donderdag 17 augustus 2017

079 Terug naar Canada Vancouver eiland (5)

  


 
 een reset van de interactieve kaart nodig?
druk op noordpijl in kaart  of herlaad de pagina
(kaart is nog in ontwikkeling (Rob))
  
nieuwe foto's vanaf 28 okt t/m 6 nov (Rob)

De weblog zal in Nederland niet bijgehouden worden.
24 januari 2018 zijn we weer terug op de GIEBATEAU en zullen we onze reis voortzetten.

Hele fijne kerstdagen en een goed 2018 gewenst!
 
21. november 2017
ONDERWEG NAAR NEDERLAND
Om vijf uur waren Paul en ik op om de laatste voorbereidingen te doen. Rond kwart voor zes waren we bij JT en reden we in het donker in de regen met zijn auto naar de ferry en namen vervolgens de ferry naar Chemainus waar we Nigel en Elaine zagen. Met zijn allen in de auto reden we via een mooie route naar Victoria. Onderwijl regende het aardig en stonden we in Victoria even in de file. Even voor tien uur zetten ze ons af bij het vliegveld en namen we afscheid van Nigel, Elaine en JT. We checkten in en rond half één vlogen we naar Edmonton en vandaar naar Amsterdam.

20 november 2017
TELEGRAPH HARBOUR, THETIS ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 58.876 n 123 40.269 w)
Vandaag was het zonnig en droog. De tassen werden goed ingepakt, de zonnepanelen gingen naar binnen en Paul liep de boot nog eens goed na. Na de lunch zetten we de tassen bij JT aan boord en motorden met de dinghy naar het huis van Wayne en Maureen. Hier werd de dinghy in de schuur geplaatst en spoelde Paul de buitenboordmotor met "salt a way" en zoet water en ververste hij de olie. Ik was met Maureen binnen bezig.

Maureen vroeg welke ferry we morgen namen en toen ik vertelde dat we de ferry van zeven uur namen keek ze wat bezorgd, dat was te laat. Als het verkeer naar Victoria tegen zat konden we te laat komen. Ik belde Nigel en Elaine om te vragen of het goed was als we de ferry van zes uur namen en we om zeven uur in Chemainus zouden zijn i.p.v. acht uur en legde de situatie uit. Geen probleem!
Rond vier uur kwamen Wayne, JT en Paul binnen en dronken we eerst wat en daarna aten we gezellig chili. De tijd vloog weer voorbij en voor we het wisten was het tien uur, tijd om afscheid te nemen en naar de boot te gaan. Nu leende we de dinghy van JT om bij de Giebateau te komen.

19 November 2017
TELEGRAPH HARBOUR, THETIS ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 58.876 n 123 40.269 w)
Vandaag kwam er weer een depressie over dat gepaard ging met regen en harde wind. Maar in Telegraph Harbour bleef het qua wind aardig rustig. Om half tien liepen we door de regen naar de City hall waar om tien uur een bijbel bijeenkomst was. Na de bijbelclub zaten we in de bibliotheek nog wat te internetten. Toen ze in een andere zaal begonnen met een chai-chi les mocht ik meedoen, een les waar ik gecontroleerd mijn spieren langzaam moest bewegen. Na de chai-chi les zat ik nog wat met de bibliothecaresse te praten en rond vier uur liepen we terug naar de boot waar we wat aten en het nieuws keken.

18 november 2017
TELEGRAPH HARBOUR, THETIS ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 58.876 n 123 40.269 w)
In de ochtend was het droog zodat we na de koffie buiten in de kuip een wandeling maakte. Naar de ferry terminal van Thetis eiland. Daarna liepen we nog wat verder en rond twaalf uur waren we terug aan boord. Rond één uur gingen Paul en JT naar de ferry terminal waar ze Nigel en Elaine van de ferry afhaalden. Als lunch had ik Hollandse erwtensoep met roggebrood gemaakt en ondertussen zaten we gezellig bij te praten. Elaine had heerlijk gebak als toetje meegebracht. Rond half zes moesten we weer tijdelijk afscheid nemen van Nigel en Elaine zijn gingen weer terug naar Nanaimo.

17 november 2017
TELEGRAPH HARBOUR, THETIS ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 58.876 n 123 40.269 w)
Het was een droge zonnige dag zonder wind zodat we de zeilen hesen om te drogen. In de ochtend was ik druk bezig met het maken van de lunch en was Paul buiten bezig de boot klaar te maken om die voor twee maanden alleen achter te laten.

Rond half één kwamen Maureen, Wayne en JT voor lunch. Ik had als voorafje sushi als hoofdgerecht Japanse pizza en als toetje chocolade vla met bananen. Het was een gezellige lunch en rond drie uur namen we tijdelijk afscheid. De zeilen waren inmiddels droog en gingen weer naar beneden.

16 november 2017
TELEGRAPH HARBOUR, THETIS ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 58.876 n 123 40.269 w)
In de ochtend ging Paul naar JT om hem te helpen met zijn stuurautomaat waar hij wat problemen mee had. In de tussentijd had ik de boot lekker voor mezelf zodat ik kon opruimen en schoonmaken. Rond één uur kwamen de mannen terug en aten we een lunch. Rond drie uur ging JT naar zijn eigen boot en gingen Paul en ik onderuit met een boek.

15 november 2017
TELEGRAPH HARBOUR, THETIS ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 58.876 n 123 40.269 w)
Na de koffie liepen JT, Paul en ik naar de city hall van Thetis eiland waar we een lunch aten die door vrijwilligers was bereid. Daarna zaten we in de bibliotheek nog wat te internetten. Rond drie uur maakten we met zijn drieën een wandeling door het bos en met een omweg kwamen we terug bij de Marina. Het was inmiddels vijf uur geworden en tijd voor het nieuws op de televisie.

14 november 2017
TELEGRAPH HARBOUR, THETIS ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 58.876 n 123 40.269 w)
Ook vandaag waaide en regende het nog aardig maar minder dan gisteren. In de ochtend gingen we naar JT waar we koffie dronken en gezellig verder zaten te praten. Toen het lunchtijd werd gingen we naar de Giebateau waar ik een lunch klaar maakte. Daarna was het alweer ca. twee uur en liepen we met zijn drieën naar het huis van Maureen en Wayne. Het was een gezellig weerzien en we hadden veel bij te praten. Maureen had een heerlijk roast diner gemaakt. Voor we het wisten was het tien uur en omdat het nog zo hard regende bracht Wayne ons terug naar de Marina.

13 november 2017
TELEGRAPH HARBOUR, THETIS ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 58.876 n 123 40.269 w)
Het regende en waaide de hele nacht en dag hard, tot ca. vijftig knopen wind. Sommige BC ferry's zoals die tussen de Gulf eilanden en Vancouver en de ferry tussen Comox naar Powell River waren uit de vaart gehaald omdat het te hard waaide. Maar hier in Telegraph was het aardig rustig met weel hier en daar een harde vlaag.

Rond negen uur werd er op de boot geklopt. Het was JT (kennen we van de vorige keer op Thetis eiland) die nu met zijn boot Forever naast ons aan een andere mooring ligt. We nodigden hem uit voor koffie en zaten de rest van de ochtend en tijdens de lunch gezellig te praten. Rond half twee had hij een afspraak en ik ging de spullen uitzoeken die mee naar Nederland moeten.

12 november 2017
TELEGRAPH HARBOUR, THETIS ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 58.876 n 123 40.269 w)
Over de marifoon hoorden we dat het vandaag nog mooi zeilweer was maar daarna kwam een aantal dagen met harde wind van ca. vijfentwintig tot vijfendertig knopen en in vlagen zelfs meer. We besloten om vandaag onze laatste zeiltocht voor dit jaar te maken en naar onze eindbestemming te zeilen waar we onze boot zullen achterlaten om voor twee maanden naar Nederland te gaan.
Om kwart over zeven zeilden we vol tuig Tsehum Harbour uit en ruime wind tussen Portland en Moresby eiland en later tussen Saltspring en Prevost eiland door Tricomali Channel in.
Het was bewolkt en droog en met ca. tien knopen wind en stroom mee zeilden we heerlijk door.

In de middag toen we nog ruime wind langs Saltspring eiland zeilden begon het te regenen. In de regen zeilden we aan de wind tussen Saltspring eiland en Kyper eiland door en daarna weer ruime wind door Stuart Channel naar Telegraph Harbour bij Thetis eiland waar we rond half vier en na negentwintig mijl de twee moorings van Wayne en Maureen oppikten. Het begon langzaam donker te worden zodat de olielampen en de kaarsjes weer op tafel verschenen.

11 november 2017
SIDNEY, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 40.282 n 123 24.442 w)
REMEMBER DAY
Vanochtend toen we rond half tien naar het centrum van Sidney liepen was het druk op straat. Veel bewoners liepen naar het centrum waar rond tien uur de parade voor de veteranen startte. Vandaag worden alle Canadese slachtoffers van alle oorlogen herdacht. Tijdens de parade werden er vele kransen bij het monument gelegd.

Het regende zachtjes maar dat hield de bewoners niet weg, het was behoorlijk druk! Later liepen we nog wat door het centrum en daarna gingen we terug aan boord waar we een lunch aten. In de middag keken we televisie en daarna was het alweer tijd voor het avondeten.

10 november 2017
SIDNEY, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 40.282 n 123 24.442 w)
De bussen 70,71 en 72 rijden van Sidney naar Victoria, een rit van ca. een uur over de Saanich Peninsula. Een dagpas kost vijf dollar per persoon en daarmee kun je ook de meeste bussen in Victoria zelf nemen. Vanochtend namen we bus 72 van half negen die dichtbij de Tsehum Marina stopt en kochten twee dagpassen in de bus. De dubbeldekker bus was behoorlijk vol en Paul en ik gingen boven zitten. Gelukkig was het vandaag nog droog al was het wel bewolkt.

Rond half tien waren we in het oude centrum van Victoria waar we wat winkelden. We zijn hier al eerder geweest. In een tweedehandszaak kocht ik een paar mooie laarzen en in een andere winkel kocht Paul twee mooie fleece sweaters. Als lunch aten we bij de Mc Donalds waar we ook internet hadden. We zagen dat UK Sails de offerte en zijn zeilplan al naar ons toegestuurd had. Hier waren we zeer tevreden mee. We hoeven bij hem geen BTW te betalen over het zeil omdat we een boot in transit zijn. Hij heeft hiervoor de Canadese permit en later de Amerikaanse permit nodig. Nadat we nog wat verder door Chinatown en het centrum waren rondgewandeld namen we de bus terug naar Sidney waar we bij de zeilmaker langs gingen om een aanbetaling van het zeil te maken. Rond vijf uur waren we terug aan boord, tijd voor het avondeten.

09 november 2017
SIDNEY, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 40.282 n 123 24.442 w)
Om kwart voor zeven ging ons anker op en zeilden we alleen op fok tussen de Gulf eilanden naar Sidney op Vancouver eiland. Terwijl we zo zeilden was het bewolkt en regende het maar toen we rond half elf een mooring oppikten was het droog geworden.

We aten een vroege lunch in de kuip en daarna gingen we met ons dinghy naar de steiger van UK sails waar we een afspraak hadden. We hadden email contact gehad en na vandaag met Stuart te hebben gesproken hebben we min of meer een voorzeil besteld. Daarna liepen we verder naar het centrum waar we in de bibliotheek wat internetten en ik nog even naar de thrift store (tweedehandszaak) liep. Rond vijf uur waren we terug aan boord. Tijd voor het avondeten en een film.

08 november 2017
OTTER BAY, NOORD PENDER ISLAND, GULF ISLANDS GROUP, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 47.763 n 123 18.416 w)
Nadat we koffie in de kuip hadden gedronken gingen we naar de kant en wandelden naar Urs en Judy die op Noord Pender eiland wonen. Het was een leuk weerzien. We zaten gezellig bij te praten en ondertussen aten we een heerlijke lunch. Rond vier uur werd het tijd om afscheid te nemen en liepen we terug naar de boot.

07 november 2017
OTTER BAY, NOORD PENDER ISLAND, GULF ISLANDS GROUP, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 47.763 n 123 18.416 w)
Het was bewolkt maar droog toen we rond half negen ons anker ophaalden en alleen op fok Montague Harbor uit zeilden en met ca. achttien knopen wind door Tricomali Channel verder zuidwaarts kruisten. Eerst zeilden we tussen Galliano en Prevost eiland en later tussen Prevost en Noord Pender eiland waar ons anker er rond half twaalf en na elf mijl in Otter Cove inging.

We aten een lunch in de kuip en daarna gingen we naar de kant waar we een wandeling door het bos maakten naar de top van de Cramer heuvel (220 meter). Vervolgens liepen we via het Roe Lake terug naar de steiger waar de dinghy aan lag. Rond half drie waren we terug aan boord waar we nog wat administratieve klusjes deden. Het lezen en uitzoeken van een nieuwe bootverzekering en het lezen en aanvragen van offertes voor een nieuw voorzeil.

06 november 2017
MOUNTAGUE HARBOUR, GALLIANO ISLAND, GULF ISLANDS GROUP, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 53.819 n 123 24.060 w)
Het was vandaag nog steeds zonnig maar met een koude frisse noordenwind. Na de koffie gingen we naar de kant om een wandeling te maken door het Montaque Provincial Marine park. Aan de kant is een camping en er is een wandeling over de Grey Peninsula door het bos en langs de waterkant. Aan de waterkant zagen we verschillende soorten vogels waaronder de Harlequin Duck, de Surf scooters en ook de aalscholvers en de meeuwen.



uitzicht vanaf Montaque park...
Rond half één waren we terug aan boord en aten we een lunch in de kuip. Toen we wat e-mails aan het schrijven waren bleek dat we internet hebben zodat we wat e-mails konden versturen en binnen halen. Maar na een uur was de tijd van het internet voorbij. Verder lazen we een boek en gingen vroeg naar bed. Het wordt weer vroeg donker!

05 november 2017
MOUNTAGUE HARBOUR, GALLIANO ISLAND, GULF ISLANDS GROUP, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 53.819 n 123 24.060 w)
Vannacht is de klok een uur terug gezet zodat we een uur langer konden slapen. Toen we buiten keken waren de heuvels/bergen van Vancouver eiland gehuld in een dunne laag sneeuw.

Rond half negen na mijn yoga ging ons anker op en zeilden we vol tuig ruime wind de baai van Nanaimo uit en verder zuidwaarts tussen Gabriola en Vancouver eiland door naar de Dodd Narrows waar we rond tien uur met een lichte stroom mee doorheen zeilden. Het was droog en zonnig maar het bleef fris met de ca acht knopen koude noordenwind.

Na de Dodd Narrows zeilden we ruime wind verder door Tricomali Channel en hadden we achtereenvolgens aan de ene kant een Vancouver, Thetis, Saltspring eilanden en aan de andere kant Gabriola, Valdez en Galliano eilanden met daarachter het lichte wit besneeuwde vaste land. De Gulf eilanden hebben geen sneeuw maar zijn groen met hun loofbomen in herfstkleuren al zijn er al heel wat bladeren van de bomen gevallen.

De water temperatuur is gedaald naar ca. tien graden. Rond vier uur zeilden we Moutague Harbour bij Galiano eiland in waar ons anker er na ca. dertig mijl in ging. Tijd om de kachel aan te steken!

04 november 2017
NANAIMO / NEWCASTLE ISLAND, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 10.580 n 123 55.817 w)
Vanochtend sneeuwde het terwijl we naar de kant motorden waar Nigel ons oppikte met de auto. Met Nigel reden we mee naar een winkel waar ze aluminium pijpen verkopen die we om de bovenste draad van de zeereling kunnen aanbrengen zodat de zonnepanelen wat steviger komen te hangen. Een klusje voor als we terug uit Nederland komen.

Vervolgens reden we naar Canadian Tire waar we nog twee extra slaapmatjes (die we voor isolatie in de voorpunt gebruiken) kochten. Daarna zette hij ons bij de bibliotheek af en was het tijd om afscheid te nemen. Morgen gaan we weer verder. In de bibliotheek zaten we te internetten en wat administratieve klusjes te doen. Rond vier uur motorden we door de sneeuw weer terug naar de boot waar we ons avondeten aten en nog even het nieuws keken.

03 november 2017
NANAIMO / NEWCASTLE ISLAND, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 10.580 n 123 55.817 w)
Het was weer droog en een beetje zonnig zodat we weer een wandeling maakten over Newcastle eiland. Dit keer liepen we over een ander bospad door het bos naar de andere kant van het eiland en via de andere kust terug. Nu hebben we heel Newcastle eiland bewandeld. Na de lunch gingen we naar Nanaimo centrum waar we in de bibliotheek internetten. Rond half vijf werd het tijd om naar Nigel en Alaine te gaan waar we waren uitgenodigd voor het avondeten. Het we een gezellig avond. Pas rond tien uur motorden we onder een volle maan terug naar de boot.

02 november 2017
NANAIMO / NEWCASTLE ISLAND, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 10.580 n 123 55.817 w)
In de vroege ochtend regende het hard en later in de ochtend veranderde de regen in fleuries (natte sneeuw). Veel Canadese zullen blij zijn met de regen want het heeft de laatste tijd nog niet echt veel geregend. Zeker de visser zijn er blij mee want door de regenval zullen de zalmen nu de rivieren op zwemmen.

Buiten was het ca. één graad en binnen hadden we heerlijk de kachel aan terwijl we wat huishoudelijke klusjes deden en een boek lazen. Na de lunch keken een film en rond vijf uur was het tijd voor het nieuws op de televisie.

01 november 2017
NANAIMO / NEWCASTLE ISLAND, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 10.580 n 123 55.817 w)
Met ca vijftien a twintig knopen noorden wind zeilden we alleen op de fok de baai uit en de hoek om Horswell Channel in. Daarna volgden we de kust van Vancouver eiland en zeilden we door de Newcastle island pass tussen Newcastle eiland en Vancouver eiland naar onze ankerplek bij Newastle eiland waar ons anker er rond negen uur in ging.


New Catsle eiland...
De zon was inmiddels doorgekomen zodat we in ons dinghy stapten en naar Newcastle eiland motorden om daar een wandeling te maken. Het eerste stuk liepen we door het bos waar de bladeren inmiddels van de bomen vallen. Aan de andere kant van het eiland gekomen liepen we met de wind mee langs de kust terug.

Terug aan boord aten we een lunch in de kuip. Daarna stapten we in de dinghy en motorden we naar de Marina in Nanaimo. Hier liepen we eerst naar de watersportzaak om nog een hoesje voor een drukknop te kopen en daarna liepen we naar de bibliotheek waar we internetten. We zijn druk bezig met het zoeken naar een nieuwe werelddekking bootverzekering en dat is nog niet zo makkelijk! Vanaf 1 januari 2018 stopt Delta Loyd met wereld dekking boot verzekeringen.

Rond vijf uur waren we terug aan boord en keken we het nieuws op de televisie en aten ondertussen ons avondeten.

31 oktober 2017
HAMMOND BAY, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 13.894 n 123 57.743 w)
HALLOWEEN
Toen ik rond kwart over zeven met mijn yoga oefeningen begon kwam de zon met een rode gloed langzaam achter de horizon vandaan en het werd een zonnige dag. Rond half negen ging ons anker op en hesen we de zeilen. Met een briesje van ca. twee a drie knopen noordenwind dobber/zeilden we langzaam de baai uit en de Strait of Georgia in. Tim motorde daar ook met de Ocean Mistress en zag ons dobber/zeilen zodat hij ons opriep. We zaten een tijdje gezellig over de marifoon te praten. De noordenwind van ca. tien a vijftien knopen bleef uit en omdat er zo weinig wind stond besloten we om in Hammond Bay voor anker te gaan.

Rond twee uur ging ons anker er na tien mijl in en gingen we met de dinghy naar de kant. We liepen over een goed wandelpad door het Neck Point park vanwaar we uitzicht hadden over de Strait of Georgia met daarachter het vaste land. Na een uurtje te hebben gewandeld kwamen we terug aan boord waar we de olie en het oliefilter van de motor vervingen. Daarna was het alweer vijf uur en tijd om het nieuws op de televisie te kijken. Op het nieuws zagen we o.a. hoe populair Halloween in Canada is.

30 oktober 2017
NANOOSE BAY, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 16.259 n 124 10.223 w)
Om negen uur reden we met Sarah mee naar Nanaimo waar zij naar de universiteit ging en wij haar auto konden gebruiken. We hadden in de watersportzaak onderdelen voor ons toilet gezien maar wisten vorige keer niet precies welk onderdeel we nodig hadden. Nu we het wel weten gingen we er alsnog naar toe om het goede onderdeel als reserve weer aan boord te hebben.

Verder hadden we vorige keer mooie dunne donzen jasjes gezien die je heel klein kunt opvouwen en die je makkelijk mee kunt nemen tijdens het wandelen. Maar we dachten toen dat ze niet erg warm zouden zijn. Tijdens het kampvuur met de buren hadden bewoners deze jasjes aan en spraken er met lof over hoe warm ze waren. Vandaag reden we terug naar de winkel waar we ze in aanbieding waren en kochten er ieder één. Daarna deden we nog wat boodschappen en toen was het alweer tijd om Sarah op te halen. Rond half drie waren we bij Sarah thuis en deed ik mijn yoga oefeningen terwijl Paul zat te internetten en Sarah zat te studeren. Rond vijf uur namen we afscheid van Sarah, morgen gaan we weer een stukje verder!

29 oktober 2017
NANOOSE BAY, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 16.259 n 124 10.223 w)
Er ligt een hoge luchtdruk gebied bij ons in de buurt zodat we ook vandaag weer een mooie zonnige dag hadden met een lichte noordelijke bries. In de ochtend dronken we koffie/chocomel in de kuip en deden wat klusjes aan boord. Na de lunch gingen we naar de kant en wandelden naar het park even verderop de heuvel en verder door het park.

Rond half drie waren we terug en waren Sarah en Marina ook terug van schaatsen. We maakten een kampvuur aan de waterkant waar we gezellig een biertje dronken en ondertussen de zon met een rode gloed onder zagen gaan. Rond zes uur kwam Nigel (broer van Tim) en gingen we aan tafel waar we kip met gebakken aardappels en salade aten. Het was een gezellige avond.

28 oktober 2017
NANOOSE BAY VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 16.259 n 124 10.223 w)
Terwijl we vanochtend koffie/chocomelk in de zon in de kuip dronken kwam er een vissersboot onze kant op. Het was Tim met twee bemanningsleden op de Ocean Mistress. Hij meerde af aan de steiger en wij gingen met de dinghy naar de kant. Daar zaten we buiten op de veranda gezellig bij te praten en aten we een lunch.

Rond twee uur moest Tim weer weg en vroeg of we zin hadden om mee te gaan, Sarah wilde ons aan het eind van de dag wel ophalen. Zo motorden we even later op de Ocean Mistress de baai uit en de Strait of Georgia in. Tim is de schipper op een visboot van een bepaald bedrijf die in deze tijd van het jaar wordt gebruikt om de vis op te halen en ijs af te geven van vissersboten in de Strait of Georgia, Johnstone Strait en de Canadese scheren.


Tim en de Ocean Mistress...
Net buiten de baai was het druk met vissers waarvan er ook vissers tussen zaten die voor hetzelfde bedrijf als Tim werken en die nu hun netten uit hadden. We motorden tussen de netten door om te zien of er vissers waren die hun voorraad vis graag kwijt wilden. Maar helaas geen van de vissers had genoeg vis gevangen maar wel had één van de vissers van hun bedrijf ijs nodig. Zo gingen we langszij van de vissersboot en werd er een grote ton ijs via een soort hijskraan uit het ruim van Tim overgeladen in het ruim van de vissersboot.

Rond vijf uur meerde we af aan de steiger in Nanaimo en werden Marina, Paul en ik opgehaald door Sarah die nu thuis rustig had kunnen studeren. Thuis aangekomen aten we samen wat en daarna gingen Sarah en Marina naar een Halloween party. 

27 oktober 2017
NANOOSE BAY VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 16.259 n 124 10.223 w)
Vanochtend gingen we op tijd naar de kant om te skypen met mijn ouders, Rob en René. Daarna deden we wat onderzoek naar een nieuwe werelddekking bootverzekering en we internetten nog wat. Verder kookte ik een soep en maakte een cake. We aten een lunch samen met Sarah. In de avond werden we uitgenodigd om mee te gaan naar de buurt barbecue op het strand. Het werd een gezellige avond met na de barbecue nog een mooi kampvuur op het strand.

26 oktober 2017
NANOOSE BAY VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 16.259 n 124 10.223 w)
Om kwart voor acht waren we bij Sarah en reden we met haar mee naar Nanaimo waar we haar bij de universiteit afzetten. Daarna reden we door naar het centrum waar we het Custom en Border Protection kantoor bezochten. Toen we op zeven september bij de custom in Prince Rupert incheckten hadden we te horen gekregen dat we ons, voordat we naar Nederland gingen, bij een Custom Border Protection kantoor moesten melden en dat we daar het E29B formulier moesten invullen en zonodig een borg zouden moeten betalen. Toen we vandaag de ambtenaar spraken bleek dat de boot een jaar in Canada mag blijven en daarna moet dit formulier ingevuld worden. Aangezien we binnen het jaar blijven mogen we de boot dus gewoon achterlaten en naar Nederland gaan. Wel moeten we bij terugkomst gelijk met de boot het land verlaten.

De rest van de dag winkelden we door Nanaimo waar we wat bootspullen kochten en boodschappen deden. Rond vier uur haalden we Sarah weer op bij de universiteit en reden we naar Nanoose waar we Marina ophaalden. De rest van de avond zaten we gezellig bij Sarah thuis.

25 oktober 2017
NANOOSE BAY VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 16.259 n 124 10.223 w)
Om half zeven ging ons anker op en zeilden we vol tuig ruime wind Buccaneer Bay uit, om de noord punt van Thormanby eiland en verder Strait of Georgia over naar Nanoose Bay bij Vancouver eiland. Het was bewolkt en in eerste instantie hadden we ca. tien knopen zuidoostenwind en die draaide naar het noordwesten en nam toe naar ca. twintig knopen zodat we op het einde twee reven moesten steken. Toch hielden we de hele tijd wind en konden we heerlijk zeilen.

Over de marifoon hoorden we dat er militaire oefeningen werden gehouden waardoor wij om moesten varen zodat we rond twee uur ons anker er in Nanoose Bay in gooiden. Sarah zag ons aankomen en stond al te zwaaien aan de kant. Toen we goed en wel lagen gingen we naar de kant en was het een gezellig weerzien. Sarah was alleen want Tim is aan het vissen en Marina is aan het logeren bij een vriendinnetje. Rond half zes gingen we terug naar de boot en ging Sarah naar de universiteit.

24 oktober 2017
WATER BAY, SOUTH THORMANBY ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 29.584 n 123 58.930 w)
Het was een mooie zonnige ochtend zonder wind toen we rond half tien ons anker ophaalden. Lekker in het zonnetje motorden we Smuggler cove uit en staken Welcome Pass over naar de Thormanby eilanden. Vervolgens draaiden we Buccaneer bay in die tussen noord en zuid Thormanby in ligt. Aan het einde van Buccaneer bay ligt bij zuid Thornmanby eiland de kleine baai Water bay waar we ons anker er na ca. drie mijl ingooiden.

Op het zuid eiland is een provinciaal park maar helaas zonder dat je er van deze kant bij kan aangezien het allemaal privé land is. Maar op noord Thormanby eiland ligt het Buccaneer Provincial park waar je via het strand wel bij kan komen. Met de dinghy motorden we naar dit strand en liepen door het bos de heuvel op en verder noordwaarts over het eiland door het bos met soms zeer aparte bomen. Zo was er een oude stronk waar wel vier nieuwe bomen uit groeiden en zagen we prachtige hoge berkenbomen. Op de foto van de berkenbomen staat Paul ernaast maar daarop is hij haast niet te zien.


vier bomen uit een oude stronk...


Paul tussen hele hoge berkenbomen...


De noordkant van dit eiland bestaat uit een hoge klif waarvan we uitzicht hadden over de Strait of Georgia en zagen we verder weg Powell River nog liggen. Toen we verder naar de Jetty liepen kwamen we Bobby tegen. Één van de weinige bewoners die het hele jaar door hier op het eiland woont. Hij ging met zijn motorboot naar Secret cove en vandaar met de auto naar het dorpje Sechelt. Hij vroeg of we zin hadden om met hem mee te gaan en zo zaten we even later met zijn drieën in zijn motorboot en scheurden we terug naar Secret cove aan de Sunshine coast.
Het water was vlak en de zon scheen maar met een noordelijk windje was het toch nog fris. De weg naar Sechelt is de hoofdweg van de Sunshine coast en in de zomer behoorlijk druk maar nu in het najaar was het tamelijk rustig. Aangekomen in Sechelt deed Bobby wat boodschappen en aten we een lunch in een klein restaurant. Rond drie uur waren we terug op Thormanby eiland en liepen we naar zijn huis in het bos. Een prachtig huis met een grote tuin waaronder een kleine appelgaard, een groente tuin en een houtzagerij voor eigen gebruik. We kregen wat appels en verse groente mee. Rond vijf uur werd het tijd om afscheid te nemen maar we spraken af contact te houden en hem volgende winter weer op te zoeken.

23 oktober 2017
SMUGGLER COVE, SECHELT PENINSULA, SUNSHINE COAST, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 30.935 n 123 57.939 w)
Het was bewolkt maar droog zodat we na de koffie/chocomel in de kuip met de dinghy door Smuggler Cove motorden. Gelukkig doet de buitenboordmotor het weer helemaal goed! Aan de kant gekomen maakten we een wandeling door het Smuggler Cove Marine park op de Sechelt Peninsula.

Smuggler cove...
Eerst liepen we richting de weg en kwamen we langs een drassig gebied waar we over een boardwalk verder liepen. Hier zagen we veel dode bomen, waterlelies en andere waterplanten en ook een beverburcht en twee beverdammen. In de bomen aan de kant hoorden we verschillende vogels waaronder de kingfisher.

Terug waar de dinghy lag gingen we de andere kant op. Nu liepen we een rondje over de Peninsula tussen Smuggles Cove en Strait of Georgia. Een wandeling door het bos en over de rotsen. Tussen 1920 en 1933 werd deze cove gebruikt door Rum runners. De smokkelaars gebruikten deze cove om de alcohol van Texada eiland verder te vervoeren naar plaatsen in Amerika. Hier stonden verschillende informatieborden over dit gebied. In Canada groeit de Arbutus boom. Dit is de enige loofboom uit de native tijd en deze boom houdt de hele jaar door zijn blad. Hij verliest wel ieder jaar zijn donkerbruine bast en onder deze bast komt weer een mooie nieuwe rode bast tevoorschijn.




de Arbutus tree...
Rond half één waren we terug aan boord en was het tijd voor de lunch die we buiten in de kuip nuttigden. Het was toch wat fris zodat we daarna naar binnen gingen en de olielamp aanstaken. Nadat we eerst wat administratieve klusjes hadden gedaan was het tijd voor een film.

22 oktober 2017
SMUGGLER COVE, SUNSHINE COAST, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 30.935 n 123 57.939 w)
Toen ik rond acht uur mijn yoga oefeningen deed scheen de zon. Paul en ik dronken samen koffie in de kuip en daarna liepen we naar Don en Leila om samen met hen mee te rijden naar de kerk. Na de kerkdienst dronken we nog even koffie en daarna reden we terug naar huis en was het tijd om afscheid te nemen.

LEILA EN DON THANK YOU SO MUCH FOR THE NICE TIME!
 
We motorden Bargain Bay uit en alleen op fok kruisten we met ca achttien knopen wind door de Strait of Georgia tussen het einde van Texada eiland en de Sunshine coast naar Smuggler Cove. Het was iets bewolkt maar vaak kwam de zon tussen de bewolking door te voorschijn. Rond kwart voor drie en na elf mijl ging ons anker er in Smuggler Cove in. We dronken een glaasje wijn/cola in de kuip en daarna was het tijd voor huishoudelijke klusjes.

21 oktober 2017
BARGAIN BAY PRIVE DOCK, SUNSHINE COAST, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 36.817 n 124 02.173 w)
Nog een maand en dan komen we naar Nederland!
Vanochtend regende het toen we rond tien uur naar Leila en Don hun huis liepen. Don was aan het werk maar met Leila dronken we koffie. Na de koffie en een heerlijke douche maakten we een wandeling door het Francis Provincial Park dat is gelegen in de Sechelt Peninsula aan de kant van Strait of Georgia. Het was net even droog maar het waaide nog steeds behoorlijk hard en dat was duidelijk te zien aan de witte koppen in de Strait of Georgia. Rond twee uur waren we terug aan boord en begon het net weer hard te regenen. We aten een late lunch en daarna keken we een film.

20 oktober 2017
BARGAIN BAY PRIVE DOCK, SUNSHINE COAST, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 36.817 n 124 02.173 w)
Om tien uur waren we bij Leila en Don waar we samen koffie dronken. Daarna stapten we met zijn vieren in de auto en reden over de Sechelt Peninsula naar de Skookumchuck narrows die de Sechelt inlet met Jervis inlet/Strait of Georgia verbind. Een mooie autorit door bos, langs huizen en langs verschillende meren. Vanaf de parkeerplaats liepen we een klein uurtje door het bos met naald en loofbomen in herfst kleuren en waar het Spaans mos over de takken hing. Op de bodem zagen we verschillende soorten mos, varens en paddenstoelen en ondertussen praatten we gezellig verder.
 
Na een klein uurtje kwamen we aan bij de Skokumchuck narrows. Hier zagen we hoe hard het water door de vernauwing stroomde en hoe draaikolken ontstonden en verder door de narrow draaide. Ook zagen we hoe de zeeleeuwen door deze stroming zwommen. De stroom kan hier oplopen tot ca. zestien knopen. Het was een prachtig gezicht en na een tijdje te hebben gekeken en wat lekkers te hebben genuttigd liepen we over het zelfde bospad terug naar de auto.
 
de Skokumchuck narrows...
Don werkt voor de organisatie Young life waar kinderen leren over het geloof. Het is een wereldwijde Amerikaanse organisatie waarvan er ook twee in Nederland zijn. Don werkt in het Malibu kamp inJervis inlet. Hij vaart o.a de boot en is verantwoordelijk voor het onderhoud van alles. Het kantoor en de boot is in Egmont op de Sechelt Peninsula en aangezien we er nu dichtbij waren gingen we er even langs en zagen we de boot.
 
Vervolgens reden we terug naar huis waar we gezamenlijk een lunch aten. Na de lunch liepen Leila en ik nog even een stukje naar de brievenbus aan het begin van de straat. Toen we terug kwamen dronken we een kop thee en zagen we de foto's van het kamp waar Don werkt. Het Malibu kamp ligt in het bos direct naast de narrows van Jervis inlet. In de zomer komen er ca. driehonderd kinderen per week en hebben ze ca honderdvijftig personeelsleden. Het was inmiddels alweer vijf uur geworden en na een mooie en gezellige dag was het tijd om terug naar de boot te gaan.

19 oktober 2017
BARGAIN BAY PRIVE DOCK, SUNSHINE COAST, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 36.817 n 124 02.173 w)
Nadat ik mijn yoga oefeningen had gedaan en we koffie in de kuip hadden gedronken liepen we naar kleine plaatsje Madeirapark aan Welbourn cove. Het was bewolkt en het waaide maar het was droog. We gingen naar de bibliotheek waar we wat internetten en waar ik de foto's voor de weblog verstuurde. Nadat we klaar waren maakten we nog een wandeling voor we terug naar de boot gingen. Het is hier echt herfst geworden. De ene depressie na de andere komt over waardoor de bladeren van de bomen vallen. Eenmaal terug aan boord gingen we onderuit met een boek. 
 
18 oktober 2017
BARGAIN BAY PRIVE DOCK, SUNSHINE COAST, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 36.817 n 124 02.173 w)
Het regende hard en de wind nam langzaam weer toe. Rond negen uur hadden we met Don en Leila afgesproken. De mannen gingen kijken wat het probleem was met de buitenboordmotor en hebben bijna de hele motor uit elkaar gehaald. Uiteindelijk bleek het de bougie te zijn die niet op tijd vonkte.
 
Rond half elf kwamen de mannen binnen en was hun klus gelukkig wel geklaard! Ondertussen zaten wij vrouwen gezellig binnen te praten terwijl de wasmachine met de fleece dekens erin het werk deed. We zaten gezellig met zijn vieren verder te praten.
 
Rond twaalf uur stelde ik voor om een lunch te maken of eigenlijk te kopen. Leila en ik gingen naar de supermarkt en toen we uitzicht hadden over de strait of Georgia zagen we de witte koppen op het water, geen zeildag! Aangekomen in de supermarkt kocht ik een gegrilde kip, groente en ijs als dessert. Eenmaal weer thuis maakten we een salade en gingen we aan tafel. Terwijl we gezellig zaten te eten met uitzicht over Bargain bay zagen we de harde windvlagen hier de baai in komen en bomen die tot diep bogen door de wind. Maar gelukkig lagen onze boten veilig aan de steiger en hebben we daar geen omkijken naar. Na het eten en de afwas was het inmiddels alweer half vier geworden en gingen Paul en ik terug naar de boot.

17 oktober 2017
BARGAIN BAY PRIVE DOCK, SUNSHINE COAST, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 36.817 n 124 02.173 w)
Gisteravond trok de wind aan en rond elf uur besloten we in het donker er nog een tweede anker in lijn bij te doen. De bodem is dunne modder en heel langzaam gingen we steeds iets achteruit. Het anker werd opgehaald en voor ons Rocna anker maakte Paul ons Bruce anker met een stuk ketting ertussen vast. Daarna gingen beide ankers erin en lagen we als een huis. Later in de nacht begon het nog harder te waaien (zoals voorspelt) en hoorden we over de marifoon dat er in de strait of Georgia ca. dertig tot vijfendertig knopen wind stond met windvlagen van ca. vijftig knopen wind.

In de ochtend regende het nog steeds maar was de wind een stuk minder. Rond tien uur roeide ik naar de kant om naar de vrouwen bijbelclub te gaan. Hier ontmoette ik vrouwen die ik zondag al had ontmoet maar ook een aantal nieuwe vrouwen. Zo kwam ik erachter dat twee van de vrouwen in Nederland geboren waren maar als kind met hun ouders naar Canada zijn geëmigreerd. Ook was er een vrouw die getrouwd was met een Nederlandse man die nog steeds Nederlands spreekt.

Het was een gezellige bijeenkomst en nadat we klaar waren sprak ik nog met verschillende vrouwen waaronder Leila die naast me zat. Ook zij hebben een zeilboot en zijn verschillende malen naar Alaska en Mexico gezeild. Ik vroeg haar of er dichtbij een benzinestation was en legde uit dat onze buitenboordmotor het had begeven. Geen probleem, na de lunch wilde zij ons wel ophalen om naar het benzinestation te rijden. Zo werden we rond half twee door Leila en haar man Don opgehaald en kochten wat benzine. Daarna reden we naar hun huis waar hun boot aan hun steiger ligt die we bekeken. Don stelde voor dat we onze boot aan hun steiger konden afmeren. Er is weer een grote depressie op komst. Zodra we terug aan boord waren haalden we onze ankers op en alleen op fok motor/zeilden we Pender harbour uit en zeilden om de Francis Peninsula heen Bargain bay in waar we rond half vijf aan hun steiger afmeerde.

aan de jetty van Don en leila...
Paul haalde de oude benzine uit de buitenboordmotor en deed de nieuwe benzine erin. De motor deed het heel even maar daarna hield het weer op. Waarschijnlijk is het dus niet de benzine?!

Na het avond eten liepen we nog even naar boven naar hun huis waar we gezamenlijk thee dronken en gezellig zaten te praten
 
16 oktober 2017
WELBOURN COVE, PENDER HARBOUR, SUNSHINE COAST, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 37.464 n 124 01.585 w)
Terwijl ik vanochtend mijn yoga oefeningen deed was Paul weer druk bezig met de buitenboordmotor. Even dacht ik dat hij hem aan de praat had maar dat was voor korte duur. Na de koffie/chocomel roeiden we naar de kant en liepen naar de IGA supermarkt waar Paul op internet opzocht wat het euvel kon zijn. We hadden maar één Ipad dus terwijl Paul bezig was liep ik een rondje door het park langs een kleine vijver met riet.
 
Toen ik terug kwam had Paul gelezen dat als benzine ouder wordt dit een problemen kan geven voor een viertact motor. Aangezien wij net een nieuwe jerrycan met benzine hebben aangebroken waarvan we vermoeden dat deze benzine gekocht is rond april dit jaar hopen we maar dat dit het euvel is. Het dichtbij zijnde benzine station is ca. vijfentwintig kilometer verderop dus moeten we even geduld hebben en maar hopen dat, dit het euvel is. Nadat we klaar waren wilden we een wandeling gaan maken maar begon het net te regenen zodat we terug naar de boot gingen. In de middag nam de wind toe en kwamen er soms wat buien over. De rest van de dag lagen we lekker onderuit met een boek en een film.
 
15 oktober 2017
WELBOURN COVE, PENDER HARBOUR, SUNSHINE COAST, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 37.464 n 124 01.585 w)
Iets voor tien uur gingen we met de dinghy naar de kant en liepen naar de kerk. Het was er aardig druk. Na de kerk bleek er een gezamenlijke lunch te zijn waar we voor werden uitgenodigd. Zo spraken we met verschillende kerkgangers waaronder Doris. Na de lunch liepen we naar de IGA supermarkt waar we konden internetten. We keken onze e-mails na en zochten nog wat informatie op over hoe we het beste van Thitis eiland naar het Victoria vliegveld konden komen.

Het was droog zodat we besloten nog een wandeling te maken. We liepen over de verharde weg langs de kerk en verder. Op een gegeven moment konden we over een onverhard pad bij de baai komen en dus liepen we naar de waterkant. We kwamen langs een huis met een mooie grote tuin en uitzicht over de baai. Toen we zo over het water stonden te kijken werden we geroepen. Het was Doris die hier met haar man Ray woont. We werden uitgenodigd voor een kop thee en zo zaten we de rest van de middag gezellig te praten. De zoon van Doris en Ray heeft lang geleden een cougar geschoten en opgezet. Die staat nu bij hun in huis. Wat een beest en wat mooi om z'n Cougar eens van dichtbij te bekijken.

de opgezette Cougar...
Toen we rond half vijf onze motor van de dinghy wilde starten deed die het even maar stopte al snel en deed niets meer en dus roeiden we naar de boot. Paul probeerde de buitenboord motor aan de praat te krijgen en een paar keer starten deed die het zonder kracht en daarna hield hij er echt mee op. Morgen maar verder proberen.

14 oktober 2017
WELBOURN COVE, PENDER HARBOUR, SUNSHINE COAST, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 37.464 n 124 01.585 w)
Het was een bewolkte dag en als de zon dan niet schijnt blijft het gelijk een stuk frisser overdag ca. negen graden. Lekker binnen met de olielampen aan deden we wat huishoudelijke klusjes en luisterden ondertussen naar de radio.

Rond twaalf uur was er een kleine regatta waarvan we de start in de kuip keken er kwamen vijf zeilboten naar de startlijn. Na de lunch begon het wat te regenen en gingen we onderuit met een boek en later in de middag keken we een film.

13 oktober 2017
WELBOURN COVE, PENDER HARBOUR, SUNSHINE COAST, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 37.464 n 124 01.585 w)
Al een tijdje ben ik eerder uit bed dan Paul en doe ik yoga oefeningen. Toen Paul na een uurtje uit bed kwam dronken we koffie/chocomel in de kuip. Na de koffie ging het anker op en zeilden we met een lichte noordenwind vol tuig verder zuidoostwaarts langs de Sunshine coast. De zon scheen weer volop maar toch bleef het een stuk frisser dan eerder en was het hier en daar bewolkt. Gisteren en vannacht heeft het aardig geregend en vandaag zien we dat de hogere toppen van het bergen van het vaste land bedekt zijn met verse sneeuw. In de nacht wordt het buiten bij ons ca. vier graden.

Rond half twee kwamen we aan bij de ingang van Pender Harbour een mooie beschutte baai met aan de kant allemaal huizen met steigers waaraan boten lagen afgemeerd. In Welbourn Cove is een Marina vanwaar we naar de kant konden. Toen we goed en wel geankerd waren roeiden we met de dinghy naar de kant en wandelden we wat rond in het kleine plaatsje. Rond half vijf waren we terug aan boord en dronken we nog even een glaasje wijn/cola alvorens de zon achter de heuvel verdween.

12 oktober 2017
DOL COVE, HARDY ISLAND, SUNSHINE COAST, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 43.832 n 124 12.767 w)
In Powel River hebben we twee nieuwe uithoudstokken voor onder het zonnepaneel gekocht, die zij iets langer en beter. Vanochtend na de koffie in de kuip hebben we de stokken verwisseld.
Rond twaalf uur kwam er iets wind en kregen we stroom mee door de Malaspina straat zodat we de zeilen hesen. Vol tuig kruisten we door de Malaspina straat tussen de Sunshine coast en Texada eiland. Op een gegeven moment zagen we op een rots heel veel zeehonden en even later vloog er een groep Snow goose net boven het water langs ons. Deze ganzen hebben we nog niet eerder gezien en die zijn nu op weg naar het zuiden. Het was bewolkt en de wind was een stuk kouder dan de voorgaande dagen verderop op het vasteland zagen we dat het regende. Toen rond half zes en na zestien mijl ons anker er in ging begon het even later bij ons ook te regenen.

11 oktober 2017
POWELL RIVER, SUNSHINE COAST, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 50.437 n 124 31.954 w)
Het was zonnig maar helaas geen wind zodat we de Malaspina strait motorend moesten oversteken terug naar Powell river waar ons anker er rond tien uur inging. We liepen naar de Volvo dealer om een klein onderdeel te kopen voor het motorpaneel. Daarna wandelden we naar de duikschool waar we de eigenaar van kennen en waar we gezellig bij praten.

Rond half één gingen we naar Rita en Bob waar we samen een lunch aten en gezellig verder praten. Tijdens de lunch kwam er nog een vriend van hun langs. Na de lunch stapten we met zijn vieren in de auto er reden naar Oceanvieuw helikopter waar we kerosine kochten voor onze olielamp. Daarna werd het tijd om afscheid te nemen.

10 oktober 2017
STUART BAY, TEXADA ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 45.701 n 124 34.044)
Zoals voorspeld ging het rond half zes hard waaien en regenen uit het noorden zodat we lagerwal lagen en er al snel kleine golven met witte koppen stonden. In het donker haalden we ons anker op en zeilden we op een klein stukje fok met ca. vijfentwintig knopen wind, halve wind naar Stuart Bay bij Texado eiland. Rond kwart voor zeven werd het langzaam licht en toen ons anker er rond zeven uur na vijf mijl inging was het licht en bewolkt en regende het nog steeds hard. Aangezien het slecht weer was zochten we ons warme bed nog even op om een boek te lezen. Rond tien uur klaarde het op en kwam zelfs de zon een beetje door de bewolking heen.

Na de lunch maakten we een wandeling door het dorpje en kwamen we langs het huis van Bob en Diana die we vorige keer ontmoet hebben. Bob was bezig in de tuin en toen hij ons zag herkende hij ons en werden we uitgenodigd voor een kop thee. Samen met zijn vrouw Diana dronken we een kop thee en praten we bij wat we ieder deze zomer gedaan hadden. Rond half vijf was het tijd om afscheid te nemen en terug naar de boot te gaan.

09 oktober 2017
THANKSGIVING DAY IN CANADA
POWELL RIVER, SUNSHINE COAST, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 50.445 n 124 31.994 w)
Vanochtend kregen we een email van Bob and Rita dat ze gisteravond thuis waren gekomen en dat ze het leuk zouden vinden als we langs kwamen. Rond tien uur gingen we naar de kant en liepen naar het huis van Bob en Rita waar het een gezellig weerzien was. Samen dronken we koffie en werden we uitgenodigd om vanavond met nog drie andere vrienden van hun te komen eten.

Ze moesten nog boodschappen doen zodat we met hun meereden naar het centrum en waar we samen inkopen deden en ik het toetje kocht. Zij gingen terug naar huis terwijl Paul en ik nog even in het centrum bleven. Paul ging bij de A&W zitten om nog wat te internetten terwijl ik de Walmarkt inliep om inkopen te doen zodat onze voorraad lang houdbaar eten weer iets werd bijgevuld. Rond drie uur waren we terug bij Bob en Rita en hielp ik Rita in de keuken. Rond vijf uur kwamen de andere vrienden en hadden we een gezellig en lekker 'Thanksgiving diner'. Half tien waren we terug aan boord.

08 oktober 2017
POWELL RIVER, SUNSHINE COAST, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 50.445 n 124 31.994 w)
Na de koffie ging ons anker op en zeilden we alleen de hoek om van Coperland island tussen de twee eilandjes door. Op de kaart stond al dat het erg ondiep is maar om bij de andere ankerplek van de Coperland eilandjes te komen was dit de kortste route. Helaas was het voor ons te ondiep om doorheen te gaan zodat we terug moesten.

Het was inmiddels een mooie zonnige dag met ca acht knopen noordenwind zodat we besloten het grootzeil te hijsen en lekker verder te gaan. Vol tuig zeilden we ruime wind verder zuidwaarts langs de kust en tussen verschillende eilandjes door tot we rond twee uur en na zestien mijl ons anker er bij Powell River in gooiden. Hier gingen we naar de kant om een wandeling te maken en wat boodschappen te doen. Rond vijf uur waren we terug aan boord.

07 oktober 2017
COPELAND MARINE PARK ISLANDS, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 00.629 n 124 48.608 w)
In de ochtend was het bewolkt en regende het nog zodat we binnen een boek lazen. Na de lunch klaarde het iets op en probeerde de zon door de bewolking heen te komen zodat we ons anker ophaalden en Malaspina Inlet uit motorden. Hier zagen we net als op de heenweg verschillende zeeleeuwen en zeehonden in het water en op de rotsen. Daarna motor/zeilden we om Sarah Point en langs de andere kant van Malaspina Peninsula tussen wat kleinere eilandjes door de Thulin Pass zuidwaarts. Na negen mijl ging ons anker er in het Copeland islands Marine park in. We hadden verwacht dat we vandaag nog genoeg wind hadden om te zeilen maar helaas was er zelfs voor ons te weinig wind.

06 oktober 2017
GRACE HARBOUR,MALASPINA INLET, DESOLATION SOUND, VASTE LAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 03.205 n 124 44.729 w)
Het was bewolkt en het regende de hele ochtend zodat we binnen een boek lazen. Na de lunch werd het even droog en we gingen met ons dinghy naar de oever van de Gifford Peninsula roeien. Daarna liepen door het Desolation Provincial Park over het bospad naar Black lake. Black lake is klein meer waar we aan de oever even iets lekkers aten. Het was een korte wandeling door het bos waar we aan het begin van de wandeling nog restanten van een oud loggers kamp zagen. Gelukkig is het nu een Provincial park en mogen hier geen bomen meer gekapt worden.

Rond drie uur waren we terug bij de boot begon het weer te regenen. Lekker knus binnen met de olielamp aan keken we een film en hoorden we de regen op het dak tikken.

05 oktober 2017
GRACE HARBOUR,MALASPINA INLET, DESOLATION SOUND, VASTE LAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 03.205 n 124 44.729 w)
Vanochtend roeiden we naar de kant en liepen door het bos over mos en omgevallen boomstammen de heuvel op waar we uitkwamen op het pad van de Sunshine Coast Trail. We volgden het pad door het Malaspina National park naar Feather Cove. Het is een prachtig bos waar verschillende soorten mos en paddenstoelen op de grond groeien en waar omgevallen boomstammen weer voedingsbodem zijn voor nieuwe bomen, planten en fungi. Daar waar het zonlicht door de bomen heen schijnt groeien gelijk varens en ander groen struikgewas.

Halverwege de wandeling kwamen we langs een klein meertje waar de bomen aan de kant in het water spiegelden. Niet heel de Malaspina Peninsula is National park en dat was ook te zien. Daar waar het park ophield waren de bomen meteen gekapt. Hier zagen we tijdens de wandeling jammer genoeg heel even een glimp van.

Na ca. vier kilometer de heuvel op en heuvel af te hebben gewandeld kwamen we aan bij Feather Cove waar een kleine campingplek is maar waar nu niemand was. Er staan hier verschillende houten plateaus op palen waar mensen hun tent op kunnen zetten.We aten daar onze lunch met uitzicht over Desolation Sound. We wandelden hetzelfde pad weer terug en net als op de heenweg zagen we verschillende eekhoorntjes en hoorden en zagen we spechten in de bomen.

Rond half twee waren we terug bij de boot en haalden we ons anker op. Alleen op fok en met de stroom mee zeilden we iets verder Malaspina Inlet in en sloegen daarna Grace Harbor in waar na ca. drie mijl ons anker er weer in ging. Grace Harbor ligt in een mooie baai in het Desolation National park en ook hier is een trail. Eenmaal voor anker dronken we een drankje in de kuip en zagen hoe de rotsen in het water spiegelden. Rond half zes zakte de zon achter de heuvel en werd het gelijk een stuk frisser. Al sind 1 oktober wordt het 's nachts rond de vijf a acht graden en hebben we de olielamp weer aan.

rotsen weerspiegeld in het water...


04 oktober 2017
BEULAH COVE,MALASPINA INLET, VASTE LAND, DESOLATION SOUND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 03.177 n 124 47.417 w)
Er ligt nog steeds een hoge luchtdruk gebied boven ons zodat we ook vandaag een heldere zonnige dag hadden met een prachtig uitzicht op de omgeving. Rond half negen ging ons anker op en kruisten we met ca. vier knopen wind, vol tuig noordoostwaarts door Desolation Sound richting het vaste land. Even hield de wind het voor gezien en dobber/zeilden we rustig verder. Onderwijl zagen we enkele walvissen iets verder weg zwemmen.

Rond twee uur kwam er een middag bries opzetten en zeilden we ruime wind richting Sarah Point aan de top van de Malapina Peninsula. Hier zeilden we Malaspina Inlet in waar de wind het even verderop voor gezien hield. We motorden met de stroom mee naar Beulah eiland waar ons anker er rond kwart over drie en na tien mijl inging. Daarna roeiden we met de dinghy naar de kant om te kijken of we vanuit deze cove ook naar de Malaspina trail konden komen. Paul liep door het bos de heuvel op en vond de trail al snel. Morgen gaan we een deel van deze trail wandelen.

03 oktober 2017
STAG BAY,HERNANDO ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 59.798 n 124 54.689 w)
De zon scheen alweer volop toen we koffie in de kuip dronken. Daarna gingen we met de dinghy naar de kant omdat we een mooie wandeling over het eiland hadden uitgestippeld. We liepen over de weg naar het begin van een bospad en vandaar liepen we over een onverharde weg tussen bos en hier en daar wat huizen. Na ca. drie kilometer bleek dat de trail over privé land ging en dat de trail was afgesloten. Helaas moesten we dezelfde weg terug.

Rond twaalf uur waren we terug bij de boot en haalden we ons anker op. We motorden door de Gorge, Gorge Harbor uit en de Strait of Georgia in waar we met een lichte bries van drie a vier knopen terug kruisten tussen Marina en Cortes eiland en om de zuidpunt van Cortes eiland.

Aangekomen in de Baker Pass tussen Cortes en Hernando eiland hield de wind het voor gezien zodat we ons anker er na twaalf mijl in Stag Bay bij Hernanado eiland ingooiden. Onderweg zagen we de prachtige omgeving zoals ik dit ook gisteren beschreven heb.

herfsttinten in de bomen...


02 oktober 2017
GORGE HARBOR,CORTES ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 06.022 n 125 01.710 w)
In de ochtend skypten we met Rob maar helaas was de verbinding niet echt goed. Om half tien gingen we koffie drinken bij Ruth en Ralph en daarna was het tijd om tijdelijk afscheid van hen te nemen.

De zon scheen volop toen we met ca. twaalf knopen noordenwind, vol tuig, ruime wind door Discovery Passage zuidwaarts zeilden. We waren Discovery nog maar net in de Strait of Georgia toen ik binnen bezig was en Paul ineens buiten hoorde roepen ....! Net naast de boot was een grote Humpback walvis omhoog gekomen en Paul zag eerst zijn grote rug net naast de boot, toen zijn staart en daarna ging de walvis weer diep het water in.

We zeilden verder iets zuidwaarts naar het eilandje Mitlenatch. Mitlenatch eiland is een natuurpark waar we verschillende kolonies zeeleeuwen en zeehonden met veel jongen zagen. Maar ook waren er verschillende soorten meeuwen en we zagen aalscholvers op hun nesten.

zeeleeuw die te water gaat...
We wilden hier eigenlijk ankeren maar helaas was er aan de zuidkant van het eiland geen goede ankerplek. We besloten verder te zeilen en vol tuig kruisten we noordwaarts door de Strait of Georgia tussen Marina en Cortes eiland door naar Gorge Harbor bij Cortes eiland waar, na zevenentwintig mijl ons anker er in ging.

Het was de hele dag een prachtige, heldere en zonnige dag geweest zodat we de omgeving goed konden zien met aan de ene kant Vancouver eiland met zijn hoge bergen waaronder Mt Washington waar een klein beetje sneeuw op de top lag. Aan de andere kant de lagere groene eilanden en daarachter het vaste land met de hoge bergen met steile pieken waar ook hier en daar nog wat sneeuw op lag. Wat blijft dit toch een prachtig gebied om zo doorheen te zeilen.

01 oktober 2017
STEEP ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 04.888 n 125 15.213 w)
Het was een stralende zonnige dag zodat we eerst wat klusjes aan boord deden en koffie in de kuip dronken. Ruth en Ralph waren met hun eigen klusjes bezig. Rond half één aten we gezamenlijk met Ruth en Ralph een lunch. Daarna gingen de mannen biljarten terwijl wij gezellig aan boord zaten te praten. Toen de mannen terug kwamen gingen Ralph en ik nog even lekker in de jacuzzi zitten met het prachtige uitzicht over het water. Rond vijf uur was het tijd voor een wijntje en een cola.

30 september 2017
STEEP ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 04.888 n 125 15.213 w)
Op Steep eiland is een lodge die in de zomergasten heeft. Nu het seizoen afgelopen is, passen Ruth en Ralph op het eiland en de lodge. Omdat wij vrienden van hen zijn mogen we bij uitzondering ook aan de steiger liggen zodat we hen weer kunnen zien.

Het regende nog steeds hard toen we rond tien uur naar Ruth en Ralph gingen om koffie te drinken. Daar zaten we de rest van de morgen tot en met de lunch gezellig te praten. Na de lunch klaarde het op en kwam zelfs de zon tevoorschijn. Er staat op het eiland een jacuzzi buiten onder de bomen en Ralph stelde voor daar nu in te gaan zodat we heerlijk de middag door brachten in de jacuzzi met uitzicht over het water, heerlijk relax!! Daarna was het alweer borrel tijd zodat we heerlijk met een wijntje en wat lekkere hapjes gezellig verder zaten te praten.

29 september 2017
STEEP ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 04.888 n 125 15.213 w)
Het regende de hele ochtend al maar door, pas rond tien uur kwam er wind en konden we alleen met voorzeil zuidwaarts kruisen door Sutil Channel tussen Quadra en Cortes eiland. Na een paar uur zakte de wind af en hesen we alsnog het grootzeil. Eenmaal Cape Mudge aan de zuidkant van Quadra eiland kregen we te maken met noordenwind die door de Johnstone en Discovery Passage stond zodat we ook nu weer noordwaarts moesten kruisen door Discovery Passage tussen Vancouver en Quadra eiland naar Steep eiland. Maar in Discovery Passage hadden we wel stroom mee.

Rond half vier meerde we af aan de steiger van Steep eiland waar Ralph en Ruth ons al stonden op te wachten. Toen de boot eenmaal goed lag gingen we met hen mee en zaten we de rest van de middag/avond gezellig met hen te praten. Het was een heel gezellig weerzien!

28 september 2017
HERRIOT BAY, QUADRA ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 06.427 n 125 12.906 w)
Rond acht uur werden we door Vinay en Alsion opgehaald en reden we met hun naar Campell River. Op de ferry bleven we gezellig in de auto zitten en in Campbell River zetten ze ons bij het winkelcentrum af. Hier winkelden we wat en liepen vervolgens naar nog een ander winkelcentrum iets verderop. Daarna gingen we naar de bibliotheek waar ik de foto's voor de weblog kon versturen. Rond één uur zagen we Vinay en Alison weer op de parkeerplaats van de ferry en reden we met hun mee terug. Bij de haven was er geen wind maar scheen de zon nog volop en was het erg warm. We gingen even langs bij Robin, een zeilster die in juni een andere boot heeft gekocht.

27 september 2017
HERRIOT BAY, QUADRA ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 06.427 n 125 12.906 w)
Het was nog een beetje mistig toen Debbie en Norris ons rond half negen op de parkeerplaats van het Herriot Inn hotel ophaalden. We stapten bij hun in de auto en reden naar het beginpunt van de Chinese Mountain trail. We liepen via de North Chinese mountain trail door het bos en over rotsen naar de top van de Chinese mountain. Onderweg hadden we op verschillende plekken mooie uitzichten over het eiland met onder de mist Discovery Passage en daarachter Vancouver eiland. Op het hoogste punt aangekomen was de zon door de mist gebrand en hadden we een prachtig uitzicht over de Strait of Georgia met de kleine eilandjes en aan de ene kant Vancouver eiland en aan de andere kant het vasteland.

uitzicht op Rebecca spits...
uitzicht op het vasteland...

Via de South Chinese mountain trail liepen we door het bos terug naar de auto en was het inmiddels elf uur geworden. Terug op de Herriot Inn parkeerplaats namen we afscheid van Debbie en Norris. Zij gaan vanmiddag op vakantie.

Paul ging even terug naar de boot om te kijken of de regelaar van de zonnepanelen goed werkten en nu terug regelden, die deed het nu goed. Ik was ondertussen het Herriot Inn hotel binnen gelopen om te vragen naar het wachtwoord van hun wifi. Het wachtwoord kreeg ik meteen zodat ik onze e-mails bekeek. Rond half twaalf werden we door Vinay en Alison opgehaald (we kennen hen nog van kerst 2015) en met hen reden we naar het dorpshuis waar we een lunch aten. Er zijn op het eiland vrijwilligers die op woensdagmiddag een lunch maken. Andere bewoners maken dan koek of cake als dessert en dit alles wordt betaald door donaties van de gasten (veelal de eilandbewoners zelf). Onderwijl ontmoetten we nieuwe eiland bewoners (vrienden van Vinay en Alison) en zagen we oude bekenden die we ook met kerst in 2015 hadden ontmoet.

Na de lunch werden we afgezet bij de supermarkt en vandaar uit liepen we terug naar het Harriot Inn hotel. Hier ontmoetten we Robin en andere jongens die hier op hun boten wonen en die we in 2015 al hadden ontmoet en nu al even vluchtig tijdens de lunch hadden gezien. Paul had één van deze jongens twee jaar geleden in januari in Comox uit het water gered. Het was gezellig weer even bij te praten en te horen wat zij in die tijd allemaal hadden gedaan.

Rond half drie werden we door Vinay en Alison opgehaald. Alison had ergens aan de zuidkant van het eiland een afspraak en we reden voor de gezelligheid mee maar ook om nog wat van het eiland te zien. Terwijl Alison bij haar afspraak was bezochten we met Vinay twee Art galleries. John Silvers had prachtige dingen van glas gemaakt (facebook:long John Silvers Glass Studio). De andere kunstenaar was ook een marine bioloog. Hij maakte mallen van vissen die hij daarna vol liet lopen met gips om ze vervolgens prachtig te schilderen net alsof het echte vissen, kreeften, mossels, oesters waren, echt heel bijzonder en heel mooi!

Rond half vijf waren we terug aan boord en tijd voor het avondeten in de kuip aangezien het zonnetje scheen nog net boven de bergen scheen. Een uurtje later was de zon achter de bergen verdwenen werd het fris en gingen we naar binnen.

26 september 2017
HERRIOT BAY, QUADRA ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 06.427 n 125 12.906 w)
Eerst was het nog mistig maar rond half negen begon de zon door de mist heen te branden en werd het een zonnige dag. Terwijl we koffie dronken in de kuip zagen we een aantal orka's de baai in zwemmen. Een mannetjes orka, met vrouw en twee kleintjes. Ze zwommen de baai rond en kwamen daarbij ook in heel ondiep water. Toen ze op weg waren om de baai uit te zwemmen kwam het mannetje één keer half uit het water met zijn kop recht omhoog, Wauw!

de orka's...


Na dit moois gingen we naar de kant om over de Rebacca Spit naar het einde te wandelen. Het was druk met wandelaars. Rond het middag uur waren we terug aan boord waar ik een lunch maakte. Rond twee uur kwamen Debbie en Norris aan boord. We kennen hen van twee jaar geleden toen we hier in 2015 kerst vierden.

Norris hielp Paul met het softwarematig aanpassen van de regelaar van onze zonnepanelen terwijl de dames gezellig in de kuip zaten te praten. Het werd een gezellige middag en rond zes uur moesten ze terug naar huis. Wij haalden ons anker op en motorden Drew Harbor uit en Herriot Bay in waar ons anker er na twee mijl weer in ging.

25 september 2017
DREW HARBOR, QUADRA ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 05.747 n 125 11.206 w)
Het was bewolkt en het regende toen we rond kwart voor zeven ons anker ophaalden en de zeilen hesen. Vol tuig zeilden we halve wind door de Baker Pass tussen Hernando en Cortes eiland door en toen we in de Strait of Georgia kwamen konden we ruime wind noordwestwaarts naar Drew Harbor bij Quadra eiland zeilen. Rond half elf kwamen we aan bij de punt van Rebecca Spit en kruisten we door Drew Harbor tot ons anker er even verderop bij de Rebecca Spit inging.

Het regende hard zodat we binnen wat klusjes deden, een boek lazen en een film keken. In de namiddag miezerde het alleen nog een beetje en dronken we een glaasje wijn/cola in de kuip. De weervoorspelling voor vandaag was harde zuidoostenwind maar die is hier weg gebleven.

24 september 2017
STAG BAY, HERNANDO ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 59.854 n 124 54.651 w)
Het is even gedaan met het mooie zonnige weer. Vandaag was het nog droog maar wel bewolkt toen ik buiten in de kuip koffie dronk en genoot van de mooie omgeving. Rond half negen kwam Paul ook naar buiten en haalden we ons anker op om naar de steiger van Refuge cove te motoren en af te meren. Daarna wandelden we naar de vriendin van Sarah en Tim waar we gisteren hadden gegeten om nog iets af te geven. We waren nog niet binnen of Paul werd door haar hond in zijn kuit gebeten. Gelukkig niet door en door maar wel tot bloeden toe. We maakten de wond schoon en dronken een kop koffie.

Daarna wandelden we verder over een bospad door het bos naar het huis van Tim en Sarah waar we de familie weer ontmoetten. Hier hoorden we dat meerdere mensen door deze hond zijn gebeten. Ze waren druk bezig met inpakken en de laatste klusjes om het huis winterklaar achter te laten. Met zijn allen liepen we naar de Giebateau waar we al hun spullen inladen.

SQUIRREL COVE, CORTES ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 07.135 n 124 54.642 w)
Rond half twaalf gooiden we de trossen los en motorden Lewis Channel over naar Squirrel cove op Cortes eiland. Onderweg zaten we gezellig te praten en aten ondertussen onze lunch. Rond twaalf uur zetten we Tim, Sarah, Frances, Marina, haar nichtje, de drie honden en al hun spullen af op de steiger en namen tijdelijk afscheid.

TIBER BAY, CORTES ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 04.221 n 124 53.181 w)
Er kwam net wat wind opzetten zodat we de zeilen hesen en verder vol tuig langs Cortes eiland door Lewis Channel zuidwaarts kruisten. Op een gegeven moment zagen we Madeleine (Nederlandse catamaran met Huib en Maaike aan boord die we in Kodiak hebben ontmoet) aan een mooring liggen. We zeilden er naar toe en zagen Huid en Maaike. Iemand aan de kant riep in het Nederlands dat we welkom waren iets bij hun te komen drinken. Zo ging even later ons anker erin. Maaike en Huib haalden ons op en samen gingen we naar Ron en zijn vrouw die hier al jaren wonen. Ron is een jeugdvriend van Huib die al jaren in Canada woont. Het werd een gezellige middag.

STAG BAY, HERNANDO ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 59.854 n 124 54.651 w)
Rond half zes ging ons anker op en kruisten we vol tuig verder zuidwaarts. We waren nog maar net aan het zeilen of we zagen een walvis dichtbij ons drijven die soms even adem haalde. We zeilden vlak langs maar dat maakte hem niets uit. Rond half acht toen het net een beetje begon te schemeren ging ons anker er in Stag bay bij Hernando eiland in.

23 september 2017
REFUGE COVE, WEST REDONDA ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 07.457 n 124 50.426 w)
Het was droog, zonnig met een licht bewolking toen we rond acht uur ons anker ophaalden en met de stroom mee Teakerne Arm uit motorden en verder door Lewis Channel tussen West Redonda en Cortes eiland. Tijdens het motoren dronken we koffie in de kuip en werden we door Tim via de marifoon opgeroepen. Tim, Sarah, Francis (moeder van Sarah), Marina en haar nichtje waren allemaal in Refuge Cove en dat was waar we nu heen motorden. Rond tien uur ging ons anker erin en liepen we door het bos de heuvel op naar hun huis. Ze waren buiten bezig in de tuin en toen ze ons zagen was het koffietijd! Zo zaten we een tijd lang bij te praten over wat er zoal allemaal was gebeurd.

Ze waren bezig de tuin winterklaar te maken en de appels van de bomen te plukken. Paul en ik hielpen waar we konden want verstand van tuinieren hebben we niet maar appels plukken konden we wel. Rond vier uur dronken we thee en daarna maakten we ons klaar om bij andere vrienden van Tim en Sarah in Refuge cove te gaan eten. Het werd een zeer gezellige avond met kip van de barbecue.

22 september 2017
TEAKERNE ARM, REDONDA ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 11.932 n 124 50.915 w)
Met een kopje koffie en chocomel in de kuip keken we hoe een zeehond een vis probeerde op te eten terwijl een meeuw in zijn buurt bleef om een stukje mee te pikken. De zeehond moest steeds onderduiken zodat de meeuw de vis niet kon afpakken maar moest weer boven komen om adem te halen. Als hij onderdook zag je de ogen van de meeuw de zeehond volgen en er weer op af gaan.
Na de koffie deden we wat klusjes aan boord en na de lunch gingen we naar de kant. Er is een korte wandeling over de rotsen naar de top van de Cassel waterval en het Cassel meer. De temperatuur van het meer was een beetje fris maar lekker genoeg zodat ik te water ging. Terug bij de dinghy steiger was er een andere motorboot gekomen en zaten we wat met de mensen te praten. Daarna roeiden we naar de Cassel waterval die in de Teakerne arm uitkomt. Die is nu niet zo spectaculair omdat het lange tijd niet hard heeft geregend.

Rond drie uur waren we terug aan boord en was het happy-hour met een drankje en een hapje in de kuip. Het is vrijdag middag en rond vier uur kwamen er nog twee andere boten voor anker liggen met lijnen naar de kant. De lucht begon wat te betrekken zodat we naar binnen gingen.

21 september 2017
TEAKERNE ARM, REDONDA ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 11.932 n 124 50.915 w)
Het was een achtereenvolgende prachtige zonnige dag maar nu met weinig wind. Nadat we rond acht uur koffie in de kuip hadden gedronken maakten we een wandeling door het bos en over een gedeeltelijk privé land naar de Barber Pass (vernauwing met veel stroom). Toen we hier aankwamen was de stroom op zijn hoogst, het water stroomde hier hard doorheen. De zeeleeuwen zwommen via de neer van de stroom naar een golf in de stroom waar ze in bleven hangen. Dit was vlakbij ons zodat we goed zagen hoe de zeeleeuwen rustig in deze golf bleven hangen zonder veel energie te verspelen. Soms lagen er wel vier of vijf van die zeeleeuwen in de golf en kwamen alleen de koppen omhoog om even adem te halen! Van dit moois zaten we lange tijd te genieten.

Barber pass...
zeeleeuwen in de pass...

Daarna liepen we terug het bos in en vervolgden we onze route via een pad door het bos naar het Eagle meer en een oude ceder boom om weer uit te komen bij de publieke steiger waar ook een kleine winkel is.

oude ceder boom...
 Rond twaalf uur ging het tij om en verlieten we de steiger. Helaas was er geen wind zodat we het hele stuk door Calm Channel tussen het vaste land aan de ene kant en de eilanden Sonora, Maurelle en Read aan de andere kant moesten motoren. Het vaste land heeft hogere groene bergen met kale rotsblokken ertussen. De eilanden zijn lager en zijn beboste en overal wonen mensen waardoor grote delen privé zijn.

Aangekomen in Lewis Channel voeren we tussen Cortes en Redonda eiland waar we Teakerne Arm insloegen en waar we aan het eind en na twintig mijl ankerden en een lijn naar de kant uitbrachten. Het was nog steeds zonnig zodat we nog snel even een gaasje wijn/cola in de kuip dronken alvorens de zon achter de bergen verdween en het gelijk een aantal graden koeler werd.

20 september 2017
BIG BAY, STUART ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 23.514 n 125 08.186 w)
Om tien uur ging ons anker op en met de laatste stroom tegen zeilden we met ca. tien knopen noordenwind vol tuig ruime wind nog een stukje door de Johnstone Strait met daarin de Current Pass. Achter ons zagen we dat de bewolking door de noorderwind over de bergen heen gedrukt werd.

wolken over berg gedrukt...

Bij de hoek van de Current Pass en Chancellor Channel was de hardere noorden wind ook bij ons aangekomen en zetten we twee reven in het grootzeil. Met ca. vijftien tot twintig knopen ruime wind zeilden we met de fok uitgeboomd aan de ene kant en grootzeil met twee reven aan de andere kant door Chancellor Channel tussen het vaste land en West Thurlow eiland. Hier zijn we nog niet geweest!

De zon kwam door de bewolking heen zodat we nu prachtig zicht hadden op de hoge groene bergen van het vasteland met daarboven soms kale rotspunten waar hier en daar nog ietsje sneeuw op lag. Na de Chancellor Channel kwamen we in de Cordero Channel tussen het vasteland en Thurlow eiland. Helaas zijn ook hier in dit gebied de houthakkers bezig geweest en zagen we grote kale stukken tussen de prachtige verschillende groen getinte bossen.

We zeilden langs verschillende viskwekerijen en lodges met visbootjes aan hun steigers. Verder moesten we soms tussen wat eilandjes waardoor er iets meer stroom stond maar verder niets bijzonders. Pas rond vijf uur met doodtij motorden we met de laatste stroom mee door de Dents Rapids waar tien knopen stroom doorheen kan staan. Iets verderop moesten we door de Gillard Pass en daar hadden we een lichte stroom tegen zodat we gelijk naar Big Bay gingen en aan de steiger afmeerde. Morgen doen we het laatste stukje van de Gillard Pass.

Vandaag zagen we meerdere dolfijnen en een walvis en in de Gillard Pass zagen we een grote groep zeeleeuwen die in het water zwommen en grote sprongen maakten. Rond half acht zaten we met een glaasje in de kuip te genieten van een mooie rode zonsondergang.

de zonsondergang...

19 september 2017
NICHOLS BAY, HARDWICKE ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 26.151 n 125 58.054 w)
De zon scheen al volop toen we rond half tien ons anker ophaalden en de cove uit motorden. In de Johnstone Strait hesen we de zeilen maar het duurde nog een uur voordat er wind genoeg was om te zeilen. Met zes a zeven knopen noordenwind zeilden ruime wind en met stroom mee zuidoostwaarts door de Johnstone strait tussen het vaste land en Vancouver eiland. Beide zijden hadden we mooie groene heuvels/bergen met kale plekken ertussen. Jammer dat er hier zoveel bomen gekapt worden. Al moeten ze voor de gekapte bomen, nieuwe jonge bomen planten het blijft minder mooi, al die kale plekken en houthakkers wegen over de hellingen. De hele dag was het zonnig en glinsterde de zon over het water en in de middag in de kuip. Het leek wel zomer!

Rond vijf uur kregen we stroom tegen en ging ons anker er na negenentwintig mijl in Nichols bay bij Hardwicke eiland in. Nog even een drankje in de kuip voor de zon wegzakt achter de bergen. 

18 september 2017
CROWLER COVE, WEST CRAACROFT ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 32.451 n 126 37.039 w)
Het was een droge licht bewolkte ochtend toen we om half negen ons anker ophaalden en de zeilen hesen. Vol tuig kruisten we verder zuidoostwaarts door de Broughton strait met een lichte stroom tegen. Hoe dichter we bij de Johnstone strait kwamen hoe meer de wind toenam zodat we twee reven in het grootzeil zetten. We besloten een kleine omweg te maken en door de Blackfish sound te zeilen. Hier zagen we vele walvissen sommige verder weg andere dichterbij en enkele heel dichtbij! Ook zagen we twee grote Orka vinnen.

Eenmaal terug in de Johnstone strait stond er nog steeds ca twintig knopen tegen maar hadden we inmiddels wel stroom mee. Wetende dat we morgen noordenwind hebben besloten we in Crowler bay voor anker te gaan. Rond één uur ging ons anker hier na éénentwintig mijl in. Na de lunch deed ik wat administratieve klusjes en deed Paul binnen wat andere klusjes.

17 september 2017
ALERT BAY, CORMORANT ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 35.431 n 126 56.113 w)
Het begon vannacht te regenen en dat deed het de hele ochtend nog steeds. Pas rond één uur werd het droog en kwam er een lichte noorden bries opzetten zodat we ons anker ophaalden en de zeilen hesen. Met de laatste stroom mee zeilden we vol tuig door de Broughton Strait naar Alert bay bij Cormorant eiland. Rond half drie ging ons anker er na zes mijl in en gingen we met de dinghy naar de kant.

Alert bay is een leuk Native plaatsje met een mooi longhouse, museum en verschillende totempalen. We zijn hier al verschillende keren geweest en ook vandaag maakten we een wandeling door het dorp en door het eco-park. Rond vijf uur waren we terug aan boord en dronken we een glaasje wijn/cola in de kuip in de zon en aten we ons avondeten. Helaas veranderde het weer en kwam de bewolking met de regen weer terug.

16 september 2017
SOINTULA, MALCOLM ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 38.433 n 127 02.149 w)
Rond negen uur motorden we naar de steiger van het tankstation in Port McNeill waar we diesel tankten en de gasfles lieten vullen. Daarna liepen we nog even het plaatsje in om de benen te strekken en wat rond te kijken. Rond half twaalf kwam de zon door de bewolking heen waardoor er een licht briesje ontstond zodat we konden motor/zeilden naar Sointula op Malcolm eiland. Daar ging ons anker er rond kwart voor één in.

Eenmaal aan de kant liepen we naar Sointula waar we met Ken en Kyli hadden afgesproken. Het was een leuk weerzien en we zaten gezellig in de tuin te praten met uitzicht over de Broughton strait. Rond vier uur hadden ze een andere afspraak en liepen wij nog even verder Sointula door. De laatste keer dat we hier waren hadden we ook Heidi en Leele hier ontmoet. Hen kenden we als care-taker van één van de Lodges verderop in de kanalen maar zij wonen nu hier. Heidi zat lekker buiten in het zonnetje toen ze ons zag. Het was een verassing voor haar want haar hadden we niet ingelicht dat we hier waren. Het werd een leuk maar kort weerzien want ook zij moest weg (naar de bruiloft). Rond zes uur waren we terug aan boord en aten we ons eten in de kuip onder de zon. 

15 september 2017
PORT McNEILL, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 35.667 n 127 05.500 w)
Na een lekkere douche, koffie in de kuip en de kleren te hebben gewassen en opgehangen gingen we naar de kant. De steiger die ze in de zomer voor de plezier jachten neerleggen, ligt er nog steeds zodat we met de dinghy naar die steiger roeiden en gelijk in het centrum van het Port Hardy waren. Hier bezochten we wat winkels en kochten boodschappen bij Save on Food.

Rond elf uur waren we terug bij de boot en stond er een lichte bries zodat we ons anker ophaalden en de zeilen hesen. Met vol tuig zeilden we rustig verder zuidwaarts door de Queen Charlotte Sound tussen Vancouver eiland en het vaste land. Het was vandaag meer bewolkt maar de zon probeerde toch steeds door de bewolking heen te branden. Op een gegeven moment hield de wind het voor gezien en moesten we weer een tijdje motoren tot de middag bries opkwam en we ruime wind door de Broughton Strait tussen Vancouver eiland en Malcolm eiland door konden zeilen naar Port McNeill waar we rond zes uur ons anker er in gooiden. We zijn weer in bekend gebied, hier hebben we al meerdere keren gezeild (zie eerdere hoofdstukken over Canada).

14 september 2017
PORT HARDY, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (51 43.455 n 127 29.252 w)
Om half zes vertrokken we in het donker onder een heldere hemel vol sterren en een kleine maan. Heel langzaam werd het licht aan de horizon en kwam de zon achter de bergen tevoorschijn. We zijn onder invloed van een hoge luchtdrukgebied en vandaar dat we nu de vierde achtereenvolgende zonnige dag hebben met een noordenwind. Helaas bleef voor een groot deel de vijftien a twintig knopen noorden wind uit en stond er alleen een hele lichte bries met een swell van één a anderhalve meter zodat we de Fritz Hugh Sound tot en met cape Caution moesten motoren, acht uur lang GRRRRR! Pas rond twee uur toen we de Queen Charlotte Strait tussen Vancouver eiland en het vaste land in voeren, kwam de middag bries en konden we vol tuig met ca vijftien knopen noordenwind, ruime wind naar Port Hardy bij Vancouver eiland zeilen.

Een geluk dat we nu bijna twee jaar geleden in Port Hardy een radiator/kachel op het koelwater (wordt warm tijdens het motoren) van de motor hebben gekocht. Als we nu motoren wordt er warme lucht de boot in geblazen. Vanochtend tijdens het motoren had Paul wat houtwerk gelakt en nu kon dat zo goed drogen! Rond kwart voor zeven en na zesenvijftig mijl ging ons anker er bij Port Hardy in.

13 september 2017
SAFETY COVE, CALVERT ISLAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (51 31.855 n 127 55.894 w)
We waren vannacht rond half twee wakker in de hoop het noorderlicht nog een keer te kunnen zien. Het was een prachtige heldere nacht met een halve maan en vele sterren maar helaas geen noorderlicht.

Om zes uur zagen we nog steeds de sterren en de halve maan aan de hemel en het werd aan de horizon steeds een stukje lichter toen we ons anker ophaalden en Moat Cove uit motorden. In Seafort Channel hesen we de zeilen maar moesten eerst nog een uurtje motoren alvorens halve wind vol tuig verder te kunnen zeilen. Inmiddels was de zon geheel opgekomen en was het een stralende zonnige dag geworden. Met ca. acht knopen wind en stroom mee zeilden we eerst ruime wind en later halve wind door de Lama Passage tussen Denny en Hunter eiland door.

Op een gegeven moment hoorden en zagen we een groep vogels boven ons rondjes vliegen. Eerst dachten we dat het ganzen waren maar daar waren de ze eigenlijk te groot voor. Toen we met de verrekijker keken bleek het een grote groep Sandhill kraanvogels te zijn die wachtte op een tweede groep die aankwam vliegen. Toen de twee groepen kraanvogels bij elkaar waren gekomen was het een zeer grote luidruchtige groep die gezamenlijk zuidwaarts vlogen.

Sandhill kraanvogels...
Aangekomen in de Fisher Channel tussen het vasteland en Hunter eiland kregen we ca. twintig knopen noordenwind en zetten we twee reven in het grootzeil. Zo zeilden we ruime wind met de fok uitgeboomd aan de ene kant en grootzeil met twee reven aan de andere kant en stroom mee verder zuidwaarts met het zonnetje in de kuip. We moesten nu goed oppassen voor boomstammen en kelp velden in het water. Fisher Channel gaat over in de Fritz Hugo Sound en ook hier zeilden we ruime wind verder tot we rond half zeven aankwamen in Safety Cove waar ons anker er na zestig mijl inging.

12 september 2017
MOAT COVE, VASTE LAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (16.508 n 128 19.347 w)
Om kwart over zes werd het net een beetje licht toen we de trossen los gooiden en verder met de stroom mee motorden door Princess Royal Channel. Na twee uur kwam de noordenwind en konden we ruime wind verder zuidwaarts zeilen. Na de Princess Royal Channel zeilden we door de Hiekish Narrows tussen Sarah eiland en het vasteland om vervolgens door de Finlayson Channel te kruisen. De wind stond in dit kanaal pal tegen.

Eenmaal in de Milbanke Sound kregen we eerst halve en later ruime wind met een lichte swell en zo zeilden we nog steeds voltuig zuidoostwaards Seaforth Channel in tussen het vasteland en de Bardswell eilanden groep door. Het was een mooie zonnige dag en onderweg moesten we oppassen voor de vele boomstammen in het water en enkele walvissen. Rond acht uur kregen we een prachtige zonsondergang en zagen we de zon in de zee zakken. Net voor het donker werd en na negenenzestig mijl ging ons anker er in Moat Cove bij het vaste land in.

11 september 2017
BUTEDALE, ROYAL PRINSESS ISLAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53 33.511 n 129 33.975 w)
Om kwart over zes werd het al een beetje licht en droog toen we de lijn naar de kant weghaalden en ons anker ophaalden. We motorden Lowe Inlet uit en Grenville Channel in. In Grenville Channel bleef de voorspelde tien knopen noordenwind uit maar toen we rond tien uur bij de Wright Sound aankwamen kregen we zes a zeven knopen noordenwind zodat we verder met ruime wind door de Wright Sound en McKay Reach tussen Gribbell en Prinsess Royal eiland konden zeilen. Het was inmiddels een mooie zonnige dag geworden zodat we weer konden genieten van de groene omgeving met de vele watervallen ertussen.

Het is een slechte zomer geweest in de Canadese kanalen en de Panhandle van Alaska. Het heeft heel veel geregend en er waren weinig mooie zonnige dagen. Door de hoeveelheid water die langs de berghellingen naar beneden zijn gestroomd zijn er ook aardverschuivingen geweest. Dit konden we op verschillende plekken goed zien, de bomen waren weg en een modderpad blijft achter. Maar waar we het ook goed aan konden merken was aan de grote boomstammen die in het water dreven.

veel kleine watervallen...

een van de boomstammen...
Onderweg zagen we ook verschillende walvissen sommige dichterbij andere verder weg. Het laatste stuk door Princess Royal Channel tussen het vaste land en Princess Royal eiland hadden we weer heel weinig wind zodat we de motor weer moesten starten. Niet echt onze dag vandaag qua zeilen.
Rond half zeven en na vierenveertig mijl kwamen we aan in Butedale waar we afmeerden aan de steiger en waar we Cory (Caretaker) weer ontmoetten. Hij had een rustig seizoen gehad.

10 september 2017
NETTLE BASIN IN LOWE INLET, VASTE LAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53 33.511 n 129 33.975 w)
Het regende de hele nacht en dag heel hard zodat de watertanks weer goed gevuld zijn. In de ochtend zagen we een Moose door de harde regen langs de waterkant lopen en even later ging hij te water en zwom hij een stukje.

een Moose...


 In de waterval sprongen de zalmen nog steeds omhoog en zagen we verschillende Bald Eagles in de bomen bij de waterval zitten op zoek naar een lekker hapje.

We keken frequent buiten of we nog meer dierenleven zagen en onderwijl lazen we een boek en in de middag keken we een film. In de namiddag hoorden we over de marifoon dat het buiten hard waaide ca veertig a vijftig knopen. Tegen de avond kwam ook de wind deze baai in draaien maar wij kregen niet meer dan twaalf a vijftien knopen wind.

09 september 2017
NETTLE BASIN IN LOWE INLET, VASTE LAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53 33.511 n 129 33.975 w)
Het had de hele nacht hard geregend maar toen we om half acht ons anker ophaalden was droog en probeerde de zon door de wolken heen te komen. Met vol tuig kruisten we verder zuidwaarts door Grenville channel tussen het vaste land en Pitt eiland. Nog steeds door een prachtig bosrijk gebied dat allerlei verschillende kleuren groen bevat met daartussen soms kale steile rotswanden en watervallen die tot het kanaal reiken.

 In de middag kregen we wat buien over ons heen en rond drie uur hadden we te weinig wind om nog te zeilen en moesten we het laatste stuk naar Nettle Basin in Lowe inlet motoren. In 2015 hebben we hier ook geankerd en toen hebben we hier een zware depressie over laten komen. Dat doen we dit jaar weer, morgen komt er weer een grote depressie over.
 
Aan het eind van de Nettle Basin is de Verney waterval waar we zalmen omhoog zagen springen. Wat moeten die zalmen een kracht hebben om door die waterval omhoog te komen! Rond zes uur ging ons anker er in Nettle Basin in en omdat de anker grond niet heel goed is brachten we net als twee jaar geleden een lijn naar de kant. Toen we goed en wel lagen maakte ik eten en gingen we vroeg naar bed. Wachten op de depressie!

08 september 2017
KUMEALON COVE IN KUMEALON INLET, VASTE LAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (51.793 n 129 58.817 w)
Om vijf uur stonden we buiten in de kuip naar het noorderlicht te kijken. Het was helder met sterren en daarbij prachtige groene stralen die bewogen. Het leek wel één grote lasershow! We haalden ons anker op en ondertussen dat we naar buiten motorden genoten we van het schouwspel boven ons.

het noorderlicht...
Rond zes uur werd het langzaam licht en kwam de zon tevoorschijn. Met ca. vijftien knopen uit het zuidwesten kruisten we vol tuig verder door de Chatham Sound de Malaca Pass in. We zagen een sleper die achter zich eerst twee kleine huisjes op twee pontons sleepte, daarachter een ponton met een grote lodge erop en daarachter nog eens verschillende kleine motorbootjes.

de sleper...
In de Malacca Pass nam de wind af en kregen we even te maken met een dichte mist waardoor Paul achter de radar ging zitten terwijl ik buiten keek. Het was druk op het water en we werden ingehaald door vissersboten en pleziervaart die net als wij ook vanuit Alaska kwamen. Al snel brandde de zon door de mist heen en kregen we een mooi zonnige dag. Ondertussen zagen we verschillende walvissen waaronder één walvis die met zijn vinnen op het water bleef slaan. Wat blijft zoiets toch bijzonder!

Terwijl we zo rustig verder kruisten genoten we van de groene beboste heuvel waarvan de bomen soms aardig kaal zijn doordat de wind hier aardig doorheen kan tunnelen. De motorboten waren al snel uit het zicht zodat we het water bijna voor ons alleen hadden. In Grenville Channel nam de wind toe tot ca twintig knopen en zetten we twee reven in het grootzeil. Nu kruisten we verder tot aan Kumealon Inlet waar ons anker en na vierenveertig mijl in Kumealon Cove inging. Hier hebben we op de heenweg ook geankerd.

07 september 2017
CASEY COVE, PRINCE RUPERT HARBOR, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (54 16.782 n 130 22.717 w)
Om kwart voor vier in het donker ging ons anker op en motorden we verder door Revillagigado Channel zuidwaarts. We hadden een volle maan en rond vijf uur werd het langzaam licht en kregen we wind. Met een heerlijk zonnetje in de kuip en ca vijftien knopen zuid westen wind zeilden we aan de wind verder door Revillagigado en verder door de Dixon Entrance in. Onderweg zagen we verschillende walvissen en één walvis sprong zelfs uit het water.

In Dixon Entrance konden we wat ruimer varen en zo zeilden we halve wind de Canadese grens over en Chatham sound in. Hier nam de wind af tot ca zes knopen zodat we wat langzamer gingen. Aangekomen bij Venn Pass kregen we net een beetje stroom mee en motorden we verder naar Prince Rupert. Onderwijl zagen we een prachtige zonsondergang en een maan die op kwam. Rond negen uur (tien uur Canadese tijd) en na vijfenzeventig mijl meerden we af aan de Custom dock.

CUSTOM DOCK, PRINCE RUPERT, CANADA (55 13.737 n 131 28.083 w)
We belden de Custom via de telefoon en daar werd verteld dat er iemand kwam. Na anderhalf uur wachten kwam er inderdaad iemand van Custom en immigratie die vroeg waarom we een half jaar wilden hebben, zo lang duurde het toch niet om naar Vancouver eiland te komen. Toen we vertelden dat we in de winter door zeilden bleef hij wat nors. Ik vertelde dat we tickets hadden om eind november naar Nederland te vliegen en dat de boot in Canada achter bleef. Nu veranderde zijn houding wat en zei hij dat we dan een E22 of E99 bij een customkantoor moesten invullen en dat we waarschijnlijk een borg moesten betalen. Daarna vroeg hij hoeveel geld we aan boord hadden en of we ook vuurwapens hadden. Na deze vragen te hebben beantwoord kregen we de stempels in onze paspoorten en waren we ingeklaard.

Nu was ik benieuwd wat we moesten doen als we het niet gehaald hadden voor het donker werd. Door al het hout/boomstammen die hier in het water drijven willen we het liefst niet in het donker varen. Dat kan alleen in noodgevallen. Dus als we het niet gehaald hadden, hadden we Coastgard via de marifoon moeten oproepen om uit te leggen waarom we voor anker wilden en dan had coastgard contact opgenomen met Custom. Dit kan echt alleen in noodgevallen. Gelukkig was het anders gelopen.

Nadat alles klaar was motorden we onder een mooie sterrenhemel en een bijna volle maan naar Casey cove waar ons anker er rond twaalf uur in ging. Lekker slapen!

06 september 2017
NADZAHEEN COVE, ANNETTE BAY, PRINCE OF WALES ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (55 13.737 n 131 28.083 w)
We hebben een paar dagen rustig weer zodat we hebben besloten verder terug te zeilen naar Canada. Rond half zes ging ons anker op en zeilden we vol tuig Thorne Bay uit en de Clarence Strait in. Hier kregen we ca. vijftien knopen wind tegen en kruisten we verder zuidwaarts. Na het middag uur kwamen we aan bij de Tongass Narrows aan tussen Revillagigedo eiland en Gravina eiland. Hier hield de wind het voor gezien maar met de stroom mee motorden we naar Ketchiken waar ik naar de kant ging om de laatste boodschappen in Alaska te doen en meteen de Custom te bellen om uitte klaren.

Toen ik de man van Custom aan de telefoon had bleek dat we ons in Wrangell hadden moeten melden en dit hadden we niet gedaan zodat Paul en ik naar zijn kantoor moesten komen. Daar kregen we een reprimande dat we ons niet gemeld hadden in Wrangell en dat hier een boete van vijfduizend dollar per persoon op staat. Daarnaast had ik eerst boodschappen gedaan en toen pas Custom gebeld, ook dit was de verkeerde volgorde, eerst melden en daarna mag je de toerist spelen. Ook hiervoor staat een boete van vijfduizend dollar bij elkaar dus vijftienduizend dollar boete! Gelukkig kregen we nu alleen een "WARNING" die nu wel in hun computer staat (zijn we niet echt blij mee).

Rond half vijf was alles geregeld en mochten we met de warning-brief weer gaan. We hesen de zeilen en zeilden ruime wind vol tuig verder door de Tongass narrows en verder zuidwaarts richting Canada. Rond kwart over zeven hield de wind het voor gezien en begon het langzaam donker te worden zodat ons anker er na negenvijftig mijl in Nazaheen cove in ging.

05 september 2017
THORNE BAY VILLAGE, PRINCE OF WALES ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (55 40.916 n 132 31.418 w)
Het was een prachtige heldere nacht met een bijna volle maan die over het water scheen. Rond acht uur scheen de zon al volop, gingen de trossen los en motorden we verder Thorne Bay naar het plaatsje waar ons anker er na twee mijl in ging. Aan de kant liepen we eerst naar het huis van Ron en Marry. Marry was thuis en vertelde dat haar dochter met man nu bij hun logeerden en dat ze nu aan het vissen waren. We besloten aan het eind van de middag terug te komen.

Daarna liepen we naar het huis van Pat. Pat hebben we in het voorjaar gemist omdat ze toen nog niet in Thorne Bay was. Nu was ze thuis en was ze blij verrast. We dronken thee op haar veranda met uitzicht over Thorne bay en praatten bij over wat er de laatste twee jaar was gebeurd. Rond twee uur gingen we naar de bibliotheek waar we nog wat internetten en rond drie uur ging ik naar Marry en bleef Paul nog even in de bibliotheek.

Marry en ik maakten een wandeling en ondertussen praatten we gezellig bij. Rond vier uur waren we terug en was ook Paul, Ron en hun dochter met schoonzoon aanwezig. Het werd een gezellige avond met lekker eten.

Rond negen gingen we terug richting de boot en klopten nog even aan op de boot van Yo en Ron (had Paul 's middags afgesproken). Hier zaten we nog even gezellig te praten alvorens rond elf uur terug te gaan naar de boot. Het was een drukke dag maar wel heel gezellig!

04 september 2017
OTTER COVE, THORNE BAY, PRINCE OF WALES ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (55 40.353 n 132 29.092 w)
Vandaag was het een prachtige zonnige dag. Nadat we met Ginger koffie hadden gedronken stapten Paul en ik in hun kano om naar het eind van hun baai te peddelen om van daaruit over een trail naar een meer in het bos te wandelen. Deze wandeling hadden we in april ook gedaan maar toen was het meer bevroren. Nu scheen de zon op het water waarin de groen beboste heuvels reflecteerden. We wandelden verder door het bos over mos en boomstammen want er was nu geen trail. We hoopten een ander pad te vinden dat naar het dorp loopt maar helaas vonden we dat pad niet zodat we via een loep weer terug kwamen bij het meer waar we onze lunch zittend op een boomstam nuttigden.

tijdens de wandeling...

Terug bij de kano peddelden we nog wat rond alvorens terug te gaan naar de boot. In de middag deden we wat klusjes aan boord en gingen onderuit met een boek. Rond vijf uur gingen we naar Ginger waar we gezellig met elkaar aten. 

's-avonds half negen...

03 september 2017
OTTER COVE, THORNE BAY, PRINCE OF WALES ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (55 40.353 n 132 29.092 w)
Nadat we met Ginger koffie hadden gedronken haalden we onze spullen van de vliering en brachten we ze naar de boot waar ik ze weer in laadde. Onze dinghy hadden we op de steiger gelegd en daar was Paul mee bezig. Die liep steeds weer langzaam leeg en dus was het tijd hem weer onder handen te nemen en te plakken.

Rond lunch tijd aten we een broodje met Ginger op de steiger en rond half vijf waren Paul en ik klaar. Tijd om met Ginger gezellig een glaasje wijn te drinken en lekker te gaan eten.

02 september 2017
OTTER COVE, THORNE BAY, PRINCE OF WALES ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (55 40.353 n 132 29.092 w)
In de ochtend wekte ik wat vlees en ondertussen zat ik lekker in de kuip in de zon te genieten van de natuur. Later kwam Paul erbij zitten en dronken we samen koffie/chocomel in de kuip. Rond half elf kwam er wat wind en kregen we ook bijna stroom mee zodat we ons anker ophaalden. Met vol tuig kruisten we verder door de Ernest Sound door tussen Cleveland Peninsula van het vaste land en de zuidkust van Etolin eiland. De zon scheen en we hadden een prachtig uitzicht op de groen beboste heuvels en bergen zonder sneeuw.

Op een gegeven moment zwom er een groep Dall's Porpoise dolfijnen voor de boot met ons mee. Paul en ik gingen voorop de punt staan en zo zagen we ze van achter de boot aan komen zwemmen en dan opzij of voor de boot uit het water springen. Dat is een tijd geleden dat we dit gezien hebben. Na de Ernest Sound zeilden we halve wind de Clarence Straat over naar Thorne Bay bij Prince of Wales eiland. Rond half zes meerden we af aan de steiger naast het huis van H en Ginger. Ginger kwam gelijk naar buiten en het was een leuk weerzien. Helaas is H er niet hij is bij zijn vader op visite. 

01 september 2017
DEER ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (55 59.525 n 132 02.454 w)
Om zes uur ging ons anker op en kruisten we met ca vijftien knopen zuidenwind, vol tuig verder door de Zimovia Straat met het grote groen beboste Wrangell eiland aan de ene kant en de groene beboste Woronkofski en later de Etolin eilanden aan de andere kant. Ergens in het midden van de Zimovia straat is een vernauwing met kleine groene eilandjes/rotsen waar we met bijna doodtij doorheen gingen. Nadat we de Zimovia straat uit waren kwamen we in de Ernest Sound en zeilden we met de stroom mee verder tussen Cleveland Peninsula (vasteland) en de zuidkust van Etolin eiland. In de sound liggen verschillende kleinere eilandjes waar we tussen door gingen.

Het was een droge bewolkte dag met hier en daar een bui. We zagen weinig dierenleven behalve wat vogels maar ook zagen we weinig boten op het water. Het watersportseizoen loopt ten einde en in Wrangell merkten we al dat veel boten terug in de haven waren en dat de mensen richting huis gingen naar de zuidelijkere streken van Amerika.

Rond half zes hield de wind het voor gezien en motorden we naar Deer island waar de dichtstbijzijnde ankerplek was. Dichtbij Deer eiland zagen we veraf nog twee walvissen zwemmen. Met de verrekijker zagen we dat het twee grote Humpback walvissen waren.

31 augustus 2017
WRANGELL, WRANGELL ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (56 27.651 n 132 23.106 w)
Regen, regen en nog eens regen. We hoorden op de radio dat er in Ketchiken (hier in de Panhandle) deze zomer een record aan regen was gevallen sind het begin van het noteren van de regenval jaren geleden.

Aan boord deden we wat klusjes en rond vier uur riep Julia ons op over de marifoon. Ze gingen naar het centrum van Wrangell voor wat boodschappen en of we mee wilden. Zo zaten we even later in de auto van Bob en reden naar het centrum waar we boodschappen deden. Daarna reden we naar Herry zodat Paul en ik afscheid van hem konden nemen.

Terug op de boot van PK en Julia keken Paul en ik nog even op internet en daarna wandelden we naar Bob en Charl om ook van hun afscheid te nemen. PK, Julia, Paul en ik waren uitgenodigd om bij Richard en Tracy op hun boot te komen eten. Zo zaten we de rest van de dag/avond gezellig te praten en te eten. Aan het eind van de avond was het tijd om van de anderen afscheid te nemen. Morgen gaan we weer verder.

PK AND JULIA THANK YOU FOR THE VERY NICE TIME!

30 augustus 2017
WRANGELL, WRANGELL ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (56 27.651 n 132 23.106 w)
Rond negen uur waren we bij PK en Julia maar het regende hard en Paul en ik wilden de UV strook op het zeil met de naaimachine van Julia naaien. Het huis van Herry was een optie maar toen Julia hem belde had hij nog een andere optie in een grote zaal. Zo zaten we (Julia, Pk, Paul en ik) even later met het zeil in Bob zijn auto en reden naar Herry om vervolgens naar de grote zaal te rijden. Daar konden we inderdaad het hele zeil uitrollen en onder de naaimachine naaien. Maar helaas hadden we problemen met de naaimachine en lukte het niet. We boden aan om het met onze machine te doen maar die werkt op 220 Volt i.p.v 110 Volt. Al met al was het drie uur en was er nog niets bereikt, wel wat frustrerend voor ons.

Terug aan boord gingen Paul en ik op internet en boekten we vliegtickets om aan het eind van het jaar naar Nederland te komen. Onderwijl kwamen er Richard and Tracy (andere vrienden van Julia en Pk) de haven in varen die ze even gedag gingen zeggen en om ze uit te nodigen voor het avondeten. Zo zaten we rond zes uur gezellig met zijn zessen te eten en was het weer een gezellige avond.

29 augustus 2017
WRANGELL, WRANGELL ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (56 27.651 n 132 23.106 w)
Het was nog een mooie zonnige dag zodat Paul en ik op de steiger een UV strook op één van de grote zeilen van PK en Julia maakten. De boot is een zeventig voeter dus je begrijpt hoe groot de zeilen zijn! Er had een UV strook opgezeten maar die was bijna geheel vergaan. Terwijl wij op de steiger bezig waren, waren PK en Julia met hun eigen klusjes op hun boot bezig. We lunchten samen op hun achterdek en daarna vervolgden we onze klusjes.

Rond vier uur waren we bijna klaar met de UV strook op het zeil te plakken en toen begon het zachtjes te regenen zodat we het zeil snel naar binnen haalden. Ik begon met het bereiden van het avondeten in Julia haar keuken en rond zes uur zaten we gezellig aan tafel te eten. Daarna was iedereen aardig moe en gingen we terug naar de Giebateau om ons bed op te zoeken.

28 augustus 2017
WRANGELL, WRANGELL ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (56 27.651 n 132 23.106 w)
Twee dagen geleden hebben we in Wrangell onderdelen gekocht zodat Paul vanochtend een frame om het derde zonnepaneel kon maken. Ik deed wat huishoudelijke klusjes en rond half tien gingen we naar Julia en PK. De mannen gingen weer klussen en Julia en ik gingen Wrangell in.

In de kerk waar we gisteren waren was nu een verkoop van spullen en zo vond ik twee nieuwe donzen kussen en nog wat andere spullen. Daarna reden we naar de supermarkt en waren rond één uur terug bij PK en Paul waar we samen onze lunch buiten in de zon aten. In de middag hielp ik Paul weer met het repareren van een ander zeil en daarna begon ik aan het avondeten, Roast dinner in Julia haar keuken. Bob en Charl waren vandaag teruggekomen en kwamen rond zes uur en zo aten we gezellig met zijn allen. Rond tien uur werd het tijd om terug te gaan naar de Giebateau. 

27 augustus 2017
WRANGELL, WRANGELL ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (56 27.651 n 132 23.106 w)
Om acht uur waren we bij Pk en Julia en reden met Bob/Charl (vrienden van hen, die nu aan het varen zijn) in hun auto naar Herry.

We hebben Herry in april ontmoet en het was een leuk weerzien. We aten gezamenlijk gezellig pannenkoeken en rond tien uur gingen Paul en ik naar de kerk. Na de kerk liepen we terug naar Herry's huis en toen bleek alleen Julia er nog te zijn. Het was mooi zonnig weer zodat Herry en Pk hadden besloten hadden naar de boot terug te wandelen. Paul liep hun achterna terwijl ik Julia nog even hielp met opruimen. Daarna gingen we samen naar de Thrift store (tweedehandszaak) en kocht ik een mooi dik fleece vest voor Paul.

Terug aan boord van Julia en PK waren de mannen druk aan het werk en kon ik Paul helpen met het repareren van het zeil. Rond vijf uur gingen we naar onze boot waar we het avondeten aten en gezellig verder praatten.

26 augustus 2017
WRANGELL, WRANGELL ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (56 27.651 n 132 23.106 w)
Het was droog en de zon probeerde door de bewolking heen te komen toen we rond zeven uur in Coffman Cove de zeilen hesen. Vol tuig met ruime wind zeilden we Coffman Cove uit en zagen we Frank op de waranda staan om ons uit te zwaaien. We staken de Clarence Straat over en zagen niet ver weg van ons vandaan vijf Humpback walvissen bij elkaar zwemmen. Ze doken onder en kwamen dan soms met hun vinnen als eerste boven. Wat blijft dat toch een mooi gezicht en nu wel vijf van die grote jongens bij elkaar!

De zon was inmiddels door gekomen en het werd een aardig warme dag. We zeilden verder met ca vijftien knopen ruime wind door de Stikine Straat tussen Zamerbo en Etoline en later Woronkofski eiland naar Wrangell waar we rond half die ons anker er na vierendertig mijl ingooiden. Toen we hier in april zeilden waren de meeste hogere heuvels en bergen nog wit van de sneeuw nu zijn echter alleen de hoogste toppen van de bergen nog iets met sneeuw bedekt.

Na afmeren wandelden we wat rond in het plaatsje. Rond vijf uur waren we terug aan boord en zagen we Pk en Julia in de verte aan komen varen. Ze riepen ons over de marifoon op om ons uit te nodigen voor het avondeten. Rond zes uur lagen ze goed en wel afgemeerd aan de steiger en hadden we een zeer gezellige avond.

25 augustus 2017
COFFMAN COVE, PRINCE OF WALES ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (56 00.840 n 132 50.160 w)
Eigenlijk wilden we vandaag verder gaan maar we hoorden van PK en Julia dat ze nog een dag in Thorn Bay bleven liggen zodat ook wij nog een dagje hier bleven. Rond elf uur werd de wind wat minder en liepen we naar de bibliotheek om nog wat te internetten. Toen het even droog was maakten we een wandeling door het dorp en kwamen we langs het huis van Frank. Hij is de man die we in 2015 in de kerk hebben ontmoet en die ons in de avond in zijn lodge voor een etentje met zijn vrienden uitnodigden. Hij was nu buiten bezig zodat we hem gedag zeiden en we uitgenodigd werden voor een kop koffie. Hij had ons een paar dagen geleden al binnen zien komen zeilen. Het was een gezellig weerzien. Rond vijf uur waren we terug aan boord en begon ik met het bereiden van het avondeten.

24 augustus 2017
COFFMAN COVE, PRINCE OF WALES ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (56 00.840 n 132 50.160 w)
Vanochtend kreeg Paul ontbijt op bed met zijn kleine cadeau. Het was droog zodat we buiten in de kuip koffie dronken met zelf gemaakte taart en slagroom. Daarna gingen we naar de kant en liepen we naar het huis van Doone waar we nog een kop koffie dronken en gezellig zaten te praten. Rond tien uur maakten we een wandeling naar de top van de heuvel net buiten Coffman Cove en vanwaar we goed uitzicht hadden over Coffman Cove en de Clarence Straat al was het wel bewolkt.

Coffman cove...

Na de lunch op de top van de heuvel liepen we naar de bibliotheek waar we de rest van de middag internetten. Om vier uur sloot de bibliotheek dicht en konden we met Doone en Didi mee naar het huis van Doone waar we onze film over onze reis wilden laten zien. Helaas had haar televisie geen ingang voor een geheugenstick zodat we gezellig aten en verder praatten.

23 augustus 2017
COFFMAN COVE, PRINCE OF WALES ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (56 00.840 n 132 50.160 w)
Er kwam een depressie over waarvan we vannacht en vanochtend aardig wat wind met de nodige regen hadden. Toen de wind rond half tien iets rustiger werd gingen we naar de kant en wandelden we naar het huis van Doone waar we gezellig koffie dronken en waar ik haar wasmachine mocht gebruiken. Later gingen we naar de bibliotheek waar we met mijn ouders en later Nicolette via facetime spraken. Doone moest 's middags tot vier uur in de bibliotheek werken zodat we de rest van de middag bezig waren in de bibliotheek. Het regende en waaide de hele dag dus buiten hadden we niets te zoeken. Rond vier uur gingen we nog even met Doone mee naar huis en rond half zes gingen we terug naar de boot.

22 augustus 2017
COFFMAN COVE, PRINCE OF WALES ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (56 00.840 n 132 50.160 w)
Om half acht in de stromende regen haalden we ons anker op en zeilden vol tuig Exchange Cove uit. Aangekomen in Kashevarof Passage tussen Prince of Wales en Thorne eiland zetten we twee reven in het grootzeil en kruisten met ca twintig knopen wind zuidwaarts. Helaas was er een laag hangende bewolking met veel harde regen zodat we de omgeving niet goed konden zien. Rond half twaalf en na een kleine twintig mijl ging ons anker er in Coffman Cove in.

zeilen inde regen...

Na de lunch klaarde het iets op en gingen we naar de kant. Eerst liepen we naar het tankstation waar ze onze Japanse gasfles vulde (dit hadden ze twee jaar geleden ook hier gedaan). Vervolgens liepen we naar de bibliotheek om te internetten. Rond vier uur ging de bibliotheek dicht en kwamen we in gesprek met de Doone, de vrouw die hier werkt. Ze heeft lang geleden acht jaar met haar man over de wereld gezeild. We zaten nog wat te praten toen we voor morgen op de koffie werden uitgenodigd. Daarna maakten we nog een wandeling door het dorp alvorens terug te gaan naar de boot waar we buiten in de kuip ons avondeten aten. 

21 augustus 2017
EXCHANGE COVE, PRINCE OF WALES ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (56 12.081 n 133 04.240 w)
Een hele nacht en dag met harde regen en wind. We zijn dus rustig blijven liggen. Ik heb in de ochtend administratieve klusjes gedaan en Paul is bezig geweest met een extra zonnepaneel dat we van Bart gekregen hebben. Rond twee uur gingen we een film kijken en een boek lezen.

20 augustus 2017
EXCHANGE COVE, PRINCE OF WALES ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (56 12.081 n 133 04.240 w)
Het was droog maar bewolkt toen we vanochtend de steiger verlieten en de Baker cove uit motorden en de zeilen hesen. Bij de uitgang van Baker point waar we de Sumner strait in zeilden zagen we verschillende walvissen zwemmen en moesten we goed opletten toen we twee reven in het grootzeil moesten zetten aangezien er ca twintig knopen wind stond. We kruisten verder oostwaarts tussen Kupreanof en Prince of Wales eiland tot aan de noordoosthoek van Prince of Wales eiland waar we de Clarence Strait insloegen en verder zuidwaarts kruisten. De wind volgt hier meestal de kanalen dus je hebt of wind mee of wind tegen! Aangezien er vandaag zuidoostenwind stond was alles tegen.

De wind nam af en het grootzeil werd volop gehesen. Nu zeilden we tussen Prince of Wales en Zarembo eiland waar het zicht langzaam minder werd en het begon het te regenen. Eenmaal aangekomen tussen Fire eiland en Prince of Wales bleken we behoorlijke stroom tegen te hebben. De motor werd gestart en met vol tuig en motor bij kwamen we toch tegen de stroom in vooruit en haalden we Exchange cove waar ons anker er rond kwart voor vier en na zevenendertig mijl in ging. Het was inmiddels droog geworden zodat we een hapje en een drankje in de kuip nuttigden en we van de groene heuvelachtige omgeving genoten. Als er hier hoge bergen zijn liggen die verscholen in de laag hangende bewolking.

19 augustus 2017
BAKER POINT STEIGER, PRINCE OF WALES ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (56 21.194 n 133 37.268 w)
Om half zes was het al licht en zeilden we vol tuig halve wind de baai uit. Eenmaal buiten aangekomen kruisten we langs de westkust van Kuiu eiland zuidwaarts tot aan Cape Decision. Er stond een aardige swell van ca twee meter maar we konden de zeilen nog net vol houden. Bij de kaap nam de wind toe tot ca vijftien a twintig knopen en zetten we twee reven in het grootzeil en zo zeilden we om de kaap heen om vervolgens halve wind noordoostwaarts door de Sumner strait te zeilen. Nu zeilden we tussen Kuiu en Prince of Wales eiland en lieten we de hoge swell achter ons.

Helaas was het vandaag een regenachtige dag met laag hangende bewolking zodat we niet veel van de omgeving konden zien. Wel zagen we overal verschillende stormvogels over het water scheren. Bijna aangekomen bij Point baker (de noordpunt van Prince of wales island) klaarde het wat op en zagen we veel sportvissers in kleine open bootjes met dichtbij verschillende Humpback walvissen zwemmen. Ook wij kregen de walvissen van dichtbij te zien en wat blijven het toch imposante dieren. Rond vier uur meerden we na zevenenveertig mijl af aan de steiger van Baker point op de noordpunt van Prince of wales. Aan de steiger is een tankstation, een douche wasserette, een bar, een klein restaurant en om de baai staan verschillende huizen/lodges. Aangezien het nog droog was maakten we een korte wandeling over de steiger maar veel is er niet te wandelen. Maar na bijna een week op de boot hebben we de benen weer even gestrekt!

18 augustus 2017
TABLE BAY, KUIU ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (56 08.931 n 134 12.654 w)
Om acht uur ging ons anker op en terwijl we de baai uit motorden zagen we nog een zwarte beer aan de waterkant wandelen. We hesen de zeilen en met twee reven in het grootzeil met de fok bij en kruisten verder door de Chatham Strait tussen Kuiu en Baranof eiland zuidwaarts. In de ochtend was het bewolkt en kregen we enkele regenbuien over ons heen. In de middag klaarde het op en kwam de zon zelfs tevoorschijn. Maar ook de wind nam af zodat we de twee reven uit het grootzeil haalden en vol tuig verder kruisten.

Nu hadden we prachtig uitzicht over de hoge groene berghellingen met daarboven de hoge kale rotspunten bedekt met sneeuw van Baranog eiland en de iets minder hoge groene bergen van Kuiu eiland. Hoe verder we zuidwaarts kwamen en dus dichter bij de open oceaan hoe hoger de swell werd. Rond zes uur zeilden we Table Bay in en hadden een aardige swell maar achterin de hoek van de baai ligt een mooie ankerplek beschut voor de zuidenwind en de swell waar ons anker er na achtenveertig mijl in ging. Nadat we goed en wel lagen dronken we een drankje in de kuip want het is weer vrijdag!

Onderweg zagen we veel spuiters van walvissen en ook walvissen dichtbij de boot. Aan het eind van de middag zagen we zelfs weer een paar walvissen uit het water springen en één die met zijn vin op het water sloeg. Natuurlijk zagen we ook veel vissersboten die op zalm visten. Die horen nu éénmaal bij Alaska, de wilde zalm wordt immers overal ter wereld verkocht.

17 augustus 2017
ROWAN BAY, KUIU ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (56 38.903 n 134 15.658 w)
Vandaag waaide het twintig knopen en meer vanuit het zuiden door de Chatham Strait zodat we een dagje zijn blijven liggen. Daarbij regende het ook nog eens de hele dag en we hebben geen zin om ons werkfok tevoorschijn te halen en nat te laten regenen. De zomer is voorbij en de werkfok weer droog krijgen is dan een hele klus! Op de ankerplek merkten we weinig van de harde wind buiten. Vanochtend bleven we lang in bed en lazen een boek. In de middag deden we wat huishoudelijke klusjes en keken we een film.

16 augustus 2017
ROWAN BAY, KUIU ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (56 38.903 n 134 15.658 w)
Sinds we in Sitka zijn aangekomen wordt het rond negen uur a half tien donker. Het seizoen met het lange daglicht is voorbij. Rond zes uur was het al volop licht en zaten wij in één van de badkuipen van de Baranof hotsprings. Heerlijk even relaxen in een warm bad! Rond zeven uur waren we terug aan boord en aten we ons ontbijt in de kuip toen we ineens een bruine beer over de rotsen van de kant zagen wandelen. We gingen snel in de dinghy en motorden rustig zijn kant op en verder met hem mee. Op een gegeven moment kwam hij bij de waterval en ging hij te water om naar de andere kant van de waterval te zwemmen. Er stond een behoorlijke sterke stroming door al het water dat van de waterval af kwam maar de beer zwom in één rechte lijn naar de overkant. Wat moet die een pracht in zijn poten hebben!

Rond acht uur ging ons anker op en motorden we Baranof hotspring bay uit. In de Chatham strait kruisten we vol tuig verder zuidwaarts tussen Baranof eiland en de Frederick Sound. In de middag nam de wind toe en staken we twee reven in het grootzeil en zo zeilden we tussen Baranof eiland en Kuiu eiland verder. Het was een droge dag maar met laag hangende bewolking zodat we weinig van de eilanden konden zien. Wel zagen we enkele walvisspuiters, zalmen die uit het water sprongen en vele vissersboten. Rond vier uur klaarde het op en zagen we enkele bergen van Baranof eiland met sneeuw op de pieken. Soms kwam zelfs de zon even tevoorschijn en werd het gelijk warm. Rond zes uur zeilden we Rowan Bay in waar we verschillende zeeotters zagen zwemmen en ging ons anker er na 50 mijl in.

15 augustus 2017
BARANOF HOTSPRING, BARANOF ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (57 05.204 n 134 49.913 w)
Met twee reven in het grootzeil en de fok kruisten we Hoonah Sound uit. Het was droog met goed zicht zodat we verschillende Humpback walvissen in de sound konden zien zwemmen maar ook veel vissersboten zowel beroeps als plezier. Rond half tien nam de wind af en hesen we het hele grootzeil. Zo kruisten we rond tien uur de Chatham Strait in verder zuidwaarts tussen Baranof en Admiraly eiland.

Helaas ging het nu eerst hard regenen en later bleef het miezer regenen met slecht zicht zodat we de eilanden niet konden zien. Rond half één hield de wind het ook nog eens voor gezien zodat we twee uur moesten motorden tot we rond half drie weer genoeg wind kregen om verder door de Chatham Strait zuidwaarts te kruisen tot we om zeven uur en na vijftig mijl ons anker er bij Baranof Hotspring in gooiden. Het was echt een troosteloze middag geweest! Waren we in april nog één van de weinige boten nu ligt de steiger vol motorboten en ligt er een groot motor schip naast ons op anker.

14 augustus 2017
SAOOK BAY, BARANOF ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (57 25.516 n 135 12.630 w)
Vanochtend om acht uur hesen we de zeilen en zeilden met ca. acht knopen wind, halve wind verder noordwaarts door de Salis Sound tot we bij de Peril Strait aankwamen. We zeilden ruime wind oostwaarts door de Peril Strait tussen de noordkant van Baranof eiland en de zuidkant van Chichagof eiland. In de Peril Strait ligt de Sergius Narrows waar we met bijna doodtij doorheen gingen. Tussen de laag hangende bewolking kwam zo nu en dan de zon doorheen en scheen dan over de groene beboste omgeving. Het hoogtepunt van varen door de Peril Strait was wel dat we twee groepen orka's tegenkwamen. Wauw, enkele grote orka's met veel kleintjes erbij!


de orka's


Na de Peril Strait zeilden we zuidwaarts door de Hoonah Sound, ook tussen Baranof en Chichagof eiland. Hier kregen we regen en konden we soms ruime wind, dan weer halve wind en dan weer aan de wind zeilen. De hele dag zagen we springende zalmen in het water en op de kant in de bomen vele Bald eagles die op zoek waren naar een hapje.

Al dobber/zeildend door de Hoonah Sound zagen we verschillende Humpback walvissen zwemmen. Op een gegeven moment zagen we vrij dichtbij een Humpback hoog uit het water springen en met een knal weer in het water plonsen, wauw! Of dit nog niet genoeg was zagen we aan de andere kant een Humpback op haar zij liggen die met haar fin steeds op het water sloeg. Dit ging zeker een kwartier lang door.


vin van Humback walvis..


 Dit hadden we nog nooit van zo dichtbij gezien. Rond zes uur kwam de wind uit het zuiden en moesten we het laatste stuk naar Saook bay kruisen. Rond kwart voor acht en na zevenendertig mijl ging ons anker erin.

13 augustus 2017
GILMER COVE, PATROFSHIKOFI ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (57 18.096 n 135 38.236 w)
Zo als het er nu naar uitziet hebben het laatste goede window van dit seizoen genomen om terug te zeilen over de Golf van Alaska naar de Panhandle van Alaska. Ook in 2015 hadden we het laatste goede window om de golf over te steken. Daarna volgde de ene depressie naar de andere wat nu ook het geval is.  Eigenlijk wilden we via de westkust van Baranof eiland zuidwaarts zeilen. Maar het weer laat dit niet toe, veel zuiden wind met twintig knopen en meer, wat golven en swell met zich meebrengt. Op zich is dat niet zo erg maar wetende dat er heel veel hout/boomstammen in het water drijven is dit niet handig. Vandaar dat we hebben besloten om via de kanalen zuidwaarts te gaan.

Om tien uur ging ons anker op en zeilden we vol tuig halve wind door de Sitka Sound met aan de ene kant Baranof eiland en de aan de andere kant de kleinere eilanden; Kasiaka, Middle en Gavanski. Het was bewolkt en grotendeels miezer-regende het. Na de sound zeilden we met de stroom mee eerst door Olga Strait tussen Krestof en Halleck eiland en vervolgens door Neva Straat tussen Patrofshikofi en Baranof eiland met daarin de Whitestone Narrows. Een mooi bebost heuvelachtig landschap met hier en daar wat lage bewolking ertussen hangend. Jammer alleen van die vele kleine sportvissers boten die ons zo heel hard tegemoet kwamen. Net voor Gilmer Cove zagen we dichtbij de kant nog een grote walvis zwemmen. Rond drie half vier en na twintig mijl ging ons anker er in Gilmer Cove bij Patrofshikofi eiland in.

12 augustus 2017
SITKA, BARANOF ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (57 03.375 n 135 21.523 w)
Het regende de hele dag zodat we naar de bibliotheek zijn gegaan en daar de rest van de dag hebben gezeten te internetten. We hadden problemen met ons skype maar dat is opgelost en die doet het weer.

Rond vier uur waren we terug aan boord en keken we het nieuws op de televisie. In de avond wilde Paul de SSB-zender gebruiken maar die deed niet. We dachten dat het kabeltje was en dus verwisselden we die. Hij deed het even maar daarna weer niets. Uiteindelijk heeft Paul de tuner er onderuit gehaald en opengehaald en zag wat corrosie op de printplaat. Hij heeft de corrosie voorzichtig wat weg geschraapt en nu doet deze het weer. We hebben al enige tijd wat problemen met de SSB zender dus het kan zijn dat deze onderweg ermee stopt na elf jaar trouwe dienst in soms niet het beste klimaat.

11 augustus 2017
SITKA, BARANOF ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (57 03.375 n 135 21.523 w)
Het regende een beetje toen we naar de bibliotheek in het centrum van Sitka liepen. Daar deed onze skype het niet maar konden we nog wel wat internetten. Rond het middag uur werd het droog en besloten we een deel van de Cross trail te wandelen.  We liepen door het centrum richting de beboste heuvels en bergen achter Sitka waar de trail begon. Vandaar liepen we over een goed grindpad door het bos en langzaam verder de heuvel op achter Sitka langs. Soms hadden we mooie uitzichten over de Sitka Sound en de eilandjes die erin liggen. Rond vier uur waren we terug bij de boot en begon het al snel weer te regenen. Moe maar voldaan gingen we onderuit en keken we televisie.

10 augustus 2017
SITKA, BARANOF ISLAND, PANHANDLE IN ALASKA (57 03.375 n 135 21.523 w)
Het beloofde een mooie zonnige dag te worden zodat we na ons ontbijt in de kuip met ons dinghy naar de haven motorden. Bij het havenkantoor vertelden we aan de havenmeester dat we ons moesten melden bij Custom. Hij belde de custom en sprak een bericht in met de naam van onze boot. Vervolgens liepen we verder door het centrum van Sitka naar het Sitka National Historical park. In dit park staan veel (oude) totempalen. Hier zijn we in 2015 ook geweest maar helaas zijn onze foto's van Alaska toen verloren gegaan zodat we ze nu opnieuw konden maken.

totempalen park...



Bij de rivier in het park zagen we enkele zalmen zwemmen. In 2015 waren we veertien dagen later en lag de rivier vol met zalmen. We hoorden van één van de parkbeheerders dat de zalmen hier nu net beginnen de rivier op te zwemmen. Grappig want in de Prince William Sound waren de zalmen al verder de rivier op. Terug in het centrum van Sitka ging Paul naar de kapper en daarna gingen we naar de bibliotheek waar we e-mails en het weerbericht binnen haalden en de foto's voor de weblog verstuurden. Het was druk in het centrum want er was een cruiseboot met tweeduizend passagiers aangekomen.

Tenslotte liepen we naar de supermarkt waar we nog wat boodschappen deden alvorens terug naar de boot te gaan. Rond half vijf zaten we met een gegrilde kip en een wijntje/cola heerlijk in de kuip te genieten van het warme weer.