw op de toppen. We keken naar dierenleven maar konden alleen wat vogels in het water spotten. Omdat het nog steeds een prachtige zonnige dag was besloten we een dinghy tocht naar de waterval te maken. Een mooie grote waterval aan het eind van de cove. Terug aan boord dronken we een drankje met een hapje en genoten dat we in de wildernis van de Kenai Peninsula zijn aangekomen. Vroeg naar bed want we hebben nog wat slaap in te halen. 

Midnight cove waterval...

11 mei 2017
GOLF VAN ALASKA
Rond tien hadden we een mooie zonsondergang en daarna hadden we een mooie heldere nacht met volle maan, sterren en aan de noordelijke horizon de schemering van de zon. De wind was aangewakkerd tot ca vijftien a twintig knopen zodat we met twee reven in het grootzeil en de fok ca. zes a zeven knopen liepen. Het was een wat rommelige zee met golven van verschillende kanten zodat we soms behoorlijk van de golven af vielen. Eén van ons was buiten want we moeten met deze snelheid niet op een boomstam knallen!

Op een gegeven moment draaide de wind door en maakten we een slag richting het noorden. Er komt een hoge luchtdruk gebied onze kant met harde westen wind en we hopen Kodiak te halen voordat deze harde wind bij ons is. Op de weerkaarten hadden we gezien dat er noordelijk minder wind overbleef en we kijken wel waar we uitkomen, waarschijnlijk ergens in de Kenai peninsula.

In de nacht losten we elkaar om de drie uur af en rond tien uur waren we beiden op en dronken we koffie/chocomel in de kuip. De zon brandde door de bewolking heen en kregen we een prachtige heldere zonnige dag. Met de komst van de zon nam de wind af en hesen we het grootzeil helemaal. Met ca zes tot acht knopen wind uit het noordoosten zeilden we aan de wind verder noordwaarts. Eén van ons hield wacht, de ander las een boek of sliep nog wat.

Rond het middaguur aten we samen de lunch in de kuip en in de middag maakte ik foto's van de vogels die om ons heen vliegen in de hoop de vogels te kunnen herkennen. De Laysan en Black-footed albatrossen zijn makkelijk te herkennen maar de verschillende soorten petrel en shearwater en Gull's zijn een stuk moeilijker. Deze moet ik eerst op de foto vast leggen voordat ik ze in het boek kan herkennen. Maar foto's van deze vogels maken is allerminst makkelijk. Ten eerste zijn ze vaak ver weg en ze zijn ook nog eens vliegensvlug. Maar ik heb de Fork-tailed petrel herkent.

Op een gegeven moment zagen we verschillende vissersboten in de buurt en hoorden we over de marifoon de vissers praten. Ze vertelden elkaar waar ze hun netten hadden uitgezet. Na vierhonderd en tweeëndertig mijl gaan we de vierde nacht in. Nog ca. tachtig mijl te gaan. 

10 mei 2017
GOLF VAN ALASKA
Vannacht was het helder en bijna volle maan. Naast het licht van de volle maan zagen we aan de horizon nog steeds licht van de zon. In de nacht draaide de wind van het zuidoosten naar het noorden en moesten we vier uur motoren. Daarna kregen we ca zes tot acht knopen wind en omdat de swell een stuk minder hoog was geworden konden we langzaam vol tuig aan de wind verder zeilen. De zon kwam met een rode gloed achter de horizon vandaan en de derde dag was aangebroken.

Het bleef de hele dag ca acht tot tien knopen noorden wind en rustig zeilden we aan de wind verder. Onderweg zagen we enkele stormvogels en albatrossen maar geen walvissen. Ook zagen hier en daar hout en boomstammen. We moeten dus goed opletten! Nu ik dit schrijf hebben we 312 mijl gedaan en moeten we nog 214 mijl, we zijn over de helft. 

09 mei 2017
GOLF VAN ALASKA
Vandaag is het elf jaar geleden dat we uit Nederland weg zeilden en naar Noorwegen vertrokken. Na elf jaar zeilen we nog steeds heerlijk rond de aardbol en zijn nu de Golf van Alaska aan het oversteken.

Gisteravond en vannacht was het bewolkt met hier en daar een regenbui met hardere windvlagen. In één van die buien klapte het voorzeil strak doordat we van een golf af gingen en kwam er een scheur in. We zeilden vol tuig door en toen de bui voorbij was plakte Paul de scheur met Gorilla Glue en zeildoek en zeilden we een tijdje alleen op grootzeil.

In de nacht losten we elkaar om de drie uur af en rond tien uur dronken we samen koffie/chocomel in de kuip. Het was inmiddels een mooie zonnige dag geworden en de fok was alweer volop aan het meedoen. Er stond ca acht a tien knopen zuidoosten wind en de swell was nog ca twee meter waardoor we soms wat lager en soms wat hoger moesten sturen om het klapperen van de zeilen tegen te gaan (als we van een golf af gingen). Omdat het zulk mooi weer was zaten we veel in de kuip en zagen we verschillende soorten petrel/shearwater maar ook de Laysan en de Black-Footed albatrossen over het water scheren.

Black capped petrel...

Laysan albatros...
Black/footed albatros...

Net na de lunch in de kuip hoorden we grote spuiters en zagen we twee grote Humpback whales zwemmen. Op een gegeven moment waren ze in de buurt van de boot en zelfs één vlak naast de boot en moesten we koers veranderen om geen aanvaring te krijgen! We stampten hard met de voeten op de grond in de hoop dat ze ons nu hoorden en inderdaad daarna hebben we ze niet meer gezien. Later in de avond zagen we een grote groep stormvogels op één plek op zee. En ja hoor, even later zagen we een grote spuiter het water uit komen. Nog een walvis maar wel op gepaste afstand. We gaan de tweede nacht in. 

08-mei 2017
GOLF VAN ALASKA
Het was bewolkt en het motregende iets toen we om vier uur in de ochtend Elfin cove verlieten en open oceaan opzochten. In de Cross sound aangekomen hadden we ca zes knopen oosten wind met ca drie meter swell tegen vanuit de oceaan. Dit was te weinig wind en de zeilen begonnen te klapperen. Toen de wind was toegenomen tot ca tien knopen konden we met twee reven in het grootzeil en fok uitgeboomd aan de andere kant, de Golf van Alaska in zeilen. Nu klapperden de zeilen niet meer!

Onderwijl zagen we groepjes zeehonden stil liggen in het water met de flappers omhoog om in evenwicht te blijven. Als we dan langs zeilden schrokken ze zich rot en doken snel onder. We vermoeden dat ze zo liggen te slapen en hun flappers omhoog houden om hun evenwicht te bewaren.

Rond tien uur draaide de wind naar het zuidwesten en nam toe tot ca vijftien knopen. Hier moest de wind ook vandaag gaan komen. Rond het middag uur klaarde het een beetje op en stopte het met regenen. De wind nam af tot ca tien a twaalf knopen zodat we het grootzeil geheel hesen. Zo zeilden we rustig de hele dag westwaarts door en gaan we de eerste nacht in.

07 mei 2017
ELFIN COVE, CHICHAGOF ISLAND IN DE KANALEN IN ALASKA (58 11.582 n 136 20.699 w)
Het regende de hele dag maar van de wind merkten we hier weinig, de depressie komt over!
Deze dag waren we druk bezig met de voorbereidingen voor een meerdaagse tocht over de oceaan richting het noordwesten. Na twee jaar geen lange tochten meer gezeild te hebben moest het bed achter weer klaar gemaakt worden en alles oceaan-vastgezet te worden. Ook ging Paul de mast in om alles na te lopen en keek hij de motor nog even na.

06 mei 2017
ELFIN COVE, CHICHAGOF ISLAND IN DE KANALEN IN ALASKA (58 11.582 n 136 20.699 w)
Het was weer een mooie zonnige ochtend toen we om kwart voor tien ons anker op haalden en vol tuig met de stroom mee naar de uitgang van Gletsjer Bay kruisten. Onderweg zagen we veel zeeotters, wat blijven die beetjes toch koddig om te zien. Leuk om te zien hoe ze lekker op hun rug in de zon liggen rustig met hun flappers omhoog. Aangekomen bij de Cross Strait nam de wind snel toe tot ca twintig knopen en daar zetten we twee reven in het grootzeil. Even later in de Cross Sound nam de wind toe tot ca dertig a vijfendertig knopen en haalden we de fok weg. Alleen met twee reven in het grootzeil kruisten we door een rommelige Cross Sound tussen het vaste land en Lemesurier eiland. We hadden ca vier knopen stroom mee en dertig knopen wind tegen! Eenmaal aangekomen tussen de Athorp Peninsula van Chichagof eiland en Inian eiland werd de stroom minder en kwamen we in rustiger water. Hier zagen we twee walvissen zwemmen.

Rond vijf uur kwamen we aan bij de ingang van Elfin Cove waar we met laagwater naar binnen voeren. Ik stond voor op de punt en Paul motorden langzaam de cove in met een diepte van ca. twee meter. In de cove konden we gratis aan de steiger gaan liggen. Elfin Cove is een klein vissersdorpje waar vooral lodges staan. Van daaruit kunnen toeristen direct op open oceaan gaan vissen. Toen we goed en wel lagen liepen we even over de board walk door tussen de huizen en de lodges door. Bijna alles was nog gesloten, het seizoen is hier nog niet begonnen.

05 mei 2017
FINGERS BAY, GLETSJER BAY NATIONAL PARK, VASTE LAND BIJ DE KANALEN IN ALASKA (58 34.984 n 136 13.101 w)
Om vijf uur begon de zon op de witte bergtoppen te schijnen terwijl wij ons anker op haalden en Reid Inlet alleen op de fok uit zeilden. Aangekomen in de West Arm hesen we het grootzeil en zeilden halve wind verder door de West Arm van Gletsjer Bay naar de Tarr Inlet. Hier kregen we wind tegen en nam de wind toe tot ca twintig a vijfentwintig knopen en zagen we dat er verderop in de Inlet nog meer wind stond.

Gletsjes bay..


In de Tarr Inlet komt de Margerie gletsjer tot aan het water en dit is waar alle cruise schepen naar toe gaan. Paul en ik keken elkaar aan en dachten hetzelfde, omdraaien! We gaan naar later naar de Prince William Sound waar we nog veel meer gletsjers gaan zien. Er was geen wolkje aan de lucht en de zon scheen weer prachtig op de hoge witte bergen en de Lamplugh gletsjer even verderop.

De wind nam al snel toe tot ca. vijfentwintig a dertig knopen zodat we het grootzeil weg haalden en alleen op fok richting uitgang zeilden. Onderweg zagen we weinig dierenleven maar bij de hoek vlak voor Tidel Inlet zijn hoge steile rotsen en hier zagen we meerdere berggeiten lopen. Het leken net witte stipjes op de rotsen maar met de verrekijker zagen we duidelijk dat het witte berggeiten waren. Op een gegeven moment zagen we ook enkele berggeiten minder hoog en konden we mooie foto's maken. Wauw, wat hebben die beesten een mooie, dikke, lange witte vacht! We gingen de hoek om en uit de wind ankerden we even. Hier zagen we een Bald Eagle op zijn nest zitten.
 
berggeit...
Na een uurtje ging ons anker op en zeilden we ruime wind verder naar de overkant. Eenmaal tussen Drake eiland en het vaste land ging de wind tegen staan en moesten we het laatste stuk naar Fingers Bay kruisen. Onderweg zagen we verder weinig zeeleven maar eenmaal in Fingers Bay zagen we weer verschillende zeeotters en hoorden we een spuiter van een walvis. Eenmaal voor anker dronken we een drankje in de kuip. We hebben het echte gletsjer gebied achter ons gelaten en dat konden we duidelijk merken aan de temperatuur, deze is weer een paar graden gestegen.

Nadat de zon achter de bergen was verdwenen werd het gelijk een stukje frisser en even later zagen we twee wolven langs de oever van de baai lopen. Ze liepen in onze richting en kwamen zelf vlak langs de boot, wauw wat zijn gespierde dieren en toch ook wel groot!

wolven...


04 mei 2017
REID INLET, WEST ARM GLETSJER BAY NATIONAL PARK, VASTE LAND BIJ DE KANALEN IN ALASKA (58 51.101 n 136 48.215 w)
Rond zes uur haalden we ons anker op en motorden we Blue Mouse cove uit en verder noordwaarts met de stroom mee verder Gletsjer bay in. Na een uurtje konden we de zeilen hijsen en zeilden we met ca zeven knopen zuiden wind, ruime wind verder. Onderweg zag ik iets in het water zwemmen dat niet wegdook toen we dichterbij kwamen. Ik riep Paul want ik kon met de verrekijker niet duidelijk zien wat het was. We verlegde koers en dichterbij gekomen bleek het een zeeotter met jong op haar buik. De pasgeboren zeeotters kunnen pas na drie maanden zwemmen waardoor deze moeder dus niet kon wegduiken.



zeeotter met jong...

Verderop zagen we met de verrekijker een Grizzly beer door de bergen in de sneeuw wandelen en verder twee dolfijnen en weer veel zeevogels. Rond half tien hield de wind het voor gezien en moesten we de rest met de stroom mee tot aan Reid inlet motoren. Het voordeel was dat de wind naar het noorden draaide waardoor de bewolking langzaam weg trok en de zon tevoorschijn kwam. Rond half elf uur was het net na hoogwater en toen we Reid inlet inkwamen lag de Reid gletjes bijna tot zeeniveau. We gingen naar de kant en liepen richting de gletsjer. Onderweg zagen we veel vogels waaronder de Barrow Golden's eye, Black bellied plover, pectoral sandsniper, surf scooters etc. In de sneeuw zagen we sporen van de Grizzly beer die hier heeft gewandeld. Wauw wat zijn die poten groot!

Bellied pover...

Aangekomen bij de gletsjer was het water alweer iets lager, scheen de zon erop en konden we prachtige foto's maken. We hadden limonade bij ons en hierin deden we wat gletsjerijs. Rond twee uur waren we terug aan boord en zagen nu heel duidelijk de hoge witte bergtoppen achter de gletsjer, Wat is dit prachtig! De rest van de middag zaten we achter de buiskap uit de koude wind die vanaf de gletsjer blaast te kijken naar de prachtige omgeving waar de zon op scheen en hoopten nog wat dieren leven te zien...

Reid inlet...




03 mei 2017
BLUE MOUSE COVE, WEST ARM GLETSJER BAY NATIONAL PARK, VASTE LAND BIJ DE KANALEN IN ALASKA (58 46.480 n 136 29.035 w)
Het was bewolkt en het regende zodat we in de ochtend naar de kant gingen en bij het kantoor van de parkranger skypten met mijn ouders, de weerberichten binnen haalden en nog wat internetten. Rond het middaguur waren we terug aan boord en na de lunch ging om half twee ons anker op. Met vol tuig en de laatste stroom naar buiten zeilden we halve wind Bartlett Cove uit.

Vervolgens zeilden we met vol tuig ruime wind verder Gletsjer Bay door de Sitakaday Narrows en tussen het vaste land en Willoughby en later Drake eiland door naar het noorden. Inmiddels was de stroom naar binnen en hadden we weer stroom mee de west arm van Gletsjer Bay in. Het was bewolkt met afwisselend een regenbui en soms een hagelbui en dan weer droog en dan weer probeerde de zon er doorheen te komen. De gemiddelde wind was ca. tien knopen maar in buien kon dit oplopen tot ca. vijfentwintig knopen.

Hoe verder we de Gletsjer Bay in kwamen hoe hoger de witte bergen werden en hoe kouder het werd. Van de hoge witte bergen waarvan de sneeuw tot aan de zee reikt zagen we alleen het onderste deel. In het water zagen we veel zeeotters, zeehonden, enkele dolfijnen en veel zeevogels. Rond half acht en na drieëndertig mijl ging ons anker er in Blue Mouse Bay in.

02 mei 2017
BARTLETT COVE, GLETSJER BAY NATIONAL PARK, VASTE LAND BIJ DE KANALEN IN ALASKA (58 27.435 n 135 53.159 w)
Vanochtend gingen we langs de Sea Wolf waar we Mike en Greg zagen. Zij zijn beiden ook zeilers en hebben of hadden een eigen zeilboot. Beiden wonen in Port Townsend waar we van de winter zijn geweest. We kregen een rondleiding door de Sea Wolf, een mooie boot! Daarna gingen we met z'n allen naar de Giebateau en zagen zij hoe wij op onze boot wonen.

Het was nog steeds droog zodat we na de lunch naar de kant gingen om de Bartlett river trail te wandelen. Een mooie wandeling van ca. acht kilometer door het bos naar de Bartlett river. We zagen meerdere eekhoorntjes en maakten geluid zodat de beren wisten dat we er waren.

Rond vier uur waren we terug bij het kantoor van de parkbeheerders en kwamen aan de praat met enkele werknemers. Na wat gezellig te hebben staan praten gingen we terug naar de boot. Het was inmiddels gaan regenen en we waren nog maar net aan boord of het begon echt hard te regenen. De depressie komt eraan! Over de marifoon hoorden we dat er in de Cross Sound al dertig a veertig knopen wind stond met vlagen van vijftig maar hier merkten we niets van deze harde zuidoosten wind.

01 mei 2017
BARTLETT COVE, GLETSJER BAY NATIONAL PARK, VASTE LAND BIJ DE KANALEN IN ALASKA (58 27.435 n 135 53.159 w)
Toen we vanochtend aan de kant kwamen was het kantoor de van parkbeheerders open en gingen we naar binnen om ons te melden. Wij hoeven ons alleen te melden en kunnen nu nog rond zeilen in het national Gletsjer park zonder permit en zonder een tijdslimiet. Per 1 juni moeten de boten in het park een permit hebben van maximaal zeven dagen. We kregen uitleg over waar we wel en niet mogen komen, de gebieden waar alleen kanoërs mogen komen en enkele goede ankerplekken. Verder zagen we een film over het gletsjer national pak.

Toen we klaar waren gingen we naar buiten waar wifi is en waar we Rene en Rob skypten en Googlekaarten binnen haalden. Het regende de hele ochtend al zachtjes maar desondanks liepen we toch de "Forest trail". Die begint bij de Lodge die nu nog gesloten is. Het was een mooie wandeling door het bos en langs twee kleine watertjes waar we Barrow Golden Eyes en Bufle Head vogels zagen. Onderweg lazen we de informatie borden over de vegetatie die hier groeit.

Forest trail...
Terug bij de steiger lag de grote boot "Sea Wolf" aan de steiger. We kwamen aan de praat met Hanna (bemanning). Zij vertelde dat de boot hier al jaren in dit park chartert maar dat het voor haar het eerste jaar is. Het bleek dat bemanning in de middag naar Gustavus ging. Een klein dorpje negen mijl verderop en dat, als we wilden, we wel mee konden. Zo zaten we even later in de auto met Mike, Greg en Hanna. Van Gletsjer Bay naar Gustavus reden we over een verharde weg door een vlak landschap dat geheel uitgesleten is door de gletsjers.

Aangekomen bij Gustavus gingen Paul en ik naar de bibliotheek om te internetten (foto's versturen) en gingen zij naar het huis van Kimber (eigenaresse van de Sea Wolf). Na een uurtje ging de bibliotheek dicht en werden wij weer opgepikt. Hanna en Greg wilden ook nog wat internetten zodat we naar een eettentje annex supermarkt reden. Daar stapten Greg en Hanna uit en reden we met Mike verder door het plaatsje. Eerst naar de binnenhaven van Gustavus die bij laagwater droog valt daarna naar de pier die in Icy Strait staat en tenslotte naar het vliegveld. Terug bij de supermarkt pikten we Hanna en Greg weer op en reden we nog langs een paar bewoners waaronder Kimber de eigenaresse. Rond zes uur waren we terug op de boot.

30 april 2017
BARTLETT COVE, GLETSJER BAY NATIONAL PARK, VASTE LAND BIJ DE KANALEN IN ALASKA (58 27.435 n 135 53.159 w)
Om half vijf was het al licht en ging ons anker op. Vol tuig zeilden we rustig halve wind de baai uit. Ondanks dat het bewolkt was hadden we toch een prachtige zon opkomst. Eenmaal in Icy strait aangekomen hield de wind het voor gezien en moesten we motorden GGRRRR. De hoge bergtoppen waren in de wolken gehuld en af en toe kregen we een bui over.

Rond elf uur kregen we weer wind en konden we vol tuig halve wind verder zeilen naar de hoek van Gletsjer bay bij het vasteland. Aangekomen in de baai hadden we stroom en wind mee en zeilden we naar Bartlett cove waar ons anker er rond half drie en na zesendertig mijl in ging. Het was droog en we besloten naar de kant te gaan. In Bartlett Cove is het hoofdkwartier van de park rangers van het Gletsjer National park. Dit gaat per 1 mei open dus vandaag was er nog niemand in kantoor.
We liepen de Tlingit trail en zagen hoe de natives hier geleefd hadden waaronder hoe de vrouwen manden weefden en de mannen visten en hoe de vis gedroogd werd. Verder staat er een longhouse en een groot geraamte van een Humback walvis. Nadat we de Tlingit trail bewandeld hadden liepen we ook nog een stukje van de Bartlett River trail en rond vijf uur waren we terug aan boord. Vanmiddag was het nog droog en zonnig maar er komt een depressie aan dus wie weet hoe lang het mooie weer nog duurt....

Tlingit boom sculpturen...


skelet van een Humback walvis...
GLETSJER BAY NATIONAL PARK
Dit park is een overblijfsel van de ijstijd "GREAT ICY ACE". Op de plek waar nu Gletsjer bay is, lag toen de de Grand Pacific gletsjer. In die tijd veranderde de gletsjer veel. Soms groeide deze soms brokkelde er veel af. De Grand Pacific gletsjer bereikte rond 1790 zijn maximale grote en nam toen niet alleen Gletsjer bay maar ook een groot deel van Icy strait in. Dit is ook de tijd geweest dat de Tlingit natives Gletsjer bay moesten verlaten en hun betrekking namen in wat nu Hoonah is (zie 28/4/2017 legende).


Cook voer hier in 1778 met de boot Revolution en zag boven de gletsjer een hoge berg uitsteken die hij Fairweather vernoemde. In 1794 voer Captain George Vancouver hier en was de Grand Pacific gletsjer al terug getrokken tot Gletsjer bay.


Toen John Murier hier in 1897 rond kanode sprak hij van een"very icy wilderness". In de vijfentachtig jaar tussen Vancouver en John Murier had de Grand Pacific gletsjer zich al ca. achtenveertig mijl teruggetrokken.


De Grand Pacific gletsjer is vandaag de dag ca. vijfenzestig mijl teruggetrokken en bevind zich aan het einde van de Gletsjer baai. In het Gletsjer bay nationaal park reiken zestien gletsjers tot aan zeeniveau waaronder Grand Pacific gletsjer, Johns Hopkins gletsjer, Margerie gletsjer.

(zie foto)
gletsjer informatie... 

29 april 2017
NEKA BAY, PORT FREDERICK, CHICHAGOF ISLAND IN DE KANALEN IN ALASKA (58 03.003 n 135 40.126 w)
Na de koffie/chocomel in de kuip motorden we rond negen uur met de dinghy naar de publieke steiger bij Hoonah. Daarvandaan liepen we over de weg naar uitgang van Port Frederick waar ook de cruising terminal en de oude fish cannery staat. Daar was alles nog gesloten maar ze waren druk bezig alles in gereedheid te maken want op tien mei komt de eerste cruise boot.

Bij de oude Fish cannery kregen we een korte rondleiding hoe de vis hier snel ingeblikt werd want ijs om de vis in te bewaren hadden ze hier niet. Omdat zij druk bezig waren mochten we verder zelf nog wat rond lopen. Daarna liepen we de korte "Nature Trail" deels door het bos en deels over het strand want het was laagwater. Omdat het helder zonnig weer was hadden we vanaf de hoek een mooi uitzicht over Icy Strait met daarachter Gletsjer Bay en zijn hoge witte spitsen bergtoppen.

Terug in Hoonah motorden we weer naar de boot en ging ons anker op. Alleen op fok dobber-zeilden we rustig halve wind verder door Port Frederick naar Neka Bay. Op een gegeven moment hoorde ik een walvis spuiter heel dichtbij en tegen de tijd dat ik de Humback spotte zag ik zijn rug vlak voor de boot omhoog komen. Ik riep heel hard 'PAUL!' maar realiseerde me dat voordat hij buiten was we al tegen de walvis aan zaten. Snel draaide ik de boot 180 graden om. Paul had de angst in mij stem gehoord en kwam gelijk naar buiten en zag net de rug en de grote staart vlak voor de boot omhoog komen. Wauw wat een groot dier! Ik stond letterlijk te trillen op mijn benen. De walvis was waarschijnlijk ook geschrokken want die ging diep en later zagen we een spuiter ver van ons vandaan. Wel wat vreemd want we hadden net de motor aan gezet.

Rond vier uur ging ons anker er in Neka Bay in. Toen we goed en wel lagen motorden we met de dinghy door het deltagebied achter Neka Bay. We hadden expres gewacht tot het hoogwater was want met laagwater valt dit gebied grotendeels droog. We waren nog maar net op weg toen we een zwarte beer langs de oever zagen lopen. Toen we wat dichterbij kwamen liep hij snel het bos in. Maar de beren zijn uit winterslaap en we hebben onze eerste zwarte beer voor dit seizoen gespot! Verder zagen we verschillende watervogels waaronder de Bonaparte Gull, Common Loon en de Red Breasted Merganser. Op de kant hier en daar nog stukken sneeuw.

Terug bij de boot terwijl we de dinghy uit het water haalden zagen we drie kleine Harbor Porpoise dolfijnen rond de boot zwemmen. Al scheen de zon de hele dag het was toch fris met de noordenwind die vanaf Gletsjer Bay komt.

28 april 2017
HOONAH, PORT FREDERICK, CHICHAGOF ISLAND IN DE KANALEN IN ALASKA (58 06.263 n 135 27.354 w)
Het was bewolkt toen we om kwart over vijf ons anker ophaalden. We motorden Fresh Water Bay uit en bijna aangekomen bij Chatham Strait kregen we ca. tien knopen zuidenwind en konden we vol tuig en ruime wind verder noordwaarts zeilen tussen Admiralty en Chichagof eiland. De bewolking hing zo laag dat we de hoge bergen niet konden zien en hier en daar hadden we ook een bui. Later nam de wind toe tot ca vijftien knopen.

Bij de hoek van Chatham Strait en Icy Strait zeilden we halve wind verder westwaarts tussen Chichagof eiland en het vaste land. Daar zagen we een grote groep zeehonden en heel ver weg enkele spuiters van walvissen. Het klaarde wat op en de zon probeerde zelfs door de bewolking heen te komen. Aangekomen bij de hoek van Port Frederick in Chichagof eiland zagen we dat er aardig wat wind door Port Frederick stond en daarom haalden we het grootzeil weg. Alleen op fok kruisten we door Port Frederick tot we bij Hoonah ons anker er rond twee uur en na veertig mijl in gooiden. Wel wat verder weg dan we wilden want ankeren dichtbij het plaatsje is verboden.

Hoonah is een native dorpje dat eerst in Gletsjer Bay gevestigd was. De legende gaat dat als de meisjes die in het dorp woonden volwassen werden ze ritueel onrein werden. Ze werden dan voor een periode verbannen uit hun dorp en moesten een tijd alleen doorbrengen, alleen hun moeder mocht hun eten brengen. De tijd was tussen drie maanden en een jaar. Een van de meisjes wilde niet en vroeg de aan gletsjer zich vooruit te bewegen zodat hun dorp onder de gletsjer kwam en iedereen weg moest. Nu wonen de bewoners op Chichanof eiland aan de overkant van Gletsjer Bay.

Het was inmiddels opgeklaard zodat we naar de kant gingen. Het is een zeer klein plaatsje (ca. zevenhonderdvijftig bewoners) met een school, een gemeentehuis, geen bibliotheek, wel enkele winkeltjes en enkele bars.

bar in Hoonah...
In de zomer (vanaf mei) komen hier cruise schepen (en niet alleen kleintjes), dit jaar vierentachtig schepen! Aan het begin van Port Frederick hadden we de nieuwe steigers voor de cruise schepen al gezien en ook een kabelbaan. Nu hoorden we dat de toeristen met de bus naar boven gereden kunnen worden en dan met een kabelbaan weer naar beneden. Dit kost ca. honderd dollar per persoon. Nadat we wat door het dorp gewandeld waren gingen we terug naar de boot. We gingen in de kuip met een drankje zitten en keken naar de waterkant waar een grote groep Bald Eagles zaten. Er bleek een grote vis op de kant te liggen en om de beurt aten ze ervan.

Bald eagle...
27 april 2017
PAVLOF COVE, FRESHWATER BAY, CHICHAGOF ISLAND IN DE KANALEN IN ALASKA (57 50.362 n 135 01.365 w)
Gisteren toen we Freshwater Bay in zeilden zagen we aan de zuidpunt mooie hoge rotswanden met grotten en gaten erin. Ook zagen we dat we er bij laagwater naar toe konden wandelen. Deels over strand deels over rotsen.

hoe zo laagwater...
Vanochtend stonden we om acht uur al op de kant want om half negen was het laagwater en het was ca drie kilometer heen lopen en dezelfde drie terug. We hadden op de Google kaart gezien dat het gebied tussen onze Cove en Freshwater Bay geen heuvels bevatte en dat het kaal was. Het eerste deel liepen we deels door bos en muskeg om de punt van Pavlof Bay af te snijden. Daarna kwamen we aan op het strand aan Fresh Water Bay. Daar liepen we in de zon langs de kust deels over rood strand deels over rotsen die bedekt waren met zeewier met aan de ene kant de baai en aan de andere kant het bos. We moesten een klein stukje klimmen om voorbij een hele kleine inham te komen.

mooie rotsformaties...
Bij de kliffen en de gaten die er door de golven ingeslagen zijn was het de wandeling meer dan waard! Zeker toen de zon op de rotsen scheen en de rotsen prachtige kleuren bleken te hebben. Op de terugweg begon het te betrekken en tegen de tijd dat we terug aan boord waren begon het te regenen. Eigenlijk wilden we in de namiddag nog naar de waterval om daar wat te wandelen maar in de regen hadden we daar geen zin in en dus lazen we een boek en keken een film.

26 april 2017
PAVLOF COVE, FRESHWATER BAY, CHICHAGOF ISLAND IN DE KANALEN IN ALASKA (57 50.362 n 135 01.365 w)
Na de koffie motorden we met de dinghy naar de Seaplane dock. Vandaar maakten we een wandeling door het dorp en verder over de Dermot trail die verder landinwaarts langs Tenakee inlet loopt. Toen we terug kwamen van het wandeling ging ik naar de Tenakee hotspring (dames tijd) terwijl Paul ging internetten.

Rond twee uur waren we terug aan boord en kwam er net een briesje. We hesen de zeilen en vol tuig kruisten we Tenakee inlet uit en gingen we gelijk ruime wind de hoek om Freshwater bay in. Het was de hele dag bewolkt geweest maar nu begon het te regenen. De kust van de zuidpunt van Freshwater bay was prachtig met hoge steile rotswanden met grotten erin en daarvoor rotsachtige en roodachtige standen.

Rond half zeven ging ons anker er in Pavlof harbor in. Hier aan de kant is een lang zandstrand met af en toe een rots en in de hoek komt een waterval naar beneden. Het getijde is hier ca. vijf a zes meter en het was bijna laagwater.

25 april 2017
TANEKEE SPRINGS, TYANEKEE INLET, CHICHAGOF ISLAND IN DE KANALEN IN ALASKA (57 46.399 n 135 12.499 w)
Vandaag was het weer een mooie zonnige dag. Tijdens ons koffie/chocomel drinken in de kuip hadden we mooi uitzicht over de gekleurde huizen op palen die hier op de kant staan met daarachter de hogere besneeuwde bergtoppen. Daarna motorden we met ons dinghy naar de Marina en over een weggetje door het dorpje waar geen auto's zijn. Een leuke straat met leuke gekleurde huizen.

We kwamen in gesprek met verschillende bewoners die over de omgeving vertelde. In de winter wonen er hier maar ca. tachtig bewoners. Maar in de zomer is het hier een stukje drukker en komen er ook kleine cruise schepen. Het seizoen begint in mei dus we zijn er gelukkig nog voor.

Er is een badhuis waar een kleine hot spring is. De vrouwen mogen van negen uur in de ochtend tot twee in middag en van acht uur tot tien uur in de avond. De mannen mogen er de andere tijden gebruik van maken. Ik keek even binnen maar het is maar een piepklein bad in een ongezellig grijs hok.

Er is een postkantoor, bibliotheek, een klein winkeltje en een bakker, maar de bakker gaat pas in mei open. Nadat we het straatje heen en weer gewandeld waren liepen we bij de Marina de andere kant op waar de "Indian River trail" begint. Een mooie wandeling over deels over boardwalk deels bospad door het bos en langs Tenakee inlet. Op de hangbrug over de snel razende Indian river gingen we zitten en aten onze lunch in het zonnetje. Daarna wandelden we verder tot we bij een onverharde weg (logging road) kwamen. Vanuit hier liepen we de ca. drieën halve kilometer weer terug. Rond half drie bracht Paul mij terug naar de boot en ging hijzelf nog even internetten in de bibliotheek.

24 april 2017
TANEKEE SPRINGS, TYANEKEE INLET, CHICHAGOF ISLAND IN DE KANALEN IN ALASKA (57 46.399 n 135 12.499 w)
Om half zes motor/zeilden we het eerste deel van Baranof warm spring bay uit en zeilden vol tuig heel rustig Chatham strait in verder noordwaarts. Op de hoek van de baai en de straat zagen we twee walvissen. Het was bewolkt maar soms kwam de zon even door de bewolking heen en dan was het gelijk weer wat warmer. Hier verder noordwaarts is het gebied minder hoog en heeft het gebergte minder hoge steile rots pieken. Toch is het prachtig met al die baaitjes en inhammen.

Rond het middag uur trok de wind aan tot tien a twaalf knopen en konden we vol tuig boom uitgeboomd aan de ene kant en grootzeil aan de andere kant gestaagd door zeilen. Inmiddels hadden we Baranof eiland achter ons gelaten en zeilden we tussen Admiralty eiland en Chichagof eiland. In de namiddag kwam er meer bewolking en kregen we hier en daar een bui.

Rond half zes zeilden we Tenakee inlet in. De wind draaide mee de inlet in zodat we ook hier ruime wind verder zeilden. Hier staan aan de waterkant hier en daar (zomer)huizen en na negen mijl door Tenakee inlet te hebben gezeild kwamen we aan bij Tenakee springs waar ons anker er na drie-envijftig mijl in ging. Tenakee springs in een kleine settlement met huizen, die op hoge palen aan de waterkant staan aangezien het getijde verschil hier vier a vijf meter is.

23 april 2017
BARANOF WARM SPRING BAY, BARANOF ISLAND, CHATHAM STRAIT IN DE KANALEN IN ALASKA (57 05.332 n 134 50.003 w)
Om vijf uur ging ons anker op en motorden we Carroll Cove uit. Daarna hesen we de zeilen en zeilden we aan de wind met ca. zes a zeven knopen windrichting Chathan Strait. Ook vanochtend was het prachtig helder weer en zagen we rond half zes de zon weer boven de hoge witte bergtoppen van het vasteland oprijzen. We zeilden richting de hoge spitse witte bergen toppen van Baranof waar de zon nu op scheen, wauw wat is het hier toch mooi met dit zonnige weer!

zonsopkomst Baranof Island...
In de Chatham Strait moesten we verder noordwaarts kruisen tussen Baranof en Admiralty eiland tot aan Baranof warm spring bay. Hier hield de wind het voor gezien en moesten we het laatste stuk door de baai naar de steiger motorden. Van een man op de steiger hoorden we dat de steiger tot en met juli gratis is zodat we aan de steiger afmeerde.

Aan het einde van de steiger staan op de kant drie badhokjes met uitzicht over de baai en de waterval aan het einde van de baai. Toen we goed en wel lagen gingen we naar de badhokjes toe. In alle drie de hokjes staat een groot bad vol met warm/heet water van de hotspring verderop. We gingen samen in een bad en genoten van het uitzicht. Helaas ruikt dit water behoorlijk naar zwavel zodat we na het badderen, aan boord nog even een douche namen.

de hotspring steiger...
Terwijl wij in het warme bad zaten stonden de vuile kleren in een emmer ernaast te weken. Op de steiger lag een slang met stromend water van de waterval. Hier spoelde ik de kleren mee uit en hing ze op. We aten een vroege lunch buiten in de zon en kwamen in gesprek met Robert, de man die hier de hele winter op de huizen heeft gepast (care-taker). De eigenaren van deze zomerhuizen hebben hem ingehuurd om een oogje in het zeil te houden en alles goed te onderhouden waar nodig is.

Na de lunch maakten we een wandeling over een boardwalk naar de echte spring iets verderop. Hier kun je in de natuur in een ondiepe warme poel net naast de waterval zitten, dat gaan we volgende keer doen. Daarna liepen we verder over een deels boardwalk deels bergpad naar het Baranof lake. Dit meer was nog deels bevroren met een laag ijs en het ligt tussen de hoge bergen in. Hier zaten we een tijdje te genieten van het uitzicht. Terug bij de boot ging Paul onderuit met een boek en ging ik nog even in het warme bad zitten, heerlijk! Rond vier uur kwam Robert en zaten we gezellig verder te praten.


het meer...
22 april 2017
CARROLL COVE, ADMIRALTY ISLAND, FREDERICK SOUND IN DE KANALEN IN ALASKA (57 01.817 n 134 29.126 w)
Om vier uur werd het al een beetje licht, ons anker ging op en we hesen de zeilen. We motor/zeilden Portage Bay uit en eenmaal in Frederick Sound kruisten we rustig met zes a zeven knopen wind verder noordwaarts tussen Kupreanof eiland en het vaste land. Het was helder weer en rond zes uur kregen we een prachtige zonsopkomst die vanachter de hoge witte bergtoppen van het vaste land omhoog rees. Wauw, wat is dit gebied toch prachtig, zeker op een heldere zonnige dag als vandaag en wat zijn we dan nietig! We konden zo ver kijken dat het eigenlijk allemaal dichtbij leek maar dat is gezichtsbedrog aangezien de bergen zo hoog zijn.

zonsopkomst...


Onderweg kregen we een paar dolfijnen bij de boot en zagen we enkele hoge spuiters van walvissen die verderop zwommen. Rond half negen liet de wind het voor gezien en moesten we een uurtje motoren voor de wind uit het noorden terug kwam. Met de stroom mee kruisten we verder door de Frederick Sound maar nu tussen Kupreanof en Admiralty eiland naar het westen. Hier moesten we uitwijken voor lange bulk kelp en zagen we een grote groep zeeotters.

Rond vier uur kwamen we bij het kleine eilandje Carroll aan waar we Carroll Cove indraaiden. We hadden geen goede detailkaart van deze cove en die staat ook niet in de pilot maar wel beschreven in de App "ActiveCaptain". Ik ging op de voorpunt staan en Paul stuurde de boot er langzaam doorheen met een beetje swell van achteren. In de ingang moesten we wel door wat kelp en kregen we dieptes van ca drie meter maar daarna kregen we een ruimte waar ons anker er op ca. vier meter diepte (1 uur voor laagwater) in ging. Een mooie plek voor zeer rustig weer!

21 april 2017
PORTAGE BAY, KUPREANOF ISLAND, DE KANALEN IN ALASKA (57 00.046 n 133 19.286 w)
Om negen uur kregen we een lichte stroom mee en kruisten we verder door de Wrangell Narrow tussen Mitkof en Kupreanof eiland door.

laatste stuk door Wrangell narrow...
Daarna kwamen we in de Frederick Sound en konden we met ca zes knopen zuidoosten wind verder noordwaarts zeilen. Nu zeilden we met grootzeil en de fok uitgeboomd aan de andere kant tussen het vaste land van Alaska en Kupreanof eiland. Het was zonnig met een hoog hangende bewolking waardoor we de hoge witte spitse bergtoppen met daartussen enkele gletsjers van het vaste land konden zien. Wauw onze eerste gletsjers dit jaar! Ook op Kupreanog eiland zagen we hoge witte bergtoppen maar niet zo spits en zeker geen gletsjers.
Rond half drie hield de wind het voor gezien en motorden we anderhalve mijl naar Portage Bay bij Kupreanof eiland. In de baai zwommen Harlequin eenden, Common Loon en op het strand zagen we twee zwartstaart hertjes. Nadat ons anker er in lag zaten we met een drankje en een hapje in de kuip te genieten van het uitzicht.

20 april 2017
PETERSBURG IN WRANGELL NARROW, MITKOLF ISLAND, DE KANALEN IN ALASKA (56 48.548 n 132 58.250 w)
Het was een droge maar bewolkte dag. Na de lunch motorden we naar de publieke steiger op Kupreanof eiland (eiland tegenover Petersburg) waar we de Kupreanof looptrail liepen. Een mooie wandeling die eerst langs de Wrangell Narrows en door het bos gaat. De grond is voornamelijk begroeid met verschillende soorten mos en grote Skunk cabbage die door de beren worden gegeten en verder hingen er aan de takken ook veel Spaans mos. Later liepen we meer landinwaarts waar de vegetatie afgewisseld werd van bos naar Muskeg landschap.

Skunk cabbage...
Muskeg landschap...
Terug bij de boot dronken we nog een kop koffie/chocomel in de kuip. Daarna motorden we naar de noordhaven van Peterburg en maakten we nog een wandeling door het dorpje. Nu kwamen we in het echte oude gedeelte van Petersburg terecht dat we gisteren gemist hadden. Hier staan de houten huizen op hoge palen langs een tijrivier en zagen we een replica van een Viking schip.

Petersburg...
We liepen terug door het dorpje waar we stopte in een tweedehandszaak waar ik een mooie fleece sweater kocht, daarna gingen we naar de bibliotheek waar we even internetten om vervolgens verder door de winkelstraat te wandelen. Hier zagen we een outdoor kledingzaak tegen waar we naar binnen gingen. We kwamen aan de praat en nu bleek de vertegenwoordigster van Merrell er te zijn. Ze zag Paul zijn schoenen en vroeg of ze bevielen. Paul vertelde eerlijk dat hij Gore-Tex had maar dat deze al snel lekte. De vrouw van Merrell vond dat we terug moesten naar de winkel en ons beklag moesten doen, Merrell zou zeker de schoenen terugnemen. We legde uit dat we op wereldreis waren en dat we niet snel terug gingen naar deze zaak omdat we op weg zijn naar het noorden. De vrouw van de winkel bood aan de schoenen terug te nemen en Paul nieuwe andere Merrell schoenen te geven. Ze hadden van Merrell alleen maar een waterdichte schoen die stijver en hoger was maar wel in Paul zijn maat. Voor dertig dollar bij betalen (omdat dit een duurdere schoen is) liep Paul met nieuwe wandelschoenen de deur uit en liet hij de oude achter. Die gaan terug naar Merrell voor onderzoek....
We liepen verder naar de uitgang van Wrangell Narrow tot de kruising van Frederick sound tot aan Hungry point. Hier begint een trail door Muskeg gebied terug naar Petersburg. Rond vijf motorden we terug naar de boot en begon het net hard te regenen.

19 april 2017
PETERSBURG IN WRANGELL NARROW, MITKOLF ISLAND, DE KANALEN IN ALASKA (56 48.548 n 132 58.250 w)
Vannacht heeft het hard geregend en vanochtend was het bewolkt met hier en daar een bui. Om kwart over zeven ging ons anker op en kruisten we met de stroom mee allen op fok rustig verder door de Wrangell narrows tot aan Petersburg. De mooie hoge witte bergen achter het groene heuvelachtige landschap zaten nu in de wolken. In dit gedeelte van de narrows staan aan de waterkant van Mitkolf eiland overal huizen en loopt er een verharde weg langs. Rond elf uur ging ons anker er achter een kleine spit bij Petersburg in. Deze spit ligt wel aan de kant van Kupreanof eiland. Nadat we een vroege lunch hadden gegeten motorden we met ons dinghy naar de Noth Marina van Petersburg en liepen we Petersburg in.

PETERSBURG
2000 jaar geleden woonden de Tlingit indianen er al en rond 1897 kwam de de noor Peter Buschman hier. Hij was een visserman en vond dit een goede plek om te gaan wonen. Hij zette hier een zalmfabriek neer en het ijs dat hij nodig had haalde hij van de LeConte Glacier hier dichtbij. Vandaag de dag wordt Petersburg ook wel Little Norway genoemd aangezien er veel bewoners nog afstammelingen zijn van Noorse voorouders en sommige huizen ook Noors aandoen. De grootste inkomsten van het dorp is de zalmindustrie. Het dorpje heeft ca drieduizend inwoners er heeft nu drie visfabrieken.


We liepen door de winkelstraat en verder het dorpje rond maar vonden het dorpje niet zo mooi als Poulsbo in de Puget sound dat ook bekend staat om zijn Noorse huizen. In de middag belden we Chuck en Laura. Laura hebben we vorige keer (2015) in Thorn bay ontmoet. Ze werkte toen op een dierenartsboot die door de kanalen van Alaska motort en verschillende kleine dorpjes aan doet om de dieren daar te helpen. Nu werkt ze in de dierenkliniek hier in Petersburg. In de middag ontmoetten we eerst Chuck waarmee we wat boodschappen deden en een wandeling door muskeg gebied maakten. Rond half zes kwam Laura thuis en had ik het avondeten al klaar. Gezamenlijk zaten we gezellig te praten. Rond acht uur toen het nog licht was gingen we terug naar de boot.

18 april 2017
WOEWODSKI ISLAND, DE KANALEN IN ALASKA (56 32.184 n 132 58.436 w)
Om half zes ging ons anker op en zeilden we halve tot ruime wind, vol tuig met een outflow wind door de Summit straat noordwestwaarts. De outflow wind kwam vanaf de besneeuwde bergen van het vaste land en dit was een koude wind! We zeilden tussen Vank en Sokolof eiland door en van daaruit zagen we dat de wind verder op harder was zodat we twee reven in het grootzeil zetten. Even later zeilden we heerlijk met een zonnetje in de kuip met ca twintig a vijfentwintig knopen wind en stroom mee verder door de Summit straat naar Wrangell Narrows. Ondertussen werden we een tijdje vergezeld door een kleine groep porpoise dolfijnen.

In Wrangell Narrows kregen we stroom tegen zodat ons anker er rond tien uur bij Woewodski eiland in ging. Nu was het wachtten tot we stroom mee kregen. We zaten in de kuip en zagen verderop een walvis zwemmen, altijd leuk! Tijdens de lunch in de kuip zagen we langzaam de bewolking op komen zetten.

PAPKES LANDING IN WRANGELL NARROW BIJ MITKOLF ISLAND, DE KANALEN IN ALASKA (56 40.877 n 132 56.197 w)
Rond half een hesen we de zeilen en zeilden we vol tuig ruime wind verder door de Wrangell Narrows tussen Mitkof en Kupreanof eiland. Het was een mooie waterweg die goed aangegeven is door boeien aangezien er veel stukken droogvallen met laagwater. Ook hier hadden we prachtige ver gezichten met de groene eilanden en verderop de hoger gelegen witte bergtoppen. We zagen verschillende watervogels en Bald Eagles in de lucht. Na een tijdje kregen we wind tegen en omdat het een smalle waterweg is motor/zeilden we verder. Rond half vier ging ons anker er bij Papkes landing in. Hier is een publieke dinghy dock en gaat er een weg naar het plaatsje Petersberg op Mitkolf eiland.

17 april 2017
WRANGELL, WRANGELL ISLAND, DE KANALEN IN ALASKA (56 27.642 n 132 23.162 w)
Weer een mooie zonnige windstille dag en tijd voor een goede wandeling. Na de koffie gingen we naar de kant waar we langs de Longhouse en het Totempalen park van de Tlingit natives liepen. We liepen verder door het centrum naar het begin van de Mount Deway trail. De trail gaat door het bos over een boardwalk naar een uitkijkpunt op de heuvel. Vanuit hier hadden we een prachtig uitzicht over de het dorp en de Zimovia straat met daarachter de hoge witte bergen.

totempark Wrangell...

uitzicht vanaf Mt Dewey...

Na deze trail te hebben gevolgd liepen we door het dorp naar de sportvelden waar de Volenteer trail begint. Dit was een vlakke wandeling door een "Muskeg" gebied. Hier lazen we de informatieborden over de verschillende soorten bomen en mos die hier als vegetatie groeien. Ook lazen we dat de beren als ze uit hun winterslaap komen voornamelijk eerst Skunk Cabbage eten. Dus als de Skunk Cabbage uitkomt (wat nu het geval is) komen de beren uit hun holen.
Rond half twee waren we bij de bibliotheek waar we nog wat internetten en de weerberichten bekeken. Rond zes uur gingen we naar Bon en Char waar we uitgenodigd waren voor het avondeten en we ook Rod en Rebecca weer ontmoetten. Het werd een gezellige avond.

16 april 2017
WRANGELL, WRANGELL ISLAND, DE KANALEN IN ALASKA (56 27.642 n 132 23.162 w)
1e PAAS DAG
Om acht uur gingen we naar de kant voor de "zonsopkomst kerkdienst" van Wrangell die in het stadspark gehouden werd. Deze dienst werd door verschillende kerken in Wrangell gehouden waaronder de Lutheran, Catholic, Presbeterian, Seven-day, Salvation army, Babtist en nog een paar andere kerken (in totaal 10 verschillende kerken). Iedere kerk deed iets en na een korte samenkomst gingen we naar de "Harbor Light Assemble of God" kerk waar er een gezamenlijk ontbijt was. Hier ontmoetten we Kem en Susan de dominee van deze kerk. Zij kennen Colin en Ingunn die wij ontmoet hebben op Bainbridge eiland bij Seattle. Na het ontbijt volgden we de paas dienst in deze kerk.
Het was inmiddels een mooie zonnige windstille dag geworden zodat we na de dienst een wandeling door het dorp maakten. Het dorp was uitgestorven aangezien alles dicht was. Bij het citypark dat een mijl buiten het dorpje ligt was het nog behoorlijk druk. Daar zochten de kinderen naar verstopte paaseieren. Niet echte eieren maar plastiek eieren met cadeautjes erin.
Rond twee uur motorden we door de haven en zagen we Rod en Rebecca (vrienden van Bob en Char die we gisteren ontmoet hebben) bij hun boot. We werden uitgenodigd en de rest van de middag zaten we gezellig te praten. Terug aan boord van de Giebateau aten we ons eten in de kuip en zagen we een mooie zonsondergang.

15 april 2017
WRANGELL, WRANGELL ISLAND, DE KANALEN IN ALASKA (56 27.642 n 132 23.162 w)
Vanochtend regende het zodat we verder gingen met het uitwerken van de Cruising Guide. Rond tien uur gingen we in de regen naar de bibliotheek waar ik de foto's verstuurde en Paul nog iets op internet opzocht. Rond het middaguur liepen we naar het huis van Henry waar we met Henry hadden afgesproken. Henry is een vriend van PK en Julia en daar is mijn boek over zeewier plukken en drogen heen gestuurd. Henry is drieëntachtig jaar en een Native.

Toen Henry het boek zag vertelde hij dat hij vroeger zelf ook veel zeewier had geplukt en ik kreeg van hem een zakje zeewier die een vriend van hem had gedroogd. Hij had ook een zak haringeitjes en of we dit wilden proberen. Ik ben voor alles in en dus stonden we even later in de keuken. De eitjes van de haring lagen op een boomblad en dit alles werd heel even in kokend water gedompeld. Daarna dompelden we een klompje eitjes in de sojasaus en aten dit op. Dit is een Native delicatesse die alleen gegeten wordt in het voorjaar als de haringen hun eitjes afzetten. Best lekker!



haring eitjes op kelp...

eten samen met Henry...

Nadat we een tijdje bij Henry hadden gezeten gingen we met zijn drieën naar de Giebateau en bekeek hij onze boot. Rond vier uur brachten we hem terug naar de kant.

14 april 2017
WRANGELL, WRANGELL ISLAND, DE KANALEN IN ALASKA (56 27.642 n 132 23.162 w)
We hebben gisteren het cruisingguide boek "exploring southeast Alaska van D&R Douglass" van Bob en Sharl geleend. Vanochtend vroeg waren we bezig het boek uit te werken en er foto's van te maken.

Het was weer een zonnige dag met iets meer bewolking zodat we rond half tien we naar de kant gingen. Rond half elf was het laagwater en konden we de Petroglyphen op Petroglyph Beach bekijken. Hier zijn we 14 september 2015 ook geweest maar helaas zijn we alle foto's van vorige keer Alaska kwijt. We zagen dezelfde Petroglyph als vorige keer maar dit keer zagen we ook een andere de Bird Petroglyph.

Beacon for Salmon Petroglyph...

Bird Petroglyph...

Op de terugweg liepen kwamen we lang een huis met een mooie houten bank met berenkoppen en daarnaast een prachtige grote krab van hout.

mooi houtwerk...

Terug in Wangell liepen we even de bibliotheek in om te skypen met mijn ouders. Maar het was te mooi weer om binnen te zitten dus al snel liepen we verder door het dorpje naar het huis van Henry waar mijn boek over zeewierplukken naar toe is gestuurd. Helaas was hij niet thuis en liepen we nog even verder het dorpje door. Nu werden we door een man herkend die we vorige keer in de kerk hadden ontmoet. Zijn dochtertje werd toen gedoopt. Wat grappig dat hij ons na anderhalf jaar nog herkende!

Rond drie uur waren we terug aan boord waar we nog een drankje in de kuip dronken, het is goede vrijdag! Rond zes uur gingen we naar Bob en Sharl waar we waren uitgenodigd met nog twee andere vrienden van hun. Het werd een gezellige avond.

13 april 2017
WRANGELL, WRANGELL ISLAND, DE KANALEN IN ALASKA (56 27.642 n 132 23.162 w)
Om acht uur ging ons anker op en met vol tuig zeiden we ruime wind door Clarence straat, langs Etolin eiland tot aan Stikine straat. Hier zeilden we aan de wind tussen Etolin en Zarembo eiland door. Vervolgens kwamen we in Zimovia straat waar we kruisten tussen Woronkofki eiland en Wrangell eiland tot we rond kwart voor twee ons anker er bij Wrangell in gooiden.

Het was een prachtige zonnige heldere dag en ook vandaag konden we ver kijken en zagen we de groene heuvels met de hoge witte bergen erachter. Het is de tweede keer dat we hier in dit leuke plaatsje zijn. De eerste keer was van elf tot vijftien september 2015.

Toen we goed en wel lagen gingen we naar de kant om met dit mooie weer wat door het centrum te wandelen en een extra bougie en olie voor onze nieuwe (tweedehands) buitenboord motor te kopen. We stopten even bij de bibliotheek om de emails te bekijken en daarna wandelden we verder. Op de terugweg liepen langs de totempalen en de long house op Chief Shakes eiland.

Met de dinghy motorden we even langs de boot van Bob en Sharl (vrienden van PK en Julia) om hun gedag te zeggen. Rond vijf uur waren we terug aan boord en dronken we een drankje in de kuip en terwijl we zo zaten zagen we een walvis aardig dichtbij langzaam door de Zimovia straat zwemmen.

12 april 2017
KINDERGARDEN BAY, ETOLIN ISLAND, DE KANALEN IN ALASKA (56 12.236 n 132 41.081 w)
Om half zeven ging het anker op en motor/zeilden we Thorn Bay uit de Clarence Strait in. Hier kregen we ca. zes a tien knopen noordenwind en konden we rustig vol tuig verder kruisen door de Clarence Strait tussen Prince of Wales eiland en Etolin eiland. Het was een prachtige mooie zonnige dag met een frisse noordenwind. Het was helder zodat we de omgeving mijlen ver konden zien. Prachtig groene beboste heuvels met daarboven uit de hoge witte besneeuwde bergpieken. WAUW, wat is dit weer genieten na lange tijd voornamelijk met regen en laag hangende bewolking te hebben gezeild.

de omgeving...
Onderweg hoorden we het nieuws over de radio. We hebben in Canada een kleine transistorradio gekocht en nu kunnen we vaak via de middengolf het nieuws horen. In de loop van de middag nam de wind steeds meer toe vanaf het noordoosten. We komen steeds meer richting het binnenland met zijn hoge besneeuwde bergtoppen. Door de mooie prachtige zonnige dag ontstond er een thermische wind tussen de koude hoge bergtoppen en de verwarmde groene heuvels bij de zee waardoor bij ons de wind toe nam tot ca vijfentwintig knopen.

Rond kwart voor vier kwamen we aan in Kindergarden Bay waar ons anker er na negen en veertig mijl in ging. Hier kwamen de windvlagen van alle richtingen maar toen we goed en wel lagen dronken we een drankje in de zon in de kuip. We hadden prachtig uitzicht over de Clarence Strait en terwijl we in de kuip zaten zagen we in de Strait een grote walvis zwemmen.

11 april 2017
THORNE BAY (VILLAGE), PRINCE OF WALES ISLAND, DE KANALEN IN ALASKA (55 40.555 n 132 31.254 w)
Om kwart voor zeven was ik bij Mary en ontmoette ik Cindy. Met zijn drieen reden we naar het dorpje Graig waar we in het zwembad een uurtje baantjes zwommen om daarna even onderuit te gaan in de een heet bad. Voor de terugweg kochten we een kop koffie want het is ongeveer een uurtje rijden terug naar Thorn Bay. Het was inmiddels weer een mooie zonnige dag geworden en soms hadden we prachtige uitzichten over de groene heuvels met daarachter de witte hoge bergen. Rond elf uur waren we terug in Thorn Bay en ontmoette ik Paul in de bibliotheek.

Samen gingen we terug naar de boot waar we een vroege lunch in de kuip in de zon aten. Na de lunch motorden we met onze nieuwe buitenboordmotor naar de overkant van Thorn Bay waar we een mooie wandeling over de heuvels en over een onverharde weg maakten. Rond half drie waren we terug en liepen nog even naar de watersportzaak want die was gisteren dicht.

onze nieuwe buitenboordmotor...

Paul ging terug naar de boot terwijl ik om half vier had afgesproken met Mary, Cindy en Teresa om dezelfde wandeling als gisteren te maken. Onder het wandelen zaten we gezellig te praten. Nadat we terug waren werd het tijd om afscheid te nemen. Paul kwam naar de kant om samen afscheid te nemen van Mary en Ron.

MARY AND RON THANK YOU FOR THE NICE TIME...

10 april 2017
THORNE BAY (VILLAGE), PRINCE OF WALES ISLAND, DE KANALEN IN ALASKA (55 40.555 n 132 31.254 w)
Vanochtend zochten we verder naar onze ankerschijf en vonden die uiteindelijk onder het bed in de achterhut. Na de koffie die we in de kuip in de zon dronken gingen we naar de kant om door het dorpje te wandelen. Na een uurtje te hebben gewandeld ging Paul naar de bibliotheek om te internetten en ging ik terug naar de boot.

Om half twee ging ik naar Mary om haar te helpen met wat klusjes en om ondertussen gezellig te praten. Toen de bibliotheek rond drie uur dicht ging zag Paul, Ron in zijn tuin werken en hielp hij hem. Rond half vier kwamen ze samen binnen en aten we een borrelhapje. Zij wandelen vaak in de avond een uurtje rond het dorp en vandaag maakten we de wandeling met zijn vieren. Een mooie wandeling met uitzichten over Thorn Bay. Na de wandeling gingen Paul en ik terug aan boord waar we in de kuip in de zon ons avondeten aten. Het lijkt wel zomer!

09 april 2017
THORNEBAY (VILLAGE), PRINCE OF WALES ISLAND, DE KANALEN IN ALASKA (55 40.555 n 132 31.254 w)
Om half tien ging ik naar de kant om naar de bijbel bijeenkomst te gaan. Verschillende mensen herkende ik nog van vorige keer en zij hadden onze boot al herkend. Het was een leuk weerzien. Na de bijbel bijeenkomst begon om elf uur de kerkdienst waar Paul ook bij was. Ook hij had veel aanspraak van de mensen die we vorige keer ontmoet hebben. Na de kerkdienst werden we uitgenodigd door Ron en Mary om bij hun te komen lunchen. Het werd een zeer gezellige middag en we waren pas rond vijf uur terug aan boord.

08 april 2017
THORNE BAY (VILLAGE), PRINCE OF WALES ISLAND, DE KANALEN IN ALASKA (55 40.555 n 132 31.254 w)
We hebben een tijd geleden een nieuwe ankerlierschijf gekocht maar waar hebben we deze gelaten? Ik heb een lijst waarop staat waar we wat hebben opgeborgen maar daar staat deze niet op GRRR! Onder het bed in de voorpunt kan die niet liggen want daar hebben we gisteren al gekeken. Vanochtend keken we verder maar konden hem niet zo snel vinden.

In de ochtend zaten we nog gezellig met H en Ginger te praten en rond twaalf uur werd het tijd om afscheid te nemen. In de regen en met de stroom mee motorden we terug Thorn Bay in naar het plaatsje Thornbay waar we net naast de Marina ankerden. We liepen het dorpje in naar de bibliotheek die gelukkig open was. Het internet was zeer langzaam maar het lukte me om de foto's te versturen en de emails binnen te halen. Daarna liepen we naar het huis van Mary en Ron. Ron is de dominee van de kerk en we hadden vorige keer een leuk contact met hen. Ze hadden de boot al zien liggen en waren blij verrast. We zaten gezellig te praten maar niet te lang want Ron moest zijn preek voor morgen nog voorbereiden.

07 april 2017
OTTER COVE, THORNE BAY, PRINCE OF WALES ISLAND, DE KANALEN IN ALASKA (55 39.037 n 132 29.199 w)
Het was weer een mooie zonnige dag zodat we in de kano van H en Ginger stapten en wat rond peddelden door Otter Cove. Na wat te hebben rond gekeken gingen we aan het einde van de cove aan land waar een wandelpad aangegeven is met lintjes dat naar een meertje verderop loopt. We liepen door het bos waarvan de grond met verschillende soorten mos begroeid is en waar de takken van de bomen vol hangen met lange slierten Spaans mos. Na tien minuten lopen kwamen we bij het meertje aan waar H en Ginger een kano hebben liggen en waar hun gasten gebruik van kunnen maken. Nu lag er nog een laagje ijs op het water zodat we niet gingen peddelen maar we genoten van de groene hoge bomen met het kleine meertje waar de zon op scheen.

Terug aan boord dronken we koffie met H en maakten ik een stew op de houtkachel van H en Ginger die binnen brandden. De mannen zaten buiten op de steiger wat te klussen en gezellig te praten. Na de lunch wilden we onze buitenboordmotor uit elkaar halen om het euvel dat "deze warm loopt" te vinden. De mannen waren nog maar net begonnen toen H vertelde dat de reserve motor achter zijn motorboot (een 3,5 PK 4 takt Mercury buitenboordmotor) eigenlijk te licht was en dat hij deze graag aan ons wilden verkopen. De motor is van 2016 en heeft er nog geen tien motoruren op zitten. Voor een zacht prijsje mochten we deze kopen. Wauw voor dit geld is het gelijk mijn verjaardag cadeau! Gelijk werd de motor achterop de dinghy vastgemaakt en maakten we er een ritje mee. Wauw, deze is een stukje sterker en we kunnen weer stationair lopen!

klussen op de steiger...
De oude motor doet het nog en onder het bed licht nog eenzelfde motor die we hadden bewaard voor reserve onderdelen. De motor die we van Corry en Willen in Nieuw Zeeland hebben gekocht (voor een zacht prijsje) werd toch nagekeken en klaar gemaakt om onder het bed te leggen als reserve. De reservemotor die we vanuit Nederland bij ons hadden werd onder het bed vandaag gehaald en daar werden alle bruikbare onderdelen door de mannen vanaf gesloopt.

Nu het bed open was keek ik er na ca. vier a vijf jaar eens onder. Kleren, camping spullen en nog veel meer. Ik liet alles door mijn handen gaan en bekeek wat weg kon. Oude zeiljassen en broeken die lek zijn werden er nu echt uitgehaald en weggedaan! Rond half vier ging H, Ginger ophalen en ruimden Paul en ik de boot weer in. In de avond aten we de stuw en zaten we gezellig met zijn alle verder te praten.

06 april 2017
OTTER COVE, THORNE BAY, PRINCE OF WALES ISLAND, DE KANALEN IN ALASKA  (55 40.212 n 132 29.057 w)
Vanochtend vroeg regende het nog iets maar toen we rond negen uur ons bed uit kwamen was het droog en kwam de zon tevoorschijn. Na de koffie met gebak en slagroom (ik ben jarig vandaag!)motorden we naar Otter Cove in Thorn Bay om H op te zoeken. Hij was thuis en was blij ons te zien. Lange tijd zaten we bij te praten over wat er in de ander half jaar dat we elkaar niet gezien hadden gebeurd is.

Otter cove...

Eind oktober 2015 zijn we met H mee gereden op een log truck. We hebben toen ervaren hoe het was om met zware boomstammen achter de truck over onverharde wegen door de bergen/heuvels te rijden. Toen al woonde hij ook in Otter Cove waar ze de Double H Lodge hebben. Ze verhuren cabins (kleine woonboten) en bootjes waarmee hun gasten kunnen gaan vissen. We hebben al die tijd wel email contact gehouden.

Tijdens ons gesprek kwamen we erop dat onze nicht "Nicolette" ons op komt zoeken in Alaska en dat we een achterhut vrij moeten maken. Hij had plek om wat spullen achter te laten en zo waren we een deel van de middag bezig spullen uit te laden en bij hem op de vliering achter te laten. Rond half vier gingen we Ginger van haar werk in Thorn bay ophalen. De rest van de avond zaten we gezellig verder te praten. Het was een zeer geslaagde verjaardag!

05 april 2017
THORNE BAY, PRINCE OF WALES ISLAND, DE KANALEN IN ALASKA (55 39.037 n 132 29.199 w)
Tot drie uur vannacht bleef het bij ons rustig maar na drie uur kwamen er hier ook windvlagen van dertig a vijfendertig knopen de baai in. De grond is zachte modder en niet echt goede anker grond waardoor we gisteren al ankerden met veel water achter ons. Vannacht zijn we in de harde vlagen desondanks dat we twee ankers uit hadden toch iets naar achteren geschoven maar omdat we genoeg water achter ons hadden hoefden we niets te doen. Ook vanochtend waaide en regende het nog aardig maar in de namiddag werd het rustig, de depressie is voorbij!

We lazen wat en ik deed wat administratieve klusjes en kookte een lunch. Na de lunch keken we een film en was de dag alweer voorbij. Op de radio hoorden we dat het vandaag 150 jaar geleden is dat de Russen "Alaska" aan de Amerikanen hebben verkocht. Al eerder dit jaar hoorden we dat ook CANADA zijn 150 jarig gestaan viert!

04 april 2017
THORNE BAY, PRINCE OF WALES ISLAND, DE KANALEN IN ALASKA (55 39.037 n 132 29.199 w)
Ook vanochtend stond er nog niet veel wind. We liepen nog een keer naar de safeway waar Paul de laatste weerberichten bekeek en ik de laatste boodschappen deed. Vanochtend was het nog rustig maar vanavond en vannacht komt de dikke depressie over (gemiddeld vijfenveertig a vijftig knopen met vlagen van meer). We besloten om toch verder te gaan en de depressie ergens anders uit te zitten.
Om kwart over zeven gingen we op motor de Marina uit en zeilden met ca. vijftien knopen zuidenwind alleen op fok door de Tongass narrows tussen Revillagigedo eiland en Gravine eiland. Daarna kwamen we in de Clarence strait tussen Prince of Wales eiland en Cleveland Peninsula van het vaste land. De sneeuw is hier alleen nog op de echte hoge bergen, de rest van de omgeving is groen. Wel zien we dat er hier veel meer bomen gekapt worden dan in de Canadese kanalen. Vaak zijn er tussen de bossen grote kale gebieden te zien. In de Clarence strait nam de wind toe tot ca twintig a vijfentwintig knopen. Het was nog steeds droog en we genoten we de voor de windse koers. Alleen was het wel wat hobbelig door de korte golven (stroom tegen wind).

De Clarence strait is een lange straat van ca. honderd mijl lang tussen de hoge bergen waar de wind goed doorheen kan tunnelen. De barometer zakte gestaagd en later kregen we af en toe een bui met in de buien ca. dertig a vijfendertig knopen wind. Rond 1 uur kwamen we aan op de hoek van Thorne bay waar we wat in de luwte kwamen en de wind iets af nam. Hoe verder we de baai in zeilden hoe rustiger het werd. Toen we in de zuid baai van Thorne bay ankerden bleek de bodem dunne modder te zijn waardoor we er een tweede anker in lijn bij zetten. Om drie uur lagen we goed en wel met twee ankers. Ook in de baai begon de wind al snel toe te nemen. Over de marifoon hoorden we dat er in Ketchiken al over de dertig knopen stond en bij Dixon entance al zestig knopen! Wat zal de nacht ons brengen....

03 april 2017
BARR MARINA, KETCHIKEN, REVILLAGIGEDO ISLAND, DE KANALEN IN ALASKA (55 20.991 n 131 40.887 w)
Omdat het een uur verschil is met Canada waren we al vroeg wakker en omdat het droog was besloten we een wandeling te gaan maken in downtown Ketchiken. Eerst liepen we langs het museum waar we verschillende totempalen zagen. Daarna liepen we langs de creek en door het oude gedeelte (waar nog echte oude huizen staan) van Ketchiken. Overal staan  informatieborden over hoe de indianen maar vooral de pioniers hier hebben geleefd. Vroeger was hier ook een rode buurt en ook hier liepen we doorheen. Een leuke wandeling nu we voor het toeristenseizoen hier rond lopen. 1 mei begint hier het seizoen weer en wordt het hier heel druk met cruiseschepen. Drie a vier cruiseschepen per dag!

Om acht uur verlieten we Thomas Basin en motorden we een stukje noordwaarts naar de Barr Marina waar we een plek kregen toegewezen. Aangezien het een mooie droge dag was besloten we gelijk een wandeling te gaan maken terug naar de oude buurt. Bijna alle restaurants/bars zijn gesloten omdat het seizoen nog niet begonnen is en bijna alle souvenirs winkels waren gesloten maar we zagen dat ze binnen vaak druk bezig waren met het inrichten van de winkels.

Terug pakten we de bus naar Walmarkt waar we een lunch aten en wat rond keken. Daarna namen we de bus terug naar de Marina waar we de ligplaats betaalden. We schrokken van de prijs, tweeëndertig dollar! Als laatst liepen we naar Safeway waar Paul ging internetten en ik boodschappen ging doen. Rond vier uur waren we terug aan boord en hoorden we over de marifoon dat de grote depressie die er eigenlijk nu al zou moeten zijn, later komt.

02 april 2017
THOMANS BASIN, KETCHIKEN, REVILLAGIGEDO ISLAND, DE KANALEN IN ALASKA (55 20.459 n 131 38.547 w)
Om half zeven vertrokken we in de veronderstelling dat we naar Dunas eiland (Canada) zouden gaan voor onze laatste sprong naar Alaska. Maar de tocht ging zo voorspoedig dat we besloten door te zeilen naar Alaska!

Om zeven uur was het één uur na hoogwater en kregen we stoom mee door de Venn pass tussen het vaste land en Digby eiland. Dit moesten we helaas wel motor/zeilen maar het is een mooi gebied waar we veel bald eagles in de bomen zagen. Eenmaal aangekomen in de Chatham sound kregen we ca tien a twaalf knopen noordwesten wind en konden we vol tuig aan de wind koers zetten naar de noordpunt van Dunas eiland. We zeilden nu tussen het vaste land en Dunas eiland noordwaarts.

Voor de verandering waren we vandaag onder invloed van een hoge luchtdruk gebied en hadden we zon met wat bewolking. We genoten van dit heerlijke weer en omdat het zo lekker ging en de wind aanhield besloten we in een keer door te gaan naar Ketchiken in Alaska. Nadat we de noordpunt van Dunas eiland achter ons hadden gelaten kwamen we in het open stuk Dixon entrance. We hadden iets meer golven maar het ging nog steeds lekker al moesten we goed opletten voor hout in het water.

Halverwege Dixon Entrance staken we de grens over en zeilden verder in Alaska. De wind ruimde iets zodat we eerst met een knik in de schoot en later halve wind door Revillagigado channel zeilden. Nu zeilden we tussen het vaste land en Duke en later Annette eiland. Hier zagen we enkele walvissen zwemmen. Rond half zeven uur hield de wind het voor gezien en moesten we het laatste stuk naar Ketchiken tussen het vaste land en Gravina eiland motoren.

Onderweg riepen we over de marifoon de havenmeester op (kanaal 73 en 16) maar kregen we geen response. Daarna riepen we de Coastgard op en daar kregen we wel antwoord van. We legden uit dat we vanuit Canada, Alaska in kwamen en dat we wilden inklaren maar dat de havenmeester geen antwoord gaf en dat custom (CBP) alleen via de telefoon bereikbaar is en dat wij geen telefoon hebben. Na wat over en weer kregen we een telefoon nummer van custom (die we ook al in de pilot hadden gevonden) dat we moesten bellen als we ergens afgemeerd lagen en dan kwam custom naar ons toe. Maar nog voordat we in Ketchiken waren aangekomen nam custom al contact met ons op over de marifoon. Coastgard had toch ook contact op genomen met custom Ketchiken.

Rond half tien in het donker meerden we af in Thomas basin waar ook het kantoor van Custom/immigratie/quarantaine is. De ambtenaar kwam gelijk naar de boot en al het papierwerk werd in orde gemaakt. Daarna moesten we naar het kantoor voor vingerafdrukken en een foto. Rond twaalf uur Canadese tijd en elf uur Alaska tijd waren we ingeklaard!

downtown Ketchiken...

rooie buurt...
Yes, we zijn al vroeg in het voorjaar in Alaska!